Organy i jednostki organizacyjne

Nota biograficzna - prof. dr hab. Małgorzata Gersdorf, Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego

prof. dr hab. Małgorzata Gersdorf

Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego Małgorzata Gersdorf
Małgorzata Gersdorf urodziła się 22 listopada 1952 r. w Warszawie.

Studia prawnicze ukończyła z wyróżnieniem w 1975 r. na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego. Jej praca magisterska na temat efektywności egzekucji roszczeń alimentacyjnych napisana pod kierunkiem prof. dr. hab. W. Czachórskiego została opublikowana przez wydawnictwo UW w opracowaniu zbiorowym poświęconym prawu rodzinnemu (1976). Następnie odbyła aplikację sądową, którą ukończyła w 1979 r. z wynikiem bardzo dobrym. W 1986 r. zdała z wynikiem bardzo dobrym egzamin na stanowisko radcy prawnego.

W latach 1991–2004 była członkiem Biura Studiów i Analiz Sądu Najwyższego (poprzednio Biuro Orzecznictwa), a następnie do 2005 r. radcą prawnym w SN.

Postanowieniem Prezydenta RP z dnia 15 lipca 2008 r. została powołana do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego Sądu Najwyższego. Orzeka w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych.

Z dniem 30 kwietnia 2014 r. powołana na stanowisko Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego.

Działalność naukową na Uniwersytecie Warszawskim prowadzi od chwili ukończenia studiów prawniczych w 1975 r. Od tegoż roku jest zatrudniona na Wydziale Prawa i Administracji, aktualnie na stanowisku profesora UW. W grudniu 1981 r. obroniła pracę doktorską pt. „Zawarcie umowy o pracę”, Warszawa 1985, za którą otrzymała nagrodę Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego. W marcu 2003 r. na Wydziale Prawa i Administracji UW przyjęto kolokwium habilitacyjne M. Gersdorf i jednogłośnie Rada Wydziału nadała jej stopień doktora habilitowanego. Podstawę wszczęcia przewodu habilitacyjnego stanowiła monografia pt. ”Niewypłacalność pracodawcy w prawie pracy”, Warszawa 2002. Tytuł doktora habilitowanego został zatwierdzony w czerwcu 2003 r. Praca profesorska poświęcona została „Prawu zatrudnienia”, Warszawa 2013. W marcu 2015 r. otrzymała tytuł naukowy profesora nauk prawnych.

Na Uniwersytecie Warszawskim pełniła liczne honory: od 1 stycznia 1992 r. do 31 sierpnia 1993 r. była vice-dyrektorem Instytutu Nauk Prawno-Administracyjnych Wydziału Prawa i Administracji UW; od 1 września 1993 r. przez dwie kadencje pełniła funkcję prodziekana tego Wydziału; w latach 2000–2012 członek Komisji senackich UW (w tym przewodnicząca Komisji Prawno-Statutowej); w latach 2008–2009 była kierownikiem Studium Prawa Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Wydziału Prawa i Administracji UW; od 2006 r. do chwili obecnej jest kierownikiem Pracowni Pozapracowniczych Stosunków Zatrudnienia na tym Wydziale; w latach 2005–2008 prorektor Uniwersytetu Warszawskiego; od września 2008–2012 była senatorem Uniwersytetu Warszawskiego i przewodniczącą Komisji Prawno-Statutowej Senatu.

Sprawowała również wiele funkcji publicznych: w latach 1989–1991 była członkiem Społecznej Komisji Pojednawczej, powołanej przez Ministra Pracy ustawą z dnia 24 maja 1989 r. o przywróceniu praw pracowniczych osobom pozbawionym zatrudnienia za działalność związkową, samorządową, przekonania polityczne i religijne; w latach 1990–1992 doradca Komisji Likwidacyjnej RSW „Prasa-Książka-Ruch”; w latach 1992–1996 była doradcą Prezydenta Konfederacji Pracodawców Polskich d/s prawa pracy i ubezpieczeń społecznych, a także uczestniczyła w kolejnych Konferencjach Ogólnych Międzynarodowej Organizacji Pracy z ramienia KPP; w latach 1992–1996 członek delegacji polskiej na Konferencję Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP) w Genewie; od 1996 r. członek Komisji Kwalifikacyjnej do Służby Cywilnej, powołanej przez Prezesa Rady Ministrów na 5 letnią kadencję; w latach 2003–2005 była członkiem Rady Legislacyjnej przy Prezesie Rady Ministrów.

Była członkiem NSZZ „Solidarność” od momentu powstania związku w 1980 r. do objęcia funkcji prorektora Uniwersytetu Warszawskiego w 2005 r.

Jest zastępcą redaktora naczelnego „Pracy i Zabezpieczenia Społecznego” i członkiem kolegium redakcyjnego „Przeglądu Sądowego”, natomiast od marca 1997 r. do 2003 r. była redaktorem naczelnym „Przeglądu Ubezpieczeń Społecznych i Zdrowotnych”.

W dorobku naukowym ma ponad 200 publikacji dotyczących różnorodnych zagadnień indywidualnego i zbiorowego prawa pracy oraz ubezpieczeń społecznych, w tym: 7 monografii naukowych, kilku komentarzy. Jest też autorką kilkudziesięciu prac popularnonaukowych i esejów prawniczych.

Ważniejsze publikacje książkowe profesor Małgorzaty Gersdorf (oprócz opublikowanej rozprawy doktorskiej oraz prac: habilitacyjnej i profesorskiej): „Spółdzielczy stosunek pracy w ustawie prawo spółdzielcze”, Warszawa 1988 (współautor); „Umowa o pracę, umowa zlecenia, umowa o dzieło”, Warszawa 1993; „Zlecenie i agencja w nowych uregulowaniach prawnych”, Warszawa 1995; „Ochrona roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy. Komentarz”, Warszawa 2001; „Niewypłacalność pracodawcy w prawie pracy. Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych jako instytucja ochrony roszczeń pracownika”, Warszawa 2002; „Komentarz do ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy”, Warszawa 2008 (współautor); „Zatrudnieni i zatrudniający na aktualnym rynku pracy”, Warszawa 2011 (redaktor i współautor); „Komentarz do Kodeksu Pracy” (wielokrotnie nowelizowany) ostatnie wydanie Warszawa 2011 (współautor); „Społeczne ubezpieczenia wypadkowe i chorobowe. Komentarz”, Warszawa 2012 (redaktor i współautor).

 
 
Podmiot udostępniający informację:
Sąd Najwyższy
Informacja wprowadzona do BIP przez:
Mariusz Szmurło
Czas udostępnienia informacji w BIP:
12 grudnia 2016 r., godz. 13:12
Przejdź do początku