Wydrukuj stronę

Zagadnienia prawne

Przejdź do wyboru roczników aktualności

Kryteria filtrowania

Zakres:
Izba Karna zmień na inny zakres
Rocznik:
2026 zmień na inny rocznik

  • I KZP 22/26

    Skład 3 sędziów
    Data wpływu: 23 czerwca 2026 r.

    ​1. Czy art. 7 Konstytucji RP, art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, art. 178 ust. 1 Konstytucji RP, art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej, art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, art. 9b ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych, art. 79 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych oraz art. 22a § 5 i 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych należy interpretować w ten sposób, że:

    - nie jest sądem właściwym, niezależnym, bezstronnym i niezawisłym (w rozumieniu art. 45 ust. 1 Konstytucji RP),

    - nie jest sądem niezawisłym, bezstronnym i ustanowionym uprzednio na mocy ustawy i zapewniającym skuteczną ochronę prawną (w rozumieniu art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej),

    - nie jest sądem niezawisłym, bezstronnym i ustanowionym ustawą (w rozumieniu art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności)

    sąd, do którego jednoosobowego składu należy sędzia tego sądu, który podejmowanymi z naruszeniem art. 9b ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych zarządzeniami prezesa sądu obligowany jest do rozpoznawania sprawy wbrew bezwzględnie obowiązującym przepisom rangi ustawowej (art. 22a § 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych), a tym samym wbrew przepisom art. 178 ust. 1 Konstytucji RP, a także wbrew ostatecznym uchwałom Krajowej Rady Sądownictwa (art. 22a § 5 i 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych),

    2. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej, przepisy art. 22 § 1 k.p.k. oraz przepisy art. 41 § 1 k.p.k. i art. 42 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że sędzia, którego zakresu obowiązków dotyczyły nieprawidłowości oraz naruszenia obowiązujących przepisów prawa krajowego (prawa polskiego), stanowiące podstawę skierowania przez sąd krajowy do TSUE pytań prejudycjalnych, podlega (jako sędzia, co do którego istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności) wyłączeniu od udziału w sprawie, w której sąd krajowy wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi oraz od udziału w sprawie, w której sąd krajowy, chcąc uniknąć zbędnej multiplikacji postępowań przed TSUE, nie wystąpił do TSUE z odrębnymi pytaniami prejudycjalnymi, lecz odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane już wcześniej do TSUE w innej sprawie,

    3. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz przepisy art. 41 § 1 k.p.k. i art. 42 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że sędzia, który należy jak przewodniczący lub zastępca przewodniczącego wydziału do kadry kierowniczej sądu odpowiedzialnej za nieprawidłowości oraz naruszenia obowiązujących przepisów prawa krajowego (prawa polskiego), stanowiące podstawę skierowania przez sąd krajowy do TSUE pytań prejudycjalnych, podlega (jako sędzia, co do którego istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności) wyłączeniu od udziału w sprawie, w której sąd krajowy wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi oraz od udziału w sprawie, w której sąd krajowy, chcąc uniknąć zbędnej multiplikacji postępowań przed TSUE, nie wystąpił do TSUE z odrębnymi pytaniami prejudycjalnymi, lecz odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane wcześniej do TSUE w innej sprawie,

    4. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz przepisy art. 22 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że wyłączają one możliwość dokonywania przez sąd krajowy wiążącej dla sądu, który albo wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi, albo odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania skierowane już wcześniej do TSUE w innej sprawie, oceny znaczenia tych pytań dla rozstrzygnięcia sprawy, jak też w ten sposób, że wyłączają one możliwość zobowiązywania przez sąd wyższej instancji sądu krajowego do prowadzenia postępowania i rozstrzygnięcia sprawy, pomimo iż sąd ten nadal uznaje, że dalszy tak postępowania i końcowe rozstrzygnięcie uzależnione są od udzielenia przez TSUE odpowiedzi na pytania prejudycjalne,

    5. Czy przepisy art. 267 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz art. 22 § 1 k.p.k. i art. 404 § 2 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że dopuszczają one możliwość odroczenia lub zawieszenia przez Sąd postępowania w sprawie, w przypadku uznania, że prowadzenie postępowania uzależnione jest od udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane przez sąd krajowy do TSUE w innej sprawie, bez konieczności kierowania do TSUE tożsamych pytań prejudycjalnych.

    szczegóły dla sygnatury I KZP 22/26...

  • I KZP 23/26

    Skład 3 sędziów
    Data wpływu: 23 czerwca 2026 r.

    ​1. Czy art. 7 Konstytucji RP, art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, art. 178 ust. 1 Konstytucji RP, art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej, art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, art. 9b ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych, art. 79 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych oraz art. 22a § 5 i 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych należy interpretować w ten sposób, że:

    - nie jest sądem właściwym, niezależnym, bezstronnym i niezawisłym (w rozumieniu art. 45 ust. 1 Konstytucji RP),

    - nie jest sądem niezawisłym, bezstronnym i ustanowionym uprzednio na mocy ustawy i zapewniającym skuteczną ochronę prawną (w rozumieniu art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej),

    - nie jest sądem niezawisłym, bezstronnym i ustanowionym ustawą (w rozumieniu art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności)

    sąd, do którego jednoosobowego składu należy sędzia tego sądu, który podejmowanymi z naruszeniem art. 9b ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych zarządzeniami prezesa sądu obligowany jest do rozpoznawania sprawy wbrew bezwzględnie obowiązującym przepisom rangi ustawowej (art. 22a § 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych), a tym samym wbrew przepisom art. 178 ust. 1 Konstytucji RP, a także wbrew ostatecznym uchwałom Krajowej Rady Sądownictwa (art. 22a § 5 i 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych),

    2. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej, przepisy art. 22 § 1 k.p.k. oraz przepisy art. 41 § 1 k.p.k. i art. 42 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że sędzia, którego zakresu obowiązków dotyczyły nieprawidłowości oraz naruszenia obowiązujących przepisów prawa krajowego (prawa polskiego), stanowiące podstawę skierowania przez sąd krajowy do TSUE pytań prejudycjalnych, podlega (jako sędzia, co do którego istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności) wyłączeniu od udziału w sprawie, w której sąd krajowy wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi oraz od udziału w sprawie, w której sąd krajowy, chcąc uniknąć zbędnej multiplikacji postępowań przed TSUE, nie wystąpił do TSUE z odrębnymi pytaniami prejudycjalnymi, lecz odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane już wcześniej do TSUE w innej sprawie,

    3. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz przepisy art. 41 § 1 k.p.k. i art. 42 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że sędzia, który należy jak przewodniczący lub zastępca przewodniczącego wydziału do kadry kierowniczej sądu odpowiedzialnej za nieprawidłowości oraz naruszenia obowiązujących przepisów prawa krajowego (prawa polskiego), stanowiące podstawę skierowania przez sąd krajowy do TSUE pytań prejudycjalnych, podlega (jako sędzia, co do którego istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności) wyłączeniu od udziału w sprawie, w której sąd krajowy wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi oraz od udziału w sprawie, w której sąd krajowy, chcąc uniknąć zbędnej multiplikacji postępowań przed TSUE, nie wystąpił do TSUE z odrębnymi pytaniami prejudycjalnymi, lecz odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane wcześniej do TSUE w innej sprawie,

    4. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz przepisy art. 22 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że wyłączają one możliwość dokonywania przez sąd krajowy wiążącej dla sądu, który albo wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi, albo odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania skierowane już wcześniej do TSUE w innej sprawie, oceny znaczenia tych pytań dla rozstrzygnięcia sprawy, jak też w ten sposób, że wyłączają one możliwość zobowiązywania przez sąd wyższej instancji sądu krajowego do prowadzenia postępowania i rozstrzygnięcia sprawy, pomimo iż sąd ten nadal uznaje, że dalszy tak postępowania i końcowe rozstrzygnięcie uzależnione są od udzielenia przez TSUE odpowiedzi na pytania prejudycjalne,

    5. Czy przepisy art. 267 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz art. 22 § 1 k.p.k. i art. 404 § 2 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że dopuszczają one możliwość odroczenia lub zawieszenia przez Sąd postępowania w sprawie, w przypadku uznania, że prowadzenie postępowania uzależnione jest od udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane przez sąd krajowy do TSUE w innej sprawie, bez konieczności kierowania do TSUE tożsamych pytań prejudycjalnych.

    szczegóły dla sygnatury I KZP 23/26...

  • I KZP 21/26

    Skład 3 sędziów
    Data wpływu: 22 czerwca 2026 r.

    ​1. Czy art. 7 Konstytucji RP, art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, art. 178 ust. 1 Konstytucji RP, art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej, art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, art. 9b ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych, art. 79 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych oraz art. 22a § 5 i 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych należy interpretować w ten sposób, że:

    - nie jest sądem właściwym, niezależnym, bezstronnym i niezawisłym (w rozumieniu art. 45 ust. 1 Konstytucji RP),

    - nie jest sądem niezawisłym, bezstronnym i ustanowionym uprzednio na mocy ustawy i zapewniającym skuteczną ochronę prawną (w rozumieniu art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej),

    - nie jest sądem niezawisłym, bezstronnym i ustanowionym ustawą (w rozumieniu art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności)

    sąd, do którego jednoosobowego składu należy sędzia tego sądu, który podejmowanymi z naruszeniem art. 9b ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych zarządzeniami prezesa sądu obligowany jest do rozpoznawania sprawy wbrew bezwzględnie obowiązującym przepisom rangi ustawowej (art. 22a § 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych), a tym samym wbrew przepisom art. 178 ust. 1 Konstytucji RP, a także wbrew ostatecznym uchwałom Krajowej Rady Sądownictwa (art. 22a § 5 i 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych),

    2. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej, przepisy art. 22 § 1 k.p.k. oraz przepisy art. 41 § 1 k.p.k. i art. 42 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że sędzia, którego zakresu obowiązków dotyczyły nieprawidłowości oraz naruszenia obowiązujących przepisów prawa krajowego (prawa polskiego), stanowiące podstawę skierowania przez sąd krajowy do TSUE pytań prejudycjalnych, podlega (jako sędzia, co do którego istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności) wyłączeniu od udziału w sprawie, w której sąd krajowy wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi oraz od udziału w sprawie, w której sąd krajowy, chcąc uniknąć zbędnej multiplikacji postępowań przed TSUE, nie wystąpił do TSUE z odrębnymi pytaniami prejudycjalnymi, lecz odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane już wcześniej do TSUE w innej sprawie,

    3. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz przepisy art. 41 § 1 k.p.k. i art. 42 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że sędzia, który należy jak przewodniczący lub zastępca przewodniczącego wydziału do kadry kierowniczej sądu odpowiedzialnej za nieprawidłowości oraz naruszenia obowiązujących przepisów prawa krajowego (prawa polskiego), stanowiące podstawę skierowania przez sąd krajowy do TSUE pytań prejudycjalnych, podlega (jako sędzia, co do którego istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności) wyłączeniu od udziału w sprawie, w której sąd krajowy wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi oraz od udziału w sprawie, w której sąd krajowy, chcąc uniknąć zbędnej multiplikacji postępowań przed TSUE, nie wystąpił do TSUE z odrębnymi pytaniami prejudycjalnymi, lecz odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane wcześniej do TSUE w innej sprawie,

    4. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz przepisy art. 22 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że wyłączają one możliwość dokonywania przez sąd krajowy wiążącej dla sądu, który albo wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi, albo odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania skierowane już wcześniej do TSUE w innej sprawie, oceny znaczenia tych pytań dla rozstrzygnięcia sprawy, jak też w ten sposób, że wyłączają one możliwość zobowiązywania przez sąd wyższej instancji sądu krajowego do prowadzenia postępowania i rozstrzygnięcia sprawy, pomimo iż sąd ten nadal uznaje, że dalszy tak postępowania i końcowe rozstrzygnięcie uzależnione są od udzielenia przez TSUE odpowiedzi na pytania prejudycjalne,

    5. Czy przepisy art. 267 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz art. 22 § 1 k.p.k. i art. 404 § 2 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że dopuszczają one możliwość odroczenia lub zawieszenia przez Sąd postępowania w sprawie, w przypadku uznania, że prowadzenie postępowania uzależnione jest od udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane przez sąd krajowy do TSUE w innej sprawie, bez konieczności kierowania do TSUE tożsamych pytań prejudycjalnych.

    szczegóły dla sygnatury I KZP 21/26...

  • I KZP 16/26

    Skład 3 sędziów
    Data wpływu: 18 czerwca 2026 r.

    ​1. Czy art. 7 Konstytucji RP, art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, art. 178 ust. 1 Konstytucji RP, art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej, art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, art. 9b ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych, art. 79 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych oraz art. 22a § 5 i 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych należy interpretować w ten sposób, że:

    - nie jest sądem właściwym, niezależnym, bezstronnym i niezawisłym (w rozumieniu art. 45 ust. 1 Konstytucji RP),

    - nie jest sądem niezawisłym, bezstronnym i ustanowionym uprzednio na mocy ustawy i zapewniającym skuteczną ochronę prawną (w rozumieniu art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej),

    - nie jest sądem niezawisłym, bezstronnym i ustanowionym ustawą (w rozumieniu art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności)

    sąd, do którego jednoosobowego składu należy sędzia tego sądu, który podejmowanymi z naruszeniem art. 9b ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych zarządzeniami prezesa sądu obligowany jest do rozpoznawania sprawy wbrew bezwzględnie obowiązującym przepisom rangi ustawowej (art. 22a § 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych), a tym samym wbrew przepisom art. 178 ust. 1 Konstytucji RP, a także wbrew ostatecznym uchwałom Krajowej Rady Sądownictwa (art. 22a § 5 i 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych),

    2. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej, przepisy art. 22 § 1 k.p.k. oraz przepisy art. 41 § 1 k.p.k. i art. 42 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że sędzia, którego zakresu obowiązków dotyczyły nieprawidłowości oraz naruszenia obowiązujących przepisów prawa krajowego (prawa polskiego), stanowiące podstawę skierowania przez sąd krajowy do TSUE pytań prejudycjalnych, podlega (jako sędzia, co do którego istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności) wyłączeniu od udziału w sprawie, w której sąd krajowy wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi oraz od udziału w sprawie, w której sąd krajowy, chcąc uniknąć zbędnej multiplikacji postępowań przed TSUE, nie wystąpił do TSUE z odrębnymi pytaniami prejudycjalnymi, lecz odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane już wcześniej do TSUE w innej sprawie,

    3. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz przepisy art. 41 § 1 k.p.k. i art. 42 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że sędzia, który należy jak przewodniczący lub zastępca przewodniczącego wydziału do kadry kierowniczej sądu odpowiedzialnej za nieprawidłowości oraz naruszenia obowiązujących przepisów prawa krajowego (prawa polskiego), stanowiące podstawę skierowania przez sąd krajowy do TSUE pytań prejudycjalnych, podlega (jako sędzia, co do którego istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności) wyłączeniu od udziału w sprawie, w której sąd krajowy wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi oraz od udziału w sprawie, w której sąd krajowy, chcąc uniknąć zbędnej multiplikacji postępowań przed TSUE, nie wystąpił do TSUE z odrębnymi pytaniami prejudycjalnymi, lecz odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane wcześniej do TSUE w innej sprawie,

    4. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz przepisy art. 22 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że wyłączają one możliwość dokonywania przez sąd krajowy wiążącej dla sądu, który albo wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi, albo odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania skierowane już wcześniej do TSUE w innej sprawie, oceny znaczenia tych pytań dla rozstrzygnięcia sprawy, jak też w ten sposób, że wyłączają one możliwość zobowiązywania przez sąd wyższej instancji sądu krajowego do prowadzenia postępowania i rozstrzygnięcia sprawy, pomimo iż sąd ten nadal uznaje, że dalszy tak postępowania i końcowe rozstrzygnięcie uzależnione są od udzielenia przez TSUE odpowiedzi na pytania prejudycjalne,

    5. Czy przepisy art. 267 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz art. 22 § 1 k.p.k. i art. 404 § 2 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że dopuszczają one możliwość odroczenia lub zawieszenia przez Sąd postępowania w sprawie, w przypadku uznania, że prowadzenie postępowania uzależnione jest od udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane przez sąd krajowy do TSUE w innej sprawie, bez konieczności kierowania do TSUE tożsamych pytań prejudycjalnych.

    szczegóły dla sygnatury I KZP 16/26...

  • I KZP 17/26

    Skład 3 sędziów
    Data wpływu: 18 czerwca 2026 r.

    ​1. Czy art. 7 Konstytucji RP, art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, art. 178 ust. 1 Konstytucji RP, art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej, art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, art. 9b ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych, art. 79 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych oraz art. 22a § 5 i 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych należy interpretować w ten sposób, że:

    - nie jest sądem właściwym, niezależnym, bezstronnym i niezawisłym (w rozumieniu art. 45 ust. 1 Konstytucji RP),

    - nie jest sądem niezawisłym, bezstronnym i ustanowionym uprzednio na mocy ustawy i zapewniającym skuteczną ochronę prawną (w rozumieniu art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej),

    - nie jest sądem niezawisłym, bezstronnym i ustanowionym ustawą (w rozumieniu art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności)

    sąd, do którego jednoosobowego składu należy sędzia tego sądu, który podejmowanymi z naruszeniem art. 9b ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych zarządzeniami prezesa sądu obligowany jest do rozpoznawania sprawy wbrew bezwzględnie obowiązującym przepisom rangi ustawowej (art. 22a § 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych), a tym samym wbrew przepisom art. 178 ust. 1 Konstytucji RP, a także wbrew ostatecznym uchwałom Krajowej Rady Sądownictwa (art. 22a § 5 i 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych),

    2. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej, przepisy art. 22 § 1 k.p.k. oraz przepisy art. 41 § 1 k.p.k. i art. 42 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że sędzia, którego zakresu obowiązków dotyczyły nieprawidłowości oraz naruszenia obowiązujących przepisów prawa krajowego (prawa polskiego), stanowiące podstawę skierowania przez sąd krajowy do TSUE pytań prejudycjalnych, podlega (jako sędzia, co do którego istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności) wyłączeniu od udziału w sprawie, w której sąd krajowy wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi oraz od udziału w sprawie, w której sąd krajowy, chcąc uniknąć zbędnej multiplikacji postępowań przed TSUE, nie wystąpił do TSUE z odrębnymi pytaniami prejudycjalnymi, lecz odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane już wcześniej do TSUE w innej sprawie,

    3. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz przepisy art. 41 § 1 k.p.k. i art. 42 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że sędzia, który należy jak przewodniczący lub zastępca przewodniczącego wydziału do kadry kierowniczej sądu odpowiedzialnej za nieprawidłowości oraz naruszenia obowiązujących przepisów prawa krajowego (prawa polskiego), stanowiące podstawę skierowania przez sąd krajowy do TSUE pytań prejudycjalnych, podlega (jako sędzia, co do którego istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności) wyłączeniu od udziału w sprawie, w której sąd krajowy wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi oraz od udziału w sprawie, w której sąd krajowy, chcąc uniknąć zbędnej multiplikacji postępowań przed TSUE, nie wystąpił do TSUE z odrębnymi pytaniami prejudycjalnymi, lecz odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane wcześniej do TSUE w innej sprawie,

    4. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz przepisy art. 22 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że wyłączają one możliwość dokonywania przez sąd krajowy wiążącej dla sądu, który albo wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi, albo odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania skierowane już wcześniej do TSUE w innej sprawie, oceny znaczenia tych pytań dla rozstrzygnięcia sprawy, jak też w ten sposób, że wyłączają one możliwość zobowiązywania przez sąd wyższej instancji sądu krajowego do prowadzenia postępowania i rozstrzygnięcia sprawy, pomimo iż sąd ten nadal uznaje, że dalszy tak postępowania i końcowe rozstrzygnięcie uzależnione są od udzielenia przez TSUE odpowiedzi na pytania prejudycjalne,

    5. Czy przepisy art. 267 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz art. 22 § 1 k.p.k. i art. 404 § 2 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że dopuszczają one możliwość odroczenia lub zawieszenia przez Sąd postępowania w sprawie, w przypadku uznania, że prowadzenie postępowania uzależnione jest od udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane przez sąd krajowy do TSUE w innej sprawie, bez konieczności kierowania do TSUE tożsamych pytań prejudycjalnych.

    szczegóły dla sygnatury I KZP 17/26...

  • I KZP 18/26

    Skład 3 sędziów
    Data wpływu: 18 czerwca 2026 r.

    ​1. Czy art. 7 Konstytucji RP, art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, art. 178 ust. 1 Konstytucji RP, art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej, art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, art. 9b ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych, art. 79 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych oraz art. 22a § 5 i 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych należy interpretować w ten sposób, że:

    - nie jest sądem właściwym, niezależnym, bezstronnym i niezawisłym (w rozumieniu art. 45 ust. 1 Konstytucji RP),

    - nie jest sądem niezawisłym, bezstronnym i ustanowionym uprzednio na mocy ustawy i zapewniającym skuteczną ochronę prawną (w rozumieniu art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej),

    - nie jest sądem niezawisłym, bezstronnym i ustanowionym ustawą (w rozumieniu art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności)

    sąd, do którego jednoosobowego składu należy sędzia tego sądu, który podejmowanymi z naruszeniem art. 9b ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych zarządzeniami prezesa sądu obligowany jest do rozpoznawania sprawy wbrew bezwzględnie obowiązującym przepisom rangi ustawowej (art. 22a § 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych), a tym samym wbrew przepisom art. 178 ust. 1 Konstytucji RP, a także wbrew ostatecznym uchwałom Krajowej Rady Sądownictwa (art. 22a § 5 i 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych),

    2. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej, przepisy art. 22 § 1 k.p.k. oraz przepisy art. 41 § 1 k.p.k. i art. 42 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że sędzia, którego zakresu obowiązków dotyczyły nieprawidłowości oraz naruszenia obowiązujących przepisów prawa krajowego (prawa polskiego), stanowiące podstawę skierowania przez sąd krajowy do TSUE pytań prejudycjalnych, podlega (jako sędzia, co do którego istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności) wyłączeniu od udziału w sprawie, w której sąd krajowy wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi oraz od udziału w sprawie, w której sąd krajowy, chcąc uniknąć zbędnej multiplikacji postępowań przed TSUE, nie wystąpił do TSUE z odrębnymi pytaniami prejudycjalnymi, lecz odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane już wcześniej do TSUE w innej sprawie,

    3. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz przepisy art. 41 § 1 k.p.k. i art. 42 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że sędzia, który należy jak przewodniczący lub zastępca przewodniczącego wydziału do kadry kierowniczej sądu odpowiedzialnej za nieprawidłowości oraz naruszenia obowiązujących przepisów prawa krajowego (prawa polskiego), stanowiące podstawę skierowania przez sąd krajowy do TSUE pytań prejudycjalnych, podlega (jako sędzia, co do którego istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności) wyłączeniu od udziału w sprawie, w której sąd krajowy wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi oraz od udziału w sprawie, w której sąd krajowy, chcąc uniknąć zbędnej multiplikacji postępowań przed TSUE, nie wystąpił do TSUE z odrębnymi pytaniami prejudycjalnymi, lecz odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane wcześniej do TSUE w innej sprawie,

    4. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz przepisy art. 22 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że wyłączają one możliwość dokonywania przez sąd krajowy wiążącej dla sądu, który albo wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi, albo odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania skierowane już wcześniej do TSUE w innej sprawie, oceny znaczenia tych pytań dla rozstrzygnięcia sprawy, jak też w ten sposób, że wyłączają one możliwość zobowiązywania przez sąd wyższej instancji sądu krajowego do prowadzenia postępowania i rozstrzygnięcia sprawy, pomimo iż sąd ten nadal uznaje, że dalszy tak postępowania i końcowe rozstrzygnięcie uzależnione są od udzielenia przez TSUE odpowiedzi na pytania prejudycjalne,

    5. Czy przepisy art. 267 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz art. 22 § 1 k.p.k. i art. 404 § 2 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że dopuszczają one możliwość odroczenia lub zawieszenia przez Sąd postępowania w sprawie, w przypadku uznania, że prowadzenie postępowania uzależnione jest od udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane przez sąd krajowy do TSUE w innej sprawie, bez konieczności kierowania do TSUE tożsamych pytań prejudycjalnych.

    szczegóły dla sygnatury I KZP 18/26...

  • I KZP 19/26

    Skład 3 sędziów
    Data wpływu: 18 czerwca 2026 r.

    ​1. Czy art. 7 Konstytucji RP, art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, art. 178 ust. 1 Konstytucji RP, art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej, art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, art. 9b ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych, art. 79 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych oraz art. 22a § 5 i 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych należy interpretować w ten sposób, że:

    - nie jest sądem właściwym, niezależnym, bezstronnym i niezawisłym (w rozumieniu art. 45 ust. 1 Konstytucji RP),

    - nie jest sądem niezawisłym, bezstronnym i ustanowionym uprzednio na mocy ustawy i zapewniającym skuteczną ochronę prawną (w rozumieniu art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej),

    - nie jest sądem niezawisłym, bezstronnym i ustanowionym ustawą (w rozumieniu art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności)

    sąd, do którego jednoosobowego składu należy sędzia tego sądu, który podejmowanymi z naruszeniem art. 9b ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych zarządzeniami prezesa sądu obligowany jest do rozpoznawania sprawy wbrew bezwzględnie obowiązującym przepisom rangi ustawowej (art. 22a § 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych), a tym samym wbrew przepisom art. 178 ust. 1 Konstytucji RP, a także wbrew ostatecznym uchwałom Krajowej Rady Sądownictwa (art. 22a § 5 i 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych),

    2. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej, przepisy art. 22 § 1 k.p.k. oraz przepisy art. 41 § 1 k.p.k. i art. 42 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że sędzia, którego zakresu obowiązków dotyczyły nieprawidłowości oraz naruszenia obowiązujących przepisów prawa krajowego (prawa polskiego), stanowiące podstawę skierowania przez sąd krajowy do TSUE pytań prejudycjalnych, podlega (jako sędzia, co do którego istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności) wyłączeniu od udziału w sprawie, w której sąd krajowy wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi oraz od udziału w sprawie, w której sąd krajowy, chcąc uniknąć zbędnej multiplikacji postępowań przed TSUE, nie wystąpił do TSUE z odrębnymi pytaniami prejudycjalnymi, lecz odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane już wcześniej do TSUE w innej sprawie,

    3. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz przepisy art. 41 § 1 k.p.k. i art. 42 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że sędzia, który należy jak przewodniczący lub zastępca przewodniczącego wydziału do kadry kierowniczej sądu odpowiedzialnej za nieprawidłowości oraz naruszenia obowiązujących przepisów prawa krajowego (prawa polskiego), stanowiące podstawę skierowania przez sąd krajowy do TSUE pytań prejudycjalnych, podlega (jako sędzia, co do którego istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności) wyłączeniu od udziału w sprawie, w której sąd krajowy wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi oraz od udziału w sprawie, w której sąd krajowy, chcąc uniknąć zbędnej multiplikacji postępowań przed TSUE, nie wystąpił do TSUE z odrębnymi pytaniami prejudycjalnymi, lecz odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane wcześniej do TSUE w innej sprawie,

    4. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz przepisy art. 22 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że wyłączają one możliwość dokonywania przez sąd krajowy wiążącej dla sądu, który albo wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi, albo odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania skierowane już wcześniej do TSUE w innej sprawie, oceny znaczenia tych pytań dla rozstrzygnięcia sprawy, jak też w ten sposób, że wyłączają one możliwość zobowiązywania przez sąd wyższej instancji sądu krajowego do prowadzenia postępowania i rozstrzygnięcia sprawy, pomimo iż sąd ten nadal uznaje, że dalszy tak postępowania i końcowe rozstrzygnięcie uzależnione są od udzielenia przez TSUE odpowiedzi na pytania prejudycjalne,

    5. Czy przepisy art. 267 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz art. 22 § 1 k.p.k. i art. 404 § 2 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że dopuszczają one możliwość odroczenia lub zawieszenia przez Sąd postępowania w sprawie, w przypadku uznania, że prowadzenie postępowania uzależnione jest od udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane przez sąd krajowy do TSUE w innej sprawie, bez konieczności kierowania do TSUE tożsamych pytań prejudycjalnych.

    szczegóły dla sygnatury I KZP 19/26...

  • I KZP 20/26

    Skład 3 sędziów
    Data wpływu: 18 czerwca 2026 r.

    ​1. Czy art. 7 Konstytucji RP, art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, art. 178 ust. 1 Konstytucji RP, art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej, art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, art. 9b ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych, art. 79 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych oraz art. 22a § 5 i 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych należy interpretować w ten sposób, że:

    - nie jest sądem właściwym, niezależnym, bezstronnym i niezawisłym (w rozumieniu art. 45 ust. 1 Konstytucji RP),

    - nie jest sądem niezawisłym, bezstronnym i ustanowionym uprzednio na mocy ustawy i zapewniającym skuteczną ochronę prawną (w rozumieniu art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej),

    - nie jest sądem niezawisłym, bezstronnym i ustanowionym ustawą (w rozumieniu art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności)

    sąd, do którego jednoosobowego składu należy sędzia tego sądu, który podejmowanymi z naruszeniem art. 9b ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych zarządzeniami prezesa sądu obligowany jest do rozpoznawania sprawy wbrew bezwzględnie obowiązującym przepisom rangi ustawowej (art. 22a § 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych), a tym samym wbrew przepisom art. 178 ust. 1 Konstytucji RP, a także wbrew ostatecznym uchwałom Krajowej Rady Sądownictwa (art. 22a § 5 i 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych),

    2. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej, przepisy art. 22 § 1 k.p.k. oraz przepisy art. 41 § 1 k.p.k. i art. 42 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że sędzia, którego zakresu obowiązków dotyczyły nieprawidłowości oraz naruszenia obowiązujących przepisów prawa krajowego (prawa polskiego), stanowiące podstawę skierowania przez sąd krajowy do TSUE pytań prejudycjalnych, podlega (jako sędzia, co do którego istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności) wyłączeniu od udziału w sprawie, w której sąd krajowy wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi oraz od udziału w sprawie, w której sąd krajowy, chcąc uniknąć zbędnej multiplikacji postępowań przed TSUE, nie wystąpił do TSUE z odrębnymi pytaniami prejudycjalnymi, lecz odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane już wcześniej do TSUE w innej sprawie,

    3. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz przepisy art. 41 § 1 k.p.k. i art. 42 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że sędzia, który należy jak przewodniczący lub zastępca przewodniczącego wydziału do kadry kierowniczej sądu odpowiedzialnej za nieprawidłowości oraz naruszenia obowiązujących przepisów prawa krajowego (prawa polskiego), stanowiące podstawę skierowania przez sąd krajowy do TSUE pytań prejudycjalnych, podlega (jako sędzia, co do którego istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności) wyłączeniu od udziału w sprawie, w której sąd krajowy wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi oraz od udziału w sprawie, w której sąd krajowy, chcąc uniknąć zbędnej multiplikacji postępowań przed TSUE, nie wystąpił do TSUE z odrębnymi pytaniami prejudycjalnymi, lecz odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane wcześniej do TSUE w innej sprawie,

    4. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz przepisy art. 22 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że wyłączają one możliwość dokonywania przez sąd krajowy wiążącej dla sądu, który albo wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi, albo odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania skierowane już wcześniej do TSUE w innej sprawie, oceny znaczenia tych pytań dla rozstrzygnięcia sprawy, jak też w ten sposób, że wyłączają one możliwość zobowiązywania przez sąd wyższej instancji sądu krajowego do prowadzenia postępowania i rozstrzygnięcia sprawy, pomimo iż sąd ten nadal uznaje, że dalszy tak postępowania i końcowe rozstrzygnięcie uzależnione są od udzielenia przez TSUE odpowiedzi na pytania prejudycjalne,

    5. Czy przepisy art. 267 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz art. 22 § 1 k.p.k. i art. 404 § 2 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że dopuszczają one możliwość odroczenia lub zawieszenia przez Sąd postępowania w sprawie, w przypadku uznania, że prowadzenie postępowania uzależnione jest od udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane przez sąd krajowy do TSUE w innej sprawie, bez konieczności kierowania do TSUE tożsamych pytań prejudycjalnych.

    szczegóły dla sygnatury I KZP 20/26...

  • I KZP 11/26

    Skład 3 sędziów
    Data wpływu: 16 czerwca 2026 r.

    ​1. Czy art. 7 Konstytucji RP, art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, art. 178 ust. 1 Konstytucji RP, art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej, art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, art. 9b ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych, art. 79 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych oraz art. 22a § 5 i 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych należy interpretować w ten sposób, że:

    - nie jest sądem właściwym, niezależnym, bezstronnym i niezawisłym (w rozumieniu art. 45 ust. 1 Konstytucji RP),

    - nie jest sądem niezawisłym, bezstronnym i ustanowionym uprzednio na mocy ustawy i zapewniającym skuteczną ochronę prawną (w rozumieniu art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej),

    - nie jest sądem niezawisłym, bezstronnym i ustanowionym ustawą (w rozumieniu art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności)

    sąd, do którego jednoosobowego składu należy sędzia tego sądu, który podejmowanymi z naruszeniem art. 9b ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych zarządzeniami prezesa sądu obligowany jest do rozpoznawania sprawy wbrew bezwzględnie obowiązującym przepisom rangi ustawowej (art. 22a § 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych), a tym samym wbrew przepisom art. 178 ust. 1 Konstytucji RP, a także wbrew ostatecznym uchwałom Krajowej Rady Sądownictwa (art. 22a § 5 i 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych),

    2. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej, przepisy art. 22 § 1 k.p.k. oraz przepisy art. 41 § 1 k.p.k. i art. 42 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że sędzia, którego zakresu obowiązków dotyczyły nieprawidłowości oraz naruszenia obowiązujących przepisów prawa krajowego (prawa polskiego), stanowiące podstawę skierowania przez sąd krajowy do TSUE pytań prejudycjalnych, podlega (jako sędzia, co do którego istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności) wyłączeniu od udziału w sprawie, w której sąd krajowy wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi oraz od udziału w sprawie, w której sąd krajowy, chcąc uniknąć zbędnej multiplikacji postępowań przed TSUE, nie wystąpił do TSUE z odrębnymi pytaniami prejudycjalnymi, lecz odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane już wcześniej do TSUE w innej sprawie,

    3. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz przepisy art. 41 § 1 k.p.k. i art. 42 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że sędzia, który należy jak przewodniczący lub zastępca przewodniczącego wydziału do kadry kierowniczej sądu odpowiedzialnej za nieprawidłowości oraz naruszenia obowiązujących przepisów prawa krajowego (prawa polskiego), stanowiące podstawę skierowania przez sąd krajowy do TSUE pytań prejudycjalnych, podlega (jako sędzia, co do którego istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności) wyłączeniu od udziału w sprawie, w której sąd krajowy wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi oraz od udziału w sprawie, w której sąd krajowy, chcąc uniknąć zbędnej multiplikacji postępowań przed TSUE, nie wystąpił do TSUE z odrębnymi pytaniami prejudycjalnymi, lecz odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane wcześniej do TSUE w innej sprawie,

    4. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz przepisy art. 22 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że wyłączają one możliwość dokonywania przez sąd krajowy wiążącej dla sądu, który albo wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi, albo odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania skierowane już wcześniej do TSUE w innej sprawie, oceny znaczenia tych pytań dla rozstrzygnięcia sprawy, jak też w ten sposób, że wyłączają one możliwość zobowiązywania przez sąd wyższej instancji sądu krajowego do prowadzenia postępowania i rozstrzygnięcia sprawy, pomimo iż sąd ten nadal uznaje, że dalszy tak postępowania i końcowe rozstrzygnięcie uzależnione są od udzielenia przez TSUE odpowiedzi na pytania prejudycjalne,

    5. Czy przepisy art. 267 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz art. 22 § 1 k.p.k. i art. 404 § 2 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że dopuszczają one możliwość odroczenia lub zawieszenia przez Sąd postępowania w sprawie, w przypadku uznania, że prowadzenie postępowania uzależnione jest od udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane przez sąd krajowy do TSUE w innej sprawie, bez konieczności kierowania do TSUE tożsamych pytań prejudycjalnych.

    szczegóły dla sygnatury I KZP 11/26...

  • I KZP 12/26

    Skład 3 sędziów
    Data wpływu: 16 czerwca 2026 r.

    ​1. Czy art. 7 Konstytucji RP, art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, art. 178 ust. 1 Konstytucji RP, art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej, art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, art. 9b ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych, art. 79 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych oraz art. 22a § 5 i 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych należy interpretować w ten sposób, że:

    - nie jest sądem właściwym, niezależnym, bezstronnym i niezawisłym (w rozumieniu art. 45 ust. 1 Konstytucji RP),

    - nie jest sądem niezawisłym, bezstronnym i ustanowionym uprzednio na mocy ustawy i zapewniającym skuteczną ochronę prawną (w rozumieniu art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej),

    - nie jest sądem niezawisłym, bezstronnym i ustanowionym ustawą (w rozumieniu art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności)

    sąd, do którego jednoosobowego składu należy sędzia tego sądu, który podejmowanymi z naruszeniem art. 9b ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych zarządzeniami prezesa sądu obligowany jest do rozpoznawania sprawy wbrew bezwzględnie obowiązującym przepisom rangi ustawowej (art. 22a § 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych), a tym samym wbrew przepisom art. 178 ust. 1 Konstytucji RP, a także wbrew ostatecznym uchwałom Krajowej Rady Sądownictwa (art. 22a § 5 i 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych),

    2. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej, przepisy art. 22 § 1 k.p.k. oraz przepisy art. 41 § 1 k.p.k. i art. 42 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że sędzia, którego zakresu obowiązków dotyczyły nieprawidłowości oraz naruszenia obowiązujących przepisów prawa krajowego (prawa polskiego), stanowiące podstawę skierowania przez sąd krajowy do TSUE pytań prejudycjalnych, podlega (jako sędzia, co do którego istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności) wyłączeniu od udziału w sprawie, w której sąd krajowy wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi oraz od udziału w sprawie, w której sąd krajowy, chcąc uniknąć zbędnej multiplikacji postępowań przed TSUE, nie wystąpił do TSUE z odrębnymi pytaniami prejudycjalnymi, lecz odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane już wcześniej do TSUE w innej sprawie,

    3. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz przepisy art. 41 § 1 k.p.k. i art. 42 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że sędzia, który należy jak przewodniczący lub zastępca przewodniczącego wydziału do kadry kierowniczej sądu odpowiedzialnej za nieprawidłowości oraz naruszenia obowiązujących przepisów prawa krajowego (prawa polskiego), stanowiące podstawę skierowania przez sąd krajowy do TSUE pytań prejudycjalnych, podlega (jako sędzia, co do którego istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności) wyłączeniu od udziału w sprawie, w której sąd krajowy wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi oraz od udziału w sprawie, w której sąd krajowy, chcąc uniknąć zbędnej multiplikacji postępowań przed TSUE, nie wystąpił do TSUE z odrębnymi pytaniami prejudycjalnymi, lecz odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane wcześniej do TSUE w innej sprawie,

    4. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz przepisy art. 22 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że wyłączają one możliwość dokonywania przez sąd krajowy wiążącej dla sądu, który albo wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi, albo odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania skierowane już wcześniej do TSUE w innej sprawie, oceny znaczenia tych pytań dla rozstrzygnięcia sprawy, jak też w ten sposób, że wyłączają one możliwość zobowiązywania przez sąd wyższej instancji sądu krajowego do prowadzenia postępowania i rozstrzygnięcia sprawy, pomimo iż sąd ten nadal uznaje, że dalszy tak postępowania i końcowe rozstrzygnięcie uzależnione są od udzielenia przez TSUE odpowiedzi na pytania prejudycjalne,

    5. Czy przepisy art. 267 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz art. 22 § 1 k.p.k. i art. 404 § 2 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że dopuszczają one możliwość odroczenia lub zawieszenia przez Sąd postępowania w sprawie, w przypadku uznania, że prowadzenie postępowania uzależnione jest od udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane przez sąd krajowy do TSUE w innej sprawie, bez konieczności kierowania do TSUE tożsamych pytań prejudycjalnych.

    szczegóły dla sygnatury I KZP 12/26...

  • I KZP 13/26

    Skład 3 sędziów
    Data wpływu: 16 czerwca 2026 r.

    ​1. Czy art. 7 Konstytucji RP, art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, art. 178 ust. 1 Konstytucji RP, art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej, art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, art. 9b ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych, art. 79 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych oraz art. 22a § 5 i 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych należy interpretować w ten sposób, że:

    - nie jest sądem właściwym, niezależnym, bezstronnym i niezawisłym (w rozumieniu art. 45 ust. 1 Konstytucji RP),

    - nie jest sądem niezawisłym, bezstronnym i ustanowionym uprzednio na mocy ustawy i zapewniającym skuteczną ochronę prawną (w rozumieniu art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej),

    - nie jest sądem niezawisłym, bezstronnym i ustanowionym ustawą (w rozumieniu art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności)

    sąd, do którego jednoosobowego składu należy sędzia tego sądu, który podejmowanymi z naruszeniem art. 9b ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych zarządzeniami prezesa sądu obligowany jest do rozpoznawania sprawy wbrew bezwzględnie obowiązującym przepisom rangi ustawowej (art. 22a § 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych), a tym samym wbrew przepisom art. 178 ust. 1 Konstytucji RP, a także wbrew ostatecznym uchwałom Krajowej Rady Sądownictwa (art. 22a § 5 i 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych),

    2. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej, przepisy art. 22 § 1 k.p.k. oraz przepisy art. 41 § 1 k.p.k. i art. 42 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że sędzia, którego zakresu obowiązków dotyczyły nieprawidłowości oraz naruszenia obowiązujących przepisów prawa krajowego (prawa polskiego), stanowiące podstawę skierowania przez sąd krajowy do TSUE pytań prejudycjalnych, podlega (jako sędzia, co do którego istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności) wyłączeniu od udziału w sprawie, w której sąd krajowy wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi oraz od udziału w sprawie, w której sąd krajowy, chcąc uniknąć zbędnej multiplikacji postępowań przed TSUE, nie wystąpił do TSUE z odrębnymi pytaniami prejudycjalnymi, lecz odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane już wcześniej do TSUE w innej sprawie,

    3. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz przepisy art. 41 § 1 k.p.k. i art. 42 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że sędzia, który należy jak przewodniczący lub zastępca przewodniczącego wydziału do kadry kierowniczej sądu odpowiedzialnej za nieprawidłowości oraz naruszenia obowiązujących przepisów prawa krajowego (prawa polskiego), stanowiące podstawę skierowania przez sąd krajowy do TSUE pytań prejudycjalnych, podlega (jako sędzia, co do którego istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności) wyłączeniu od udziału w sprawie, w której sąd krajowy wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi oraz od udziału w sprawie, w której sąd krajowy, chcąc uniknąć zbędnej multiplikacji postępowań przed TSUE, nie wystąpił do TSUE z odrębnymi pytaniami prejudycjalnymi, lecz odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane wcześniej do TSUE w innej sprawie,

    4. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz przepisy art. 22 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że wyłączają one możliwość dokonywania przez sąd krajowy wiążącej dla sądu, który albo wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi, albo odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania skierowane już wcześniej do TSUE w innej sprawie, oceny znaczenia tych pytań dla rozstrzygnięcia sprawy, jak też w ten sposób, że wyłączają one możliwość zobowiązywania przez sąd wyższej instancji sądu krajowego do prowadzenia postępowania i rozstrzygnięcia sprawy, pomimo iż sąd ten nadal uznaje, że dalszy tak postępowania i końcowe rozstrzygnięcie uzależnione są od udzielenia przez TSUE odpowiedzi na pytania prejudycjalne,

    5. Czy przepisy art. 267 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz art. 22 § 1 k.p.k. i art. 404 § 2 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że dopuszczają one możliwość odroczenia lub zawieszenia przez Sąd postępowania w sprawie, w przypadku uznania, że prowadzenie postępowania uzależnione jest od udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane przez sąd krajowy do TSUE w innej sprawie, bez konieczności kierowania do TSUE tożsamych pytań prejudycjalnych.

    szczegóły dla sygnatury I KZP 13/26...

  • I KZP 14/26

    Skład 3 sędziów
    Data wpływu: 16 czerwca 2026 r.

    ​1. Czy art. 7 Konstytucji RP, art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, art. 178 ust. 1 Konstytucji RP, art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej, art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, art. 9b ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych, art. 79 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych oraz art. 22a § 5 i 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych należy interpretować w ten sposób, że:

    - nie jest sądem właściwym, niezależnym, bezstronnym i niezawisłym (w rozumieniu art. 45 ust. 1 Konstytucji RP),

    - nie jest sądem niezawisłym, bezstronnym i ustanowionym uprzednio na mocy ustawy i zapewniającym skuteczną ochronę prawną (w rozumieniu art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej),

    - nie jest sądem niezawisłym, bezstronnym i ustanowionym ustawą (w rozumieniu art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności)

    sąd, do którego jednoosobowego składu należy sędzia tego sądu, który podejmowanymi z naruszeniem art. 9b ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych zarządzeniami prezesa sądu obligowany jest do rozpoznawania sprawy wbrew bezwzględnie obowiązującym przepisom rangi ustawowej (art. 22a § 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych), a tym samym wbrew przepisom art. 178 ust. 1 Konstytucji RP, a także wbrew ostatecznym uchwałom Krajowej Rady Sądownictwa (art. 22a § 5 i 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych),

    2. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej, przepisy art. 22 § 1 k.p.k. oraz przepisy art. 41 § 1 k.p.k. i art. 42 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że sędzia, którego zakresu obowiązków dotyczyły nieprawidłowości oraz naruszenia obowiązujących przepisów prawa krajowego (prawa polskiego), stanowiące podstawę skierowania przez sąd krajowy do TSUE pytań prejudycjalnych, podlega (jako sędzia, co do którego istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności) wyłączeniu od udziału w sprawie, w której sąd krajowy wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi oraz od udziału w sprawie, w której sąd krajowy, chcąc uniknąć zbędnej multiplikacji postępowań przed TSUE, nie wystąpił do TSUE z odrębnymi pytaniami prejudycjalnymi, lecz odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane już wcześniej do TSUE w innej sprawie,

    3. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz przepisy art. 41 § 1 k.p.k. i art. 42 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że sędzia, który należy jak przewodniczący lub zastępca przewodniczącego wydziału do kadry kierowniczej sądu odpowiedzialnej za nieprawidłowości oraz naruszenia obowiązujących przepisów prawa krajowego (prawa polskiego), stanowiące podstawę skierowania przez sąd krajowy do TSUE pytań prejudycjalnych, podlega (jako sędzia, co do którego istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności) wyłączeniu od udziału w sprawie, w której sąd krajowy wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi oraz od udziału w sprawie, w której sąd krajowy, chcąc uniknąć zbędnej multiplikacji postępowań przed TSUE, nie wystąpił do TSUE z odrębnymi pytaniami prejudycjalnymi, lecz odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane wcześniej do TSUE w innej sprawie,

    4. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz przepisy art. 22 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że wyłączają one możliwość dokonywania przez sąd krajowy wiążącej dla sądu, który albo wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi, albo odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania skierowane już wcześniej do TSUE w innej sprawie, oceny znaczenia tych pytań dla rozstrzygnięcia sprawy, jak też w ten sposób, że wyłączają one możliwość zobowiązywania przez sąd wyższej instancji sądu krajowego do prowadzenia postępowania i rozstrzygnięcia sprawy, pomimo iż sąd ten nadal uznaje, że dalszy tak postępowania i końcowe rozstrzygnięcie uzależnione są od udzielenia przez TSUE odpowiedzi na pytania prejudycjalne,

    5. Czy przepisy art. 267 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz art. 22 § 1 k.p.k. i art. 404 § 2 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że dopuszczają one możliwość odroczenia lub zawieszenia przez Sąd postępowania w sprawie, w przypadku uznania, że prowadzenie postępowania uzależnione jest od udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane przez sąd krajowy do TSUE w innej sprawie, bez konieczności kierowania do TSUE tożsamych pytań prejudycjalnych.

    szczegóły dla sygnatury I KZP 14/26...

  • I KZP 15/26

    Skład 3 sędziów
    Data wpływu: 16 czerwca 2026 r.

    ​1. Czy art. 7 Konstytucji RP, art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, art. 178 ust. 1 Konstytucji RP, art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej, art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, art. 9b ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych, art. 79 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych oraz art. 22a § 5 i 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych należy interpretować w ten sposób, że:

    - nie jest sądem właściwym, niezależnym, bezstronnym i niezawisłym (w rozumieniu art. 45 ust. 1 Konstytucji RP),

    - nie jest sądem niezawisłym, bezstronnym i ustanowionym uprzednio na mocy ustawy i zapewniającym skuteczną ochronę prawną (w rozumieniu art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej),

    - nie jest sądem niezawisłym, bezstronnym i ustanowionym ustawą (w rozumieniu art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności)

    sąd, do którego jednoosobowego składu należy sędzia tego sądu, który podejmowanymi z naruszeniem art. 9b ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych zarządzeniami prezesa sądu obligowany jest do rozpoznawania sprawy wbrew bezwzględnie obowiązującym przepisom rangi ustawowej (art. 22a § 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych), a tym samym wbrew przepisom art. 178 ust. 1 Konstytucji RP, a także wbrew ostatecznym uchwałom Krajowej Rady Sądownictwa (art. 22a § 5 i 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych),

    2. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej, przepisy art. 22 § 1 k.p.k. oraz przepisy art. 41 § 1 k.p.k. i art. 42 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że sędzia, którego zakresu obowiązków dotyczyły nieprawidłowości oraz naruszenia obowiązujących przepisów prawa krajowego (prawa polskiego), stanowiące podstawę skierowania przez sąd krajowy do TSUE pytań prejudycjalnych, podlega (jako sędzia, co do którego istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności) wyłączeniu od udziału w sprawie, w której sąd krajowy wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi oraz od udziału w sprawie, w której sąd krajowy, chcąc uniknąć zbędnej multiplikacji postępowań przed TSUE, nie wystąpił do TSUE z odrębnymi pytaniami prejudycjalnymi, lecz odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane już wcześniej do TSUE w innej sprawie,

    3. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz przepisy art. 41 § 1 k.p.k. i art. 42 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że sędzia, który należy jak przewodniczący lub zastępca przewodniczącego wydziału do kadry kierowniczej sądu odpowiedzialnej za nieprawidłowości oraz naruszenia obowiązujących przepisów prawa krajowego (prawa polskiego), stanowiące podstawę skierowania przez sąd krajowy do TSUE pytań prejudycjalnych, podlega (jako sędzia, co do którego istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności) wyłączeniu od udziału w sprawie, w której sąd krajowy wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi oraz od udziału w sprawie, w której sąd krajowy, chcąc uniknąć zbędnej multiplikacji postępowań przed TSUE, nie wystąpił do TSUE z odrębnymi pytaniami prejudycjalnymi, lecz odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane wcześniej do TSUE w innej sprawie,

    4. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz przepisy art. 22 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że wyłączają one możliwość dokonywania przez sąd krajowy wiążącej dla sądu, który albo wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi, albo odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania skierowane już wcześniej do TSUE w innej sprawie, oceny znaczenia tych pytań dla rozstrzygnięcia sprawy, jak też w ten sposób, że wyłączają one możliwość zobowiązywania przez sąd wyższej instancji sądu krajowego do prowadzenia postępowania i rozstrzygnięcia sprawy, pomimo iż sąd ten nadal uznaje, że dalszy tak postępowania i końcowe rozstrzygnięcie uzależnione są od udzielenia przez TSUE odpowiedzi na pytania prejudycjalne,

    5. Czy przepisy art. 267 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz art. 22 § 1 k.p.k. i art. 404 § 2 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że dopuszczają one możliwość odroczenia lub zawieszenia przez Sąd postępowania w sprawie, w przypadku uznania, że prowadzenie postępowania uzależnione jest od udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane przez sąd krajowy do TSUE w innej sprawie, bez konieczności kierowania do TSUE tożsamych pytań prejudycjalnych.

    szczegóły dla sygnatury I KZP 15/26...

  • I KZP 8/26

    Skład 3 sędziów
    Data wpływu: 11 czerwca 2026 r.

    ​1. Czy art. 7 Konstytucji RP, art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, art. 178 ust. 1 Konstytucji RP, art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej, art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, art. 9b ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych, art. 79 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych oraz art. 22a § 5 i 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych należy interpretować w ten sposób, że:

    - nie jest sądem właściwym, niezależnym, bezstronnym i niezawisłym (w rozumieniu art. 45 ust. 1 Konstytucji RP),

    - nie jest sądem niezawisłym, bezstronnym i ustanowionym uprzednio na mocy ustawy i zapewniającym skuteczną ochronę prawną (w rozumieniu art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej),

    - nie jest sądem niezawisłym, bezstronnym i ustanowionym ustawą (w rozumieniu art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności)

    sąd, do którego jednoosobowego składu należy sędzia tego sądu, który podejmowanymi z naruszeniem art. 9b ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych zarządzeniami prezesa sądu obligowany jest do rozpoznawania sprawy wbrew bezwzględnie obowiązującym przepisom rangi ustawowej (art. 22a § 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych), a tym samym wbrew przepisom art. 178 ust. 1 Konstytucji RP, a także wbrew ostatecznym uchwałom Krajowej Rady Sądownictwa (art. 22a § 5 i 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych),

    2. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej, przepisy art. 22 § 1 k.p.k. oraz przepisy art. 41 § 1 k.p.k. i art. 42 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że sędzia, którego zakresu obowiązków dotyczyły nieprawidłowości oraz naruszenia obowiązujących przepisów prawa krajowego (prawa polskiego), stanowiące podstawę skierowania przez sąd krajowy do TSUE pytań prejudycjalnych, podlega (jako sędzia, co do którego istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności) wyłączeniu od udziału w sprawie, w której sąd krajowy wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi oraz od udziału w sprawie, w której sąd krajowy, chcąc uniknąć zbędnej multiplikacji postępowań przed TSUE, nie wystąpił do TSUE z odrębnymi pytaniami prejudycjalnymi, lecz odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane już wcześniej do TSUE w innej sprawie,

    3. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz przepisy art. 41 § 1 k.p.k. i art. 42 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że sędzia, który należy jak przewodniczący lub zastępca przewodniczącego wydziału do kadry kierowniczej sądu odpowiedzialnej za nieprawidłowości oraz naruszenia obowiązujących przepisów prawa krajowego (prawa polskiego), stanowiące podstawę skierowania przez sąd krajowy do TSUE pytań prejudycjalnych, podlega (jako sędzia, co do którego istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności) wyłączeniu od udziału w sprawie, w której sąd krajowy wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi oraz od udziału w sprawie, w której sąd krajowy, chcąc uniknąć zbędnej multiplikacji postępowań przed TSUE, nie wystąpił do TSUE z odrębnymi pytaniami prejudycjalnymi, lecz odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane wcześniej do TSUE w innej sprawie,

    4. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz przepisy art. 22 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że wyłączają one możliwość dokonywania przez sąd krajowy wiążącej dla sądu, który albo wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi, albo odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania skierowane już wcześniej do TSUE w innej sprawie, oceny znaczenia tych pytań dla rozstrzygnięcia sprawy, jak też w ten sposób, że wyłączają one możliwość zobowiązywania przez sąd wyższej instancji sądu krajowego do prowadzenia postępowania i rozstrzygnięcia sprawy, pomimo iż sąd ten nadal uznaje, że dalszy tak postępowania i końcowe rozstrzygnięcie uzależnione są od udzielenia przez TSUE odpowiedzi na pytania prejudycjalne,

    5. Czy przepisy art. 267 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz art. 22 § 1 k.p.k. i art. 404 § 2 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że dopuszczają one możliwość odroczenia lub zawieszenia przez Sąd postępowania w sprawie, w przypadku uznania, że prowadzenie postępowania uzależnione jest od udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane przez sąd krajowy do TSUE w innej sprawie, bez konieczności kierowania do TSUE tożsamych pytań prejudycjalnych.

    szczegóły dla sygnatury I KZP 8/26...

  • I KZP 9/26

    Skład 3 sędziów
    Data wpływu: 11 czerwca 2026 r.

    ​1. Czy art. 7 Konstytucji RP, art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, art. 178 ust. 1 Konstytucji RP, art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej, art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, art. 9b ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych, art. 79 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych oraz art. 22a § 5 i 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych należy interpretować w ten sposób, że:

    - nie jest sądem właściwym, niezależnym, bezstronnym i niezawisłym (w rozumieniu art. 45 ust. 1 Konstytucji RP),

    - nie jest sądem niezawisłym, bezstronnym i ustanowionym uprzednio na mocy ustawy i zapewniającym skuteczną ochronę prawną (w rozumieniu art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej),

    - nie jest sądem niezawisłym, bezstronnym i ustanowionym ustawą (w rozumieniu art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności)

    sąd, do którego jednoosobowego składu należy sędzia tego sądu, który podejmowanymi z naruszeniem art. 9b ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych zarządzeniami prezesa sądu obligowany jest do rozpoznawania sprawy wbrew bezwzględnie obowiązującym przepisom rangi ustawowej (art. 22a § 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych), a tym samym wbrew przepisom art. 178 ust. 1 Konstytucji RP, a także wbrew ostatecznym uchwałom Krajowej Rady Sądownictwa (art. 22a § 5 i 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych),

    2. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej, przepisy art. 22 § 1 k.p.k. oraz przepisy art. 41 § 1 k.p.k. i art. 42 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że sędzia, którego zakresu obowiązków dotyczyły nieprawidłowości oraz naruszenia obowiązujących przepisów prawa krajowego (prawa polskiego), stanowiące podstawę skierowania przez sąd krajowy do TSUE pytań prejudycjalnych, podlega (jako sędzia, co do którego istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności) wyłączeniu od udziału w sprawie, w której sąd krajowy wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi oraz od udziału w sprawie, w której sąd krajowy, chcąc uniknąć zbędnej multiplikacji postępowań przed TSUE, nie wystąpił do TSUE z odrębnymi pytaniami prejudycjalnymi, lecz odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane już wcześniej do TSUE w innej sprawie,

    3. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz przepisy art. 41 § 1 k.p.k. i art. 42 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że sędzia, który należy jak przewodniczący lub zastępca przewodniczącego wydziału do kadry kierowniczej sądu odpowiedzialnej za nieprawidłowości oraz naruszenia obowiązujących przepisów prawa krajowego (prawa polskiego), stanowiące podstawę skierowania przez sąd krajowy do TSUE pytań prejudycjalnych, podlega (jako sędzia, co do którego istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności) wyłączeniu od udziału w sprawie, w której sąd krajowy wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi oraz od udziału w sprawie, w której sąd krajowy, chcąc uniknąć zbędnej multiplikacji postępowań przed TSUE, nie wystąpił do TSUE z odrębnymi pytaniami prejudycjalnymi, lecz odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane wcześniej do TSUE w innej sprawie,

    4. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz przepisy art. 22 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że wyłączają one możliwość dokonywania przez sąd krajowy wiążącej dla sądu, który albo wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi, albo odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania skierowane już wcześniej do TSUE w innej sprawie, oceny znaczenia tych pytań dla rozstrzygnięcia sprawy, jak też w ten sposób, że wyłączają one możliwość zobowiązywania przez sąd wyższej instancji sądu krajowego do prowadzenia postępowania i rozstrzygnięcia sprawy, pomimo iż sąd ten nadal uznaje, że dalszy tak postępowania i końcowe rozstrzygnięcie uzależnione są od udzielenia przez TSUE odpowiedzi na pytania prejudycjalne,

    5. Czy przepisy art. 267 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz art. 22 § 1 k.p.k. i art. 404 § 2 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że dopuszczają one możliwość odroczenia lub zawieszenia przez Sąd postępowania w sprawie, w przypadku uznania, że prowadzenie postępowania uzależnione jest od udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane przez sąd krajowy do TSUE w innej sprawie, bez konieczności kierowania do TSUE tożsamych pytań prejudycjalnych.

    szczegóły dla sygnatury I KZP 9/26...

  • I KZP 10/26

    Skład 3 sędziów
    Data wpływu: 11 czerwca 2026 r.

    ​1. Czy art. 7 Konstytucji RP, art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, art. 178 ust. 1 Konstytucji RP, art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej, art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, art. 9b ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych, art. 79 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych oraz art. 22a § 5 i 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych należy interpretować w ten sposób, że:

    - nie jest sądem właściwym, niezależnym, bezstronnym i niezawisłym (w rozumieniu art. 45 ust. 1 Konstytucji RP),

    - nie jest sądem niezawisłym, bezstronnym i ustanowionym uprzednio na mocy ustawy i zapewniającym skuteczną ochronę prawną (w rozumieniu art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej),

    - nie jest sądem niezawisłym, bezstronnym i ustanowionym ustawą (w rozumieniu art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności)

    sąd, do którego jednoosobowego składu należy sędzia tego sądu, który podejmowanymi z naruszeniem art. 9b ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych zarządzeniami prezesa sądu obligowany jest do rozpoznawania sprawy wbrew bezwzględnie obowiązującym przepisom rangi ustawowej (art. 22a § 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych), a tym samym wbrew przepisom art. 178 ust. 1 Konstytucji RP, a także wbrew ostatecznym uchwałom Krajowej Rady Sądownictwa (art. 22a § 5 i 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych),

    2. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej, przepisy art. 22 § 1 k.p.k. oraz przepisy art. 41 § 1 k.p.k. i art. 42 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że sędzia, którego zakresu obowiązków dotyczyły nieprawidłowości oraz naruszenia obowiązujących przepisów prawa krajowego (prawa polskiego), stanowiące podstawę skierowania przez sąd krajowy do TSUE pytań prejudycjalnych, podlega (jako sędzia, co do którego istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności) wyłączeniu od udziału w sprawie, w której sąd krajowy wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi oraz od udziału w sprawie, w której sąd krajowy, chcąc uniknąć zbędnej multiplikacji postępowań przed TSUE, nie wystąpił do TSUE z odrębnymi pytaniami prejudycjalnymi, lecz odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane już wcześniej do TSUE w innej sprawie,

    3. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz przepisy art. 41 § 1 k.p.k. i art. 42 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że sędzia, który należy jak przewodniczący lub zastępca przewodniczącego wydziału do kadry kierowniczej sądu odpowiedzialnej za nieprawidłowości oraz naruszenia obowiązujących przepisów prawa krajowego (prawa polskiego), stanowiące podstawę skierowania przez sąd krajowy do TSUE pytań prejudycjalnych, podlega (jako sędzia, co do którego istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności) wyłączeniu od udziału w sprawie, w której sąd krajowy wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi oraz od udziału w sprawie, w której sąd krajowy, chcąc uniknąć zbędnej multiplikacji postępowań przed TSUE, nie wystąpił do TSUE z odrębnymi pytaniami prejudycjalnymi, lecz odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane wcześniej do TSUE w innej sprawie,

    4. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz przepisy art. 22 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że wyłączają one możliwość dokonywania przez sąd krajowy wiążącej dla sądu, który albo wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi, albo odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania skierowane już wcześniej do TSUE w innej sprawie, oceny znaczenia tych pytań dla rozstrzygnięcia sprawy, jak też w ten sposób, że wyłączają one możliwość zobowiązywania przez sąd wyższej instancji sądu krajowego do prowadzenia postępowania i rozstrzygnięcia sprawy, pomimo iż sąd ten nadal uznaje, że dalszy tak postępowania i końcowe rozstrzygnięcie uzależnione są od udzielenia przez TSUE odpowiedzi na pytania prejudycjalne,

    5. Czy przepisy art. 267 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz art. 22 § 1 k.p.k. i art. 404 § 2 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że dopuszczają one możliwość odroczenia lub zawieszenia przez Sąd postępowania w sprawie, w przypadku uznania, że prowadzenie postępowania uzależnione jest od udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane przez sąd krajowy do TSUE w innej sprawie, bez konieczności kierowania do TSUE tożsamych pytań prejudycjalnych.

    szczegóły dla sygnatury I KZP 10/26...

  • I KZP 7/26

    Skład 3 sędziów
    Data wpływu: 10 czerwca 2026 r.

    ​1. Czy art. 17 § 1 pkt 11 k.p.k. w zw. z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP w zw. z art. 7 Konstytucji RP i art. 19 ust. 1 TUE w zw. z art. 47 KPP jest podstawą do umorzenia postępowania odwoławczego w przypadku, gdyby sąd odwoławczy ustalił, że co najmniej jeden członek składu orzekającego Sądu Najwyższego uchylającego wyrok sądu odwoławczego do ponownego rozpoznania sądowi odwoławczemu nie spełniał kryteriów niezawisłości i bezstronności od organu władzy wykonawczej?

    2. W przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie 1, czy umorzenie postępowania na podstawie art. 17 § 1 pkt 11 k.p.k. w zw. z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP w zw. z art. 7 Konstytucji RP i art. 19 ust. 1 TUE w zw. z art. 47 KPP skutkuje koniecznością przedstawienia Sądowi Najwyższemu uprzednio wniesionej kasacji do ponownego rozpoznania w innym składzie Sądu Najwyższego spełniającego standard sądu niezależnego, składającego się z sędziów niezawisłych i bezstronnych od organu władzy wykonawczej, czy też umorzenie postępowania odwoławczego ma charakter definitywny wobec treści art. 522 k.p.k.?

    szczegóły dla sygnatury I KZP 7/26...

  • I KZP 6/26

    Skład 3 sędziów
    Data wpływu: 1 czerwca 2026 r.

    Czy art. 7 Konstytucji RP, art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, art. 178 ust. 1 Konstytucji RP, art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej, art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, art. 9b ustawy – prawo o ustroju sądów powszechnych, art. 79 ustawy – prawo o ustroju sądów powszechnych oraz art. 22a § 5 i 6 ustawy – prawo o ustroju sądów powszechnych należy interpretować w ten sposób, że:

    – nie jest sądem właściwym, niezależnym, bezstronnym i niezawisłym (w rozumieniu art. 45 ust. 1 Konstytucji RP),

    – nie jest sądem niezawisłym, bezstronnym i ustanowionym uprzednio na mocy ustawy i zapewniającym skuteczną ochronę prawną (w rozumieniu art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej),

    – nie jest sądem niezawisłym, bezstronnym i ustanowionym ustawą (w rozumieniu art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności)

    sąd, do którego jednoosobowego składu należy sędzia, który podejmowanymi z naruszeniem art. 9b ustawy – prawo o ustroju sądów powszechnych zarządzeniami prezesa sądu obligowany jest do rozpoznawania sprawy wbrew bezwzględnie obowiązującym przepisom rangi ustawowej (art. 22a § 6 ustawy – prawo o ustroju sądów powszechnych), a tym samym wbrew przepisom art. 178 ust. 1 Konstytucji RP, a także wbrew ostatecznym uchwałom Krajowej Rady Sądownictwa (art. 22a § 5 i 6 ustawy – prawo o ustroju sądów powszechnych)?

    szczegóły dla sygnatury I KZP 6/26...

  • I KZP 5/26

    Skład 7 sędziów
    Data wpływu: 23 kwietnia 2026 r.

    Czy postanowienie Sądu Najwyższego oddalające kasację albo wniosek o wznowienie  postępowania (czy odmawiające przyjęcia jako oczywiście bezzasadnego takiego wniosku albo stwierdzające brak podstaw do wznowienia z urzędu postępowania) jest prawomocnym orzeczeniem sądu kończącym postępowanie w rozumieniu art. 540 i art. 542 § 3 k.p.k. i w związku z tym, czy postępowanie kasacyjne albo wznowieniowe zakończone takimi orzeczeniami może być wznowione?

    szczegóły dla sygnatury I KZP 5/26...

  • I KZP 4/26

    Data wpływu: 17 kwietnia 2026 r.

    ​Czy wniesienie środka odwoławczego za pomocą wiadomości e-mail, a następnie wydrukowanie jej przez pracownika Sądu lub Prokuratury nakłada na organ procesowy obowiązek wezwania wnoszącego do uzupełnienia braków formalnych pisma w myśl art. 120 § 1 k.p.k., czy też prowadzi do sytuacji procesowej, gdzie mimo nadania przez pracownika Sądu lub Prokuratury środkowi odwoławczemu formy papierowej przez jego wydrukowanie należy wydać orzeczenie bądź to w przedmiocie odmowy przyjęcia środka odwoławczego jako niedopuszczalnego z mocy ustawy, bądź orzeczenie w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania przyjętego środka odwoławczego?

    szczegóły dla sygnatury I KZP 4/26...

  • I KZP 3/26

    Skład 3 sędziów
    Data wpływu: 20 marca 2026 r.

    ​1. Jakie czynności procesowe winien podjąć sędzia sądu powszechnego, który uzyskał awans do sądu wyższej instancji w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych ustaw (Dz.U. 2018, poz. 3) - w sprawie przydzielonej mu jako referentowi, w której zapadło już orzeczenie Sądu Najwyższego, którym uchylono wyrok i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym - z uwagi na bezwzględną przyczynę odwoławczą z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. (nienależytą obsadę sądu odwoławczego) - w sytuacji, gdy w sprawie w I instancji także orzekał sędzia powołany w wyżej wymienionym trybie, a wobec wylosowanego nowego sędziego referenta w II instancji istnieje rozbieżne orzecznictwo Sądu Najwyższego i sądów powszechnych co do jego bezstronności z uwagi na powołanie w trybie cytowanej ustawy, a dodatkowo strony w sprawie nie składały w ogóle wniosku o wyłączenie tego sędziego, co do którego nigdy nie przeprowadzono też procedury w trybie art. 42a ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo u ustroju sądów powszechnych (Dz.U. 2024, poz. 334);

    2. Czy złożenie podpisów przez sędziego sądu powszechnego na listach poparcia kandydatów do Krajowej Rady Sądownictwa w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych ustaw (Dz.U. 2018, poz. 3) przesądza o braku instytucjonalnej niezależności sądu orzekającego z udziałem takiego „podpisującego listy poparcia sędziego” w przypadku, gdy nigdy nie złożono wobec takiego sędziego wniosku w trybie art. 42a ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U. 2024, poz. 334), a taką analizę przeprowadził Sąd Najwyższy jedynie w kilku wyrokach - w trybie rozpoznania nadzwyczajnych środków odwoławczych przez strony, bez możliwości obrony praw sędziego, którego status był kwestionowany - nie dokonując dokładnej analizy przebiegu samego konkursu w procesie nominacyjnym tego sędziego oraz jego kwalifikacji merytorycznych i doświadczenia zawodowego, zwłaszcza gdy tryb ustawowy wyłaniania kandydatów na sędziów do Krajowej Rady Sądownictwa nie uległ w ogóle zmianie?

    szczegóły dla sygnatury I KZP 3/26...

  • I KZP 2/26

    Skład 3 sędziów
    Data wpływu: 2 marca 2026 r.

    1. Czy wystarczającym do uchylenia wyroku sądu pierwszej instancji jest stwierdzenie naruszenia prawa do obrony oskarżonego jedynie w sensie formalnym to znaczy obrońca nie był na części rozprawy, w której przeprowadzono dowody, bez badania czy miały one wpływ na sytuację procesową oskarżonego (aspekt obrony materialnej)?

    2. Przy udzieleniu odpowiedzi, że wystarczającym do uchylenia wyroku jest naruszenie prawa do obrony w sensie formalnym, czy sąd może poprzestać na uchyleniu wyroku badając uchybienie w aspekcie przedmiotowym i uchylić wyrok w części obejmującej skazanie dotknięte powyższym uchybieniem?

    szczegóły dla sygnatury I KZP 2/26...

  • I KZP 1/26

    Skład 3 sędziów
    Data wpływu: 25 lutego 2026 r.

    ​Czy udział w składzie sądu okręgowego, rozpoznającego środek odwoławczy od orzeczenia wydanego w pierwszej instancji przez sąd rejonowy, sędziego sądu rejonowego delegowanego przez Ministra Sprawiedliwości w trybie art. 77 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 lipca 2021 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U. z 2024 r., poz. 334 ze zm.) do pełnienia obowiązków sędziego w sądzie okręgowym, prowadzi do naruszenia art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej i w konsekwencji skutkuje zaistnieniem bezwzględnej przyczyny odwoławczej - nienależytej obsady sądu, w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.?

    szczegóły dla sygnatury I KZP 1/26...
Przejdź do początku