Wydarzenia

  • 21 marca 2017 r.

    ​W związku z opublikowaną w dniu 20 marca br. na stronie Fundacji ePaństwo nieprawdziwą informacją, jakoby Sąd Najwyższy nie rozpatrzył wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (chodzi o dostęp do informacji o kartach płatniczych) informuję, że Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego wniosek Fundacji rozpatrzył w ustawowym terminie, miesiąc temu.

    W dniu 21 lutego 2017 r. Pierwszy Prezes SN uchylił wcześniejszą decyzję i udostępnił Fundacji m.in. listę wszystkich kart płatniczych będących w posiadaniu Sądu Najwyższego wraz z informacją – kto z tych kart korzysta, w jakim zakresie, wykazem zagranicznych podróży służbowych użytkowników służbowych kart płatniczych za okres od 1 stycznia 2013 r. do 25 czerwca 2014 r., a także kwotami wydatków z poszczególnych kart.

    Zarówno decyzja jak i udostępnione informacje zostały nadane listem poleconym na adres siedziby Fundacji w dniu 22 lutego br. Z informacji znajdujących się w na stronach Poczty Polskiej wynika, że przesyłek nie udało się doręczyć i były one awizowane, a ostatecznie odebrano je w dniu wczorajszym, tj. 20 marca br.

    Rozpowszechniania nieprawdziwych informacji przez Fundację ePaństwo można by uniknąć, gdyby autor, przed publikacją w serwisie internetowym, skontaktował się z Sądem Najwyższym.

    Ze swojej strony, jako Rzecznik Prasowy Sądu Najwyższego, aby uniknąć podobnych, wprowadzających w błąd publikacji, szczerze zachęcam przedstawicieli środków społecznego przekazu do bezpośrednich kontaktów z zespołem prasowymi Sądu Najwyższego. Zapewniam, że w kwestii informowania o działalności Sądu Najwyższego staramy się robić wszystko, aby informacje docierały do Państwa szybko i w kompleksowej formie.

    Michał Laskowski
    Rzecznik Prasowy Sądu Najwyższego
  • 16 marca 2017 r.

    ​​W dniu 14 marca 2017 r. w Sali Kolumnowej Sejmu RP odbyła się konferencja „Czy mediacja może odciążyć sądy?” dotycząca roli mediacji w przyspieszeniu postępowań.

    Konferencję podzielono na dwa panele. W ramach pierwszego prelegenci w swoich wystąpieniach odnieśli się do zagadnienia: Czy mediacje mogą odciążyć sądy i przyspieszyć postępowania?. Drugi z paneli obejmował kwestie mediacji przy powtarzających się podobnych sporach.  W konferencji uczestniczyli sędziowie, prawnicy, specjaliści i praktycy w zakresie mediacji.

  • 8 marca 2017 r.

    ​Z przyjemnością informujemy, że Pierwsza Prezes SN prof. dr hab. Małgorzata Gersdorf otrzymała tytuł "Kobieta z klasą" przyznawany co roku przez Klub Klasy Kobiet z siedzibą na warszawskim Mokotowie. Pierwsza Prezes SN znalazła się tym samym w zaszczytnym gronie Pań, które, zgodnie z regulaminem Klubu "stanowią wzór do naśladowania".

  • 3 marca 2017 r.

    ​W dniu 3 marca 2017 r. Pierwszy Prezes SN prof. dr hab. Małgorzata Gersdorf uczestniczyła w konferencji „Sędzia a Konstytucja. Kryzys sądownictwa konstytucyjnego a rozproszona kontrola zgodności prawa z Konstytucją”, która odbyła się w Katowicach.

    Pośród prelegentów, obok Pierwszego Prezesa SN, znaleźli się m.in. były Prezes SN prof. dr hab. Tadeusz Ereciński oraz sędzia SN, prof. dr  hab. Karol Weitz.

    Konferencja odbyła się pod patronatem Pierwszego Prezea Sądu Najwyższego i Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego.

  • 3 marca 2017 r.

    ​Zespół Prasowy Sądu Najwyższego, w związku z wnioskiem grupy posłów do Trybunału Konstytucyjnego z dnia 1 marca 2016 r. dotyczącym przepisów ustawy o Sądzie Najwyższym w zakresie dot. regulaminu w sprawie wyboru kandydatów na Pierwszego Prezesa SN (sygn. K 3/17) wyjaśnia co następuje:

    W kontekście argumentów prawnych, które pojawiają się w związku z wnioskiem do Trybunału Konstytucyjnego z dnia 1 marca 2017 r. (sygn. K 3/17) należy zwrócić uwagę, że: 

    I. Zarówno Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej jak i ustawa z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie Najwyższym (j.t. Dz.U. z 2016 r., poz. 1254 ze zm. – cyt. dalej jako u. SN) nie wymaga, aby w kwestii przedstawienia Prezydentowi RP kandydatów na stanowisko Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego podjęta została „uchwała”. Oczekiwanie podjęcia przez Zgromadzenie Ogólne Sędziów Sądu Najwyższego uchwały w tym przedmiocie nie znajduje zatem uzasadnienia normatywnego.

    II. Prowadzenie postępowania w przedmiocie wyboru kandydatów na stanowisko Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego na podstawie uchwały Zgromadzenia Ogólnego Sędziów Sądu Najwyższego z dnia 14 kwietnia 2003 r. w sprawie regulaminu wyboru kandydatów na stanowisko Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego, jest konsekwencją dyspozycji art. 16 § 1 pkt 1 u. SN. Stanowi on, że do kompetencji Zgromadzenia Ogólnego Sędziów Sądu Najwyższego należy m.in. uchwalanie regulaminu wyboru kandydatów na stanowisko Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego. Procedowanie przez Zgromadzenie Ogólne Sędziów Sądu Najwyższego na podstawie wewnętrznego regulaminu stanowi w związku z tym ustawowy obowiązek Sądu Najwyższego.

    III. Uchwała z dnia 14 kwietnia 2003 r. w sprawie regulaminu wyboru kandydatów na stanowisko Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego nie podlega ogłoszeniu w Monitorze Polskim z tego powodu, że takiego obowiązku nie przewidują stosowne przepisy, w tym ani ustawa z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (t.j. Dz.U. z 2016r., poz. 296 ze zm.), ani żaden przepis szczególny. Jej opublikowanie w Monitorze Polskim stanowiłoby tym samym naruszenie przepisów prawa. Inaczej przedstawia się kwestia uchwały Zgromadzenia Ogólnego Sędziów Sądu Najwyższego z dnia 1 grudnia 2003 r. w sprawie regulaminu Sądu Najwyższego (M.P. z 2003 r., nr 57, poz. 898 ze zm.), gdyż obowiązek jej ogłoszenia wynika wprost z art. 3 § 3 u. SN.

    IV. Uchwała z dnia 14 kwietnia 2003 r. w sprawie regulaminu wyboru kandydatów na stanowisko Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego była każdorazowo udostępniana przez Zespół Prasowy Sądu Najwyższego. Zainteresowanie tym dokumentem było niewielkie i towarzyszyło zazwyczaj wyborom na stanowisko Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego. Argument, iż uchwała ta stanowi „tajną” i nieznaną społeczeństwu procedurę wyboru nie znajduje oparcia w rzeczywistości, albowiem zapoznać się z nią mógł każdy zainteresowany.

    Trybunał Konstytucyjny bada przepisy prawa (reguły generalne i abstrakcyjne), a nie jego stosowanie wobec określonej osoby i w konkretnym przypadku (reguły indywidualne i konkretne).

    2017.03.03 - Informacja Zespołu Prasowego - wniosek do TK.pdfInformacja Zespołu Prasowego w sprawie wniosku do TK (sygn. K 3/17)

  • 2 marca 2017 r.

    Podstawę prawną wyboru Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego stanowią:

    1. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze zm.),
    2. ustawa z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie Najwyższym (j.t. Dz.U. z 2016 r., poz. 1254 ze zm. – dalej jako „ustawa o Sądzie Najwyższym”),
    3. uchwała Zgromadzenia Ogólnego Sędziów Sądu Najwyższego z dnia 1 grudnia 2003 r. w sprawie regulaminu Sądu Najwyższego (M.P. z 2003 r., nr 57, poz. 898 ze zm. – dalej jako regulamin SN)
    4. uchwała Zgromadzenia Ogólnego Sędziów Sądu Najwyższego z dnia 14 kwietnia 2003 r. w sprawie regulaminu wyboru kandydatów na stanowisko Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego  – dalej jako uchwała w sprawie wyboru PPSN.

    Upoważnienie do wydania uchwał, o których mowa w punktach 3) i 4), wynika wprost z przepisów ustawy o Sądzie Najwyższym, a dokładnie:

    1. z art. 3 § 2 i art. 51 § 2 tejże ustawy – w zakresie dotyczącym regulaminu SN oraz
    2. z art. 16 § 1 pkt 1 tejże ustawy – w zakresie dotyczącym uchwały w sprawie wyboru Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego

    Zasady wyboru Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego zostały zatem jednoznacznie określone normatywnie w: Konstytucji (art. 183 ust 3 Konstytucji), ustawie (art. 16 § 1 pkt 1 ustawy o Sądzie Najwyższym) oraz – zgodnie z jednoznacznym upoważnieniem ustawowym – uchwale Zgromadzenia Ogólnego Sędziów Sądu Najwyższego.

    Wykonując swoje kompetencje  Zgromadzenie Ogólne Sędziów Sądu Najwyższego przeprowadziło postępowanie w sprawie przedstawienia kandydatów na stanowisko Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego. Zgodnie z § 7 regulaminu w sprawie wyboru SN za wybranych uważa się dwóch kandydatów, którzy otrzymali w kolejności największą liczbę głosów, a w głosowaniu wzięło udział co najmniej 2/3 sędziów każdej z Izb. Z kolei z § 8 regulaminu w sprawie wyboru SN, wynika że Przewodniczący Zgromadzenia Ogólnego przedstawia niezwłocznie Prezydentowi wynik wyboru, o którym mowa w art. 16 § 1 pkt 3 ustawy o Sądzie Najwyższym, a zatem wyboru dokonanego przez Zgromadzenie Ogólne Sędziów Sądu Najwyższego. Wynika to wprost z Protokołu z posiedzenia Zgromadzenia Ogólnego Sędziów Sądu Najwyższego z dnia 9 kwietnia 2014 r. w którym stwierdza się, że „SSN Małgorzata Gersdorf i SSN Lech Paprzycki zostali wybrani kandydatami na stanowisko Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego, których Zgromadzenie Ogólne Sędziów przedstawia Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej”. Podkreślenia również wymaga, że z normatywnego punktu widzenia, ani w art. 183 ust. 3 Konstytucji RP ani w ustawie o Sądzie Najwyższym nie wskazano formy, w jakiej przedstawia się Prezydentowi kandydatów na Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego.

    W powyższym świetle za całkowicie bezpodstawny należy uznać zarzut wadliwości wyboru SSN Małgorzaty Gersdorf na stanowisko Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego.

    2017.03.02_Stanowisko_ws_waznosci_wyboru_Pierwszego_Prezesa_SN.pdfStanowisko ws. ważności wyboru Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego

    Powołane w powyższym stanowisku akty prawne są dostępne na podstronie 'O Sądzie Najwyższym' > 'Status prawny'.

  • 10 lutego 2017 r.

    100-lecie_b_pion_70x350.jpg
    Rok 2017 to rok obchodów 100-lecia istnienia Sądu Najwyższego. W 1917 r. po okresie zaborów, jako jeden z pierwszych organów niepodległego państwa polskiego, rozpoczął działanie polski Sąd Najwyższy. Od wczoraj w gmachu Sądu Najwyższego pojawiły się elementy dekoracji przypominające o tym ważnym dla państwa polskiego wydarzeniu. Główne uroczystości związane z tą rocznicą przewidziane są na dni 27-28 września 2017 r.

    Od ponad dwóch lat trwają przygotowania zmierzające do upamiętnienia 100-lecia Sądu. Przygotowywane są między innymi opracowania historyczne omawiające niełatwy czas odrodzenia polskiego sądownictwa i prawodawstwa w warunkach funkcjonowania trzech różnych systemów prawnych państw zaborczych. Przedmiotem badań jest także dalsza historia funkcjonowania Sądu Najwyższego, poddane ocenom będą zarówno wydarzenia budzące szacunek, jak i te postępowania i orzeczenia, które chluby Sądowi nie przynoszą.

    Jednym z elementów obchodów miało być wydanie monety upamiętniającej 100 lat funkcjonowania polskiego Sądu Najwyższego. Mimo wcześniejszych zapewnień Narodowego Banku Polskiego o przychylności w tej kwestii, ostatnio spotkaliśmy się z odmową wydania monety. Przeglądając obszerną ofertę monet wybijanych corocznie dla upamiętnienia różnych osób i zdarzeń (w 2017 r. NBP planuje wydanie 22 monet okolicznościowych), ze zdziwieniem i żalem odnotować trzeba, że tak ważny w życiu narodu i polskiej państwowości jubileusz nie wydał się dla Narodowego Banku Polskiego dostatecznie doniosły.

    Michał Laskowski
    Rzecznik Prasowy Sądu Najwyższego
  • 9 lutego 2017 r.

    KOMUNIKAT RZECZNIKA PRASOWEGO SĄDU NAJWYŻSZEGO

    Wobec komentarzy dotyczących faktu nieujawnienia przez Sąd Najwyższy danych dotyczących kart płatniczych pozostających w dyspozycji sędziów i innych pracowników tego Sądu, uprzejmie wyjaśniam, że dotychczasowa postawa SN w tej sprawie związana była wyłącznie z potrzebą interpretacji przepisów związanych z wyznaczeniem granic dostępu do informacji publicznej. Wobec orzeczeń, które ostatecznie wyjaśniły tę kwestię informuję, co następuje:

    • - w Sądzie Najwyższym jest łącznie 14 kart płatniczych,
    • - karty te pozostają w dyspozycji Pierwszego Prezesa i Prezesów Sądu Najwyższego
      (5 kart), pracowników Biura Gospodarczego zajmujących się bieżącym zaopatrzeniem
      (2 karty), pozostałych 7 kart wydawanych jest sędziom SN i asystentom sędziów wyłącznie na czas zagranicznych podróży służbowych,
    • - korzystanie ze służbowych kart płatniczych uregulowane jest szczegółowo Zarządzeniem Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego z 11 lutego 2013 r.,
    • - Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego prof. Małgorzata Gersdorf dysponuje jedną z kart, ale od początku kadencji nigdy jej nie użyła,
    • - w 2016 r. z kart pozostających do dyspozycji Prezesów i sędziów SN nie poczyniono żadnych wydatków (karty przeznaczone są do użycia w sytuacjach awaryjnych), w roku 2015 r. wydatki z tych kart wyniosły łącznie 853 zł.,
    • - w 2016 r. z dwóch kart pozostających w dyspozycji Biura Gospodarczego dokonano zakupów na łączną kwotę ok. 77 000 zł., są to zakupy związane z bieżącymi potrzebami, które są szczegółowo ewidencjonowane.

    2017.02.09_Komunikat_Rzecznika_Prasowego.pdfKomunikat Rzecznika Prasowego SN z dnia 9 lutego 2017 r.

  • 7 lutego 2017 r.

    ​Opinia Sądu Najwyższego z dnia 3 lutego 2017 r. o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury, ustawy-Prawo o ustroju sądów powszechnych oraz niektórych innych ustaw (BSA I -021-20/17).

    Opinia SN o projekcie ustawy o zm. ustawy o KSSiP,u.s.p i niektórych innych ustaw.pdfOpinia SN o projekcie ustawy o zm. ustawy o KSSiP,u.s.p i niektórych innych ustaw

     

  • 30 stycznia 2017 r.

    ​W dniu 27 stycznia w Europejskim Trybunale Praw Człowieka w Strasburgu odbyła się uroczysta sesja otwierająca kolejny rok sądowy. Zaproszeni goście wzięli udział w seminarium "Zasada non-refoulement jako zasada prawa międzynarodowego i rola orzecznictwa w jej realizacji".

    Sąd Najwyższy reprezentowała dr hab. Małgorzata Wąsek-Wiaderek, członek Biura Studiów i Analiz SN.  

  • 30 stycznia 2017 r.

    ​W dniu 30 stycznia Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego prof. dr hab. Małgorzata Gersdorf uczestniczyła w Zebraniach Przedstawicieli Zebrań Sędziów Sądów Apelacyjnych oraz Zgromadzeń Ogólnych Sędziów Okręgów.

  • 25 stycznia 2017 r.

    W związku z krytycznymi pod adresem Sądu Najwyższego wypowiedziami Ministra Sprawiedliwości (zob. Onet.pl 23.01.2017 r.)  odnośnie do postanowienia SN z dnia 15 listopada 2016 r., sygn. II KK 235/16, którym oddalono kasację Ministra Sprawiedliwości-Prokuratora Generalnego od wyroku Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim, które to wypowiedzi zawierają wniosek, iż sądy, w tym Sąd Najwyższy pobłażają pedofilom, wobec czego konieczna jest reforma sądownictwa, należy podkreślić, że kasacja w tej sprawie wniesiona została od wyroku w zakresie orzeczenia o karze.

    Sąd Najwyższy w uzasadnieniu wydanego postanowienia przypomniał że „niedopuszczalne jest wniesienie kasacji wyłącznie z powodu niewspółmierności kary, zatem wolno w kasacji twierdzić, że kara jest niewspółmierna pod warunkiem, iż zarzuca się rażącą obrazę prawa materialnego lub procesowego, która mogła mieć istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia o karze. Pamiętać jednak należy, że niedopuszczalne jest omijanie ograniczenia dotyczącego zarzutu niewspółmierności kary w drodze formułowania zarzutu rzekomego naruszenia prawa materialnego”. Zaznaczyć przy tym trzeba, że kasacja Ministra Sprawiedliwości–Prokuratora Generalnego nie została wniesiona na podstawie art. 523 § 1a k.p.k., nie była to więc kasacja zarzucająca wyłącznie niewspółmierność orzeczonej kary.

    Przedmiotem kontroli kasacyjnej w tej sprawie nie była więc i nie mogła być współmierność orzeczonej kary, a jedynie kwestia rażącego naruszenia przepisów prawa wskazanych w zarzucie kasacji. Sąd Najwyższy stwierdził, że do naruszenia takiego nie doszło. Stawianie znaku równości pomiędzy tym orzeczeniem, a rzekomym pobłażaniem pedofilom jest nieuprawnione.

    2017.01.25_Komunikat_Rzecznika_Prasowego.pdfKomunikat Rzecznika Prasowego SN z dnia 25 stycznia 2017 r.

  • 24 stycznia 2017 r.

    Postanowieniem Prezydenta RP z dnia 9 stycznia 2017 r. powołani do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego Sądu Najwyższego zostali:

    • Pan Paweł Grzegorczyk - Izba Cywilna
    • Pan Roman Trzaskowski- Izba Cywilna

    Uroczystość wręczenia aktów powołania odbyła się w dniu 24 stycznia 2017 r. w Pałacu Prezydenckim.

    Także w dniu dzisiejszym nominację odebrał Pan Andrzej Wróbel, dotychczasowy sędzia Trybunału Konstytucyjnego. Przed powołaniem do TK, w latach 1994-2011 Pan Andrzej Wróbel był sędzią SN orzekającym w Izbie Pracy Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych.

Przejdź do początku