Czy art. 7 Konstytucji RP, art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, art. 178 ust. 1 Konstytucji RP, art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej, art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, art. 9b ustawy – prawo o ustroju sądów powszechnych, art. 79 ustawy – prawo o ustroju sądów powszechnych oraz art. 22a § 5 i 6 ustawy – prawo o ustroju sądów powszechnych należy interpretować w ten sposób, że:
– nie jest sądem właściwym, niezależnym, bezstronnym i niezawisłym (w rozumieniu art. 45 ust. 1 Konstytucji RP),
– nie jest sądem niezawisłym, bezstronnym i ustanowionym uprzednio na mocy ustawy i zapewniającym skuteczną ochronę prawną (w rozumieniu art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej),
– nie jest sądem niezawisłym, bezstronnym i ustanowionym ustawą (w rozumieniu art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności)
sąd, do którego jednoosobowego składu należy sędzia, który podejmowanymi z naruszeniem art. 9b ustawy – prawo o ustroju sądów powszechnych zarządzeniami prezesa sądu obligowany jest do rozpoznawania sprawy wbrew bezwzględnie obowiązującym przepisom rangi ustawowej (art. 22a § 6 ustawy – prawo o ustroju sądów powszechnych), a tym samym wbrew przepisom art. 178 ust. 1 Konstytucji RP, a także wbrew ostatecznym uchwałom Krajowej Rady Sądownictwa (art. 22a § 5 i 6 ustawy – prawo o ustroju sądów powszechnych)?