Wydrukuj stronę

Zagadnienia prawne

Przejdź do wyboru roczników aktualności

Kryteria filtrowania

Zakres:
Izba Karna zmień na inny zakres

  • I KZP 23/26

    Skład 3 sędziów
    Data wpływu: 23 czerwca 2026 r.

    ​1. Czy art. 7 Konstytucji RP, art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, art. 178 ust. 1 Konstytucji RP, art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej, art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, art. 9b ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych, art. 79 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych oraz art. 22a § 5 i 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych należy interpretować w ten sposób, że:

    - nie jest sądem właściwym, niezależnym, bezstronnym i niezawisłym (w rozumieniu art. 45 ust. 1 Konstytucji RP),

    - nie jest sądem niezawisłym, bezstronnym i ustanowionym uprzednio na mocy ustawy i zapewniającym skuteczną ochronę prawną (w rozumieniu art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej),

    - nie jest sądem niezawisłym, bezstronnym i ustanowionym ustawą (w rozumieniu art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności)

    sąd, do którego jednoosobowego składu należy sędzia tego sądu, który podejmowanymi z naruszeniem art. 9b ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych zarządzeniami prezesa sądu obligowany jest do rozpoznawania sprawy wbrew bezwzględnie obowiązującym przepisom rangi ustawowej (art. 22a § 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych), a tym samym wbrew przepisom art. 178 ust. 1 Konstytucji RP, a także wbrew ostatecznym uchwałom Krajowej Rady Sądownictwa (art. 22a § 5 i 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych),

    2. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej, przepisy art. 22 § 1 k.p.k. oraz przepisy art. 41 § 1 k.p.k. i art. 42 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że sędzia, którego zakresu obowiązków dotyczyły nieprawidłowości oraz naruszenia obowiązujących przepisów prawa krajowego (prawa polskiego), stanowiące podstawę skierowania przez sąd krajowy do TSUE pytań prejudycjalnych, podlega (jako sędzia, co do którego istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności) wyłączeniu od udziału w sprawie, w której sąd krajowy wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi oraz od udziału w sprawie, w której sąd krajowy, chcąc uniknąć zbędnej multiplikacji postępowań przed TSUE, nie wystąpił do TSUE z odrębnymi pytaniami prejudycjalnymi, lecz odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane już wcześniej do TSUE w innej sprawie,

    3. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz przepisy art. 41 § 1 k.p.k. i art. 42 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że sędzia, który należy jak przewodniczący lub zastępca przewodniczącego wydziału do kadry kierowniczej sądu odpowiedzialnej za nieprawidłowości oraz naruszenia obowiązujących przepisów prawa krajowego (prawa polskiego), stanowiące podstawę skierowania przez sąd krajowy do TSUE pytań prejudycjalnych, podlega (jako sędzia, co do którego istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności) wyłączeniu od udziału w sprawie, w której sąd krajowy wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi oraz od udziału w sprawie, w której sąd krajowy, chcąc uniknąć zbędnej multiplikacji postępowań przed TSUE, nie wystąpił do TSUE z odrębnymi pytaniami prejudycjalnymi, lecz odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane wcześniej do TSUE w innej sprawie,

    4. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz przepisy art. 22 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że wyłączają one możliwość dokonywania przez sąd krajowy wiążącej dla sądu, który albo wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi, albo odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania skierowane już wcześniej do TSUE w innej sprawie, oceny znaczenia tych pytań dla rozstrzygnięcia sprawy, jak też w ten sposób, że wyłączają one możliwość zobowiązywania przez sąd wyższej instancji sądu krajowego do prowadzenia postępowania i rozstrzygnięcia sprawy, pomimo iż sąd ten nadal uznaje, że dalszy tak postępowania i końcowe rozstrzygnięcie uzależnione są od udzielenia przez TSUE odpowiedzi na pytania prejudycjalne,

    5. Czy przepisy art. 267 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz art. 22 § 1 k.p.k. i art. 404 § 2 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że dopuszczają one możliwość odroczenia lub zawieszenia przez Sąd postępowania w sprawie, w przypadku uznania, że prowadzenie postępowania uzależnione jest od udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane przez sąd krajowy do TSUE w innej sprawie, bez konieczności kierowania do TSUE tożsamych pytań prejudycjalnych.

    szczegóły dla sygnatury I KZP 23/26...

  • I KZP 22/26

    Skład 3 sędziów
    Data wpływu: 23 czerwca 2026 r.

    ​1. Czy art. 7 Konstytucji RP, art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, art. 178 ust. 1 Konstytucji RP, art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej, art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, art. 9b ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych, art. 79 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych oraz art. 22a § 5 i 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych należy interpretować w ten sposób, że:

    - nie jest sądem właściwym, niezależnym, bezstronnym i niezawisłym (w rozumieniu art. 45 ust. 1 Konstytucji RP),

    - nie jest sądem niezawisłym, bezstronnym i ustanowionym uprzednio na mocy ustawy i zapewniającym skuteczną ochronę prawną (w rozumieniu art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej),

    - nie jest sądem niezawisłym, bezstronnym i ustanowionym ustawą (w rozumieniu art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności)

    sąd, do którego jednoosobowego składu należy sędzia tego sądu, który podejmowanymi z naruszeniem art. 9b ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych zarządzeniami prezesa sądu obligowany jest do rozpoznawania sprawy wbrew bezwzględnie obowiązującym przepisom rangi ustawowej (art. 22a § 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych), a tym samym wbrew przepisom art. 178 ust. 1 Konstytucji RP, a także wbrew ostatecznym uchwałom Krajowej Rady Sądownictwa (art. 22a § 5 i 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych),

    2. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej, przepisy art. 22 § 1 k.p.k. oraz przepisy art. 41 § 1 k.p.k. i art. 42 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że sędzia, którego zakresu obowiązków dotyczyły nieprawidłowości oraz naruszenia obowiązujących przepisów prawa krajowego (prawa polskiego), stanowiące podstawę skierowania przez sąd krajowy do TSUE pytań prejudycjalnych, podlega (jako sędzia, co do którego istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności) wyłączeniu od udziału w sprawie, w której sąd krajowy wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi oraz od udziału w sprawie, w której sąd krajowy, chcąc uniknąć zbędnej multiplikacji postępowań przed TSUE, nie wystąpił do TSUE z odrębnymi pytaniami prejudycjalnymi, lecz odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane już wcześniej do TSUE w innej sprawie,

    3. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz przepisy art. 41 § 1 k.p.k. i art. 42 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że sędzia, który należy jak przewodniczący lub zastępca przewodniczącego wydziału do kadry kierowniczej sądu odpowiedzialnej za nieprawidłowości oraz naruszenia obowiązujących przepisów prawa krajowego (prawa polskiego), stanowiące podstawę skierowania przez sąd krajowy do TSUE pytań prejudycjalnych, podlega (jako sędzia, co do którego istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności) wyłączeniu od udziału w sprawie, w której sąd krajowy wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi oraz od udziału w sprawie, w której sąd krajowy, chcąc uniknąć zbędnej multiplikacji postępowań przed TSUE, nie wystąpił do TSUE z odrębnymi pytaniami prejudycjalnymi, lecz odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane wcześniej do TSUE w innej sprawie,

    4. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz przepisy art. 22 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że wyłączają one możliwość dokonywania przez sąd krajowy wiążącej dla sądu, który albo wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi, albo odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania skierowane już wcześniej do TSUE w innej sprawie, oceny znaczenia tych pytań dla rozstrzygnięcia sprawy, jak też w ten sposób, że wyłączają one możliwość zobowiązywania przez sąd wyższej instancji sądu krajowego do prowadzenia postępowania i rozstrzygnięcia sprawy, pomimo iż sąd ten nadal uznaje, że dalszy tak postępowania i końcowe rozstrzygnięcie uzależnione są od udzielenia przez TSUE odpowiedzi na pytania prejudycjalne,

    5. Czy przepisy art. 267 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz art. 22 § 1 k.p.k. i art. 404 § 2 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że dopuszczają one możliwość odroczenia lub zawieszenia przez Sąd postępowania w sprawie, w przypadku uznania, że prowadzenie postępowania uzależnione jest od udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane przez sąd krajowy do TSUE w innej sprawie, bez konieczności kierowania do TSUE tożsamych pytań prejudycjalnych.

    szczegóły dla sygnatury I KZP 22/26...

  • I KZP 21/26

    Skład 3 sędziów
    Data wpływu: 22 czerwca 2026 r.

    ​1. Czy art. 7 Konstytucji RP, art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, art. 178 ust. 1 Konstytucji RP, art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej, art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, art. 9b ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych, art. 79 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych oraz art. 22a § 5 i 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych należy interpretować w ten sposób, że:

    - nie jest sądem właściwym, niezależnym, bezstronnym i niezawisłym (w rozumieniu art. 45 ust. 1 Konstytucji RP),

    - nie jest sądem niezawisłym, bezstronnym i ustanowionym uprzednio na mocy ustawy i zapewniającym skuteczną ochronę prawną (w rozumieniu art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej),

    - nie jest sądem niezawisłym, bezstronnym i ustanowionym ustawą (w rozumieniu art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności)

    sąd, do którego jednoosobowego składu należy sędzia tego sądu, który podejmowanymi z naruszeniem art. 9b ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych zarządzeniami prezesa sądu obligowany jest do rozpoznawania sprawy wbrew bezwzględnie obowiązującym przepisom rangi ustawowej (art. 22a § 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych), a tym samym wbrew przepisom art. 178 ust. 1 Konstytucji RP, a także wbrew ostatecznym uchwałom Krajowej Rady Sądownictwa (art. 22a § 5 i 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych),

    2. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej, przepisy art. 22 § 1 k.p.k. oraz przepisy art. 41 § 1 k.p.k. i art. 42 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że sędzia, którego zakresu obowiązków dotyczyły nieprawidłowości oraz naruszenia obowiązujących przepisów prawa krajowego (prawa polskiego), stanowiące podstawę skierowania przez sąd krajowy do TSUE pytań prejudycjalnych, podlega (jako sędzia, co do którego istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności) wyłączeniu od udziału w sprawie, w której sąd krajowy wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi oraz od udziału w sprawie, w której sąd krajowy, chcąc uniknąć zbędnej multiplikacji postępowań przed TSUE, nie wystąpił do TSUE z odrębnymi pytaniami prejudycjalnymi, lecz odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane już wcześniej do TSUE w innej sprawie,

    3. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz przepisy art. 41 § 1 k.p.k. i art. 42 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że sędzia, który należy jak przewodniczący lub zastępca przewodniczącego wydziału do kadry kierowniczej sądu odpowiedzialnej za nieprawidłowości oraz naruszenia obowiązujących przepisów prawa krajowego (prawa polskiego), stanowiące podstawę skierowania przez sąd krajowy do TSUE pytań prejudycjalnych, podlega (jako sędzia, co do którego istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności) wyłączeniu od udziału w sprawie, w której sąd krajowy wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi oraz od udziału w sprawie, w której sąd krajowy, chcąc uniknąć zbędnej multiplikacji postępowań przed TSUE, nie wystąpił do TSUE z odrębnymi pytaniami prejudycjalnymi, lecz odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane wcześniej do TSUE w innej sprawie,

    4. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz przepisy art. 22 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że wyłączają one możliwość dokonywania przez sąd krajowy wiążącej dla sądu, który albo wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi, albo odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania skierowane już wcześniej do TSUE w innej sprawie, oceny znaczenia tych pytań dla rozstrzygnięcia sprawy, jak też w ten sposób, że wyłączają one możliwość zobowiązywania przez sąd wyższej instancji sądu krajowego do prowadzenia postępowania i rozstrzygnięcia sprawy, pomimo iż sąd ten nadal uznaje, że dalszy tak postępowania i końcowe rozstrzygnięcie uzależnione są od udzielenia przez TSUE odpowiedzi na pytania prejudycjalne,

    5. Czy przepisy art. 267 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz art. 22 § 1 k.p.k. i art. 404 § 2 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że dopuszczają one możliwość odroczenia lub zawieszenia przez Sąd postępowania w sprawie, w przypadku uznania, że prowadzenie postępowania uzależnione jest od udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane przez sąd krajowy do TSUE w innej sprawie, bez konieczności kierowania do TSUE tożsamych pytań prejudycjalnych.

    szczegóły dla sygnatury I KZP 21/26...

  • I KZP 20/26

    Skład 3 sędziów
    Data wpływu: 18 czerwca 2026 r.

    ​1. Czy art. 7 Konstytucji RP, art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, art. 178 ust. 1 Konstytucji RP, art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej, art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, art. 9b ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych, art. 79 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych oraz art. 22a § 5 i 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych należy interpretować w ten sposób, że:

    - nie jest sądem właściwym, niezależnym, bezstronnym i niezawisłym (w rozumieniu art. 45 ust. 1 Konstytucji RP),

    - nie jest sądem niezawisłym, bezstronnym i ustanowionym uprzednio na mocy ustawy i zapewniającym skuteczną ochronę prawną (w rozumieniu art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej),

    - nie jest sądem niezawisłym, bezstronnym i ustanowionym ustawą (w rozumieniu art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności)

    sąd, do którego jednoosobowego składu należy sędzia tego sądu, który podejmowanymi z naruszeniem art. 9b ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych zarządzeniami prezesa sądu obligowany jest do rozpoznawania sprawy wbrew bezwzględnie obowiązującym przepisom rangi ustawowej (art. 22a § 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych), a tym samym wbrew przepisom art. 178 ust. 1 Konstytucji RP, a także wbrew ostatecznym uchwałom Krajowej Rady Sądownictwa (art. 22a § 5 i 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych),

    2. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej, przepisy art. 22 § 1 k.p.k. oraz przepisy art. 41 § 1 k.p.k. i art. 42 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że sędzia, którego zakresu obowiązków dotyczyły nieprawidłowości oraz naruszenia obowiązujących przepisów prawa krajowego (prawa polskiego), stanowiące podstawę skierowania przez sąd krajowy do TSUE pytań prejudycjalnych, podlega (jako sędzia, co do którego istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności) wyłączeniu od udziału w sprawie, w której sąd krajowy wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi oraz od udziału w sprawie, w której sąd krajowy, chcąc uniknąć zbędnej multiplikacji postępowań przed TSUE, nie wystąpił do TSUE z odrębnymi pytaniami prejudycjalnymi, lecz odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane już wcześniej do TSUE w innej sprawie,

    3. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz przepisy art. 41 § 1 k.p.k. i art. 42 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że sędzia, który należy jak przewodniczący lub zastępca przewodniczącego wydziału do kadry kierowniczej sądu odpowiedzialnej za nieprawidłowości oraz naruszenia obowiązujących przepisów prawa krajowego (prawa polskiego), stanowiące podstawę skierowania przez sąd krajowy do TSUE pytań prejudycjalnych, podlega (jako sędzia, co do którego istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności) wyłączeniu od udziału w sprawie, w której sąd krajowy wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi oraz od udziału w sprawie, w której sąd krajowy, chcąc uniknąć zbędnej multiplikacji postępowań przed TSUE, nie wystąpił do TSUE z odrębnymi pytaniami prejudycjalnymi, lecz odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane wcześniej do TSUE w innej sprawie,

    4. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz przepisy art. 22 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że wyłączają one możliwość dokonywania przez sąd krajowy wiążącej dla sądu, który albo wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi, albo odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania skierowane już wcześniej do TSUE w innej sprawie, oceny znaczenia tych pytań dla rozstrzygnięcia sprawy, jak też w ten sposób, że wyłączają one możliwość zobowiązywania przez sąd wyższej instancji sądu krajowego do prowadzenia postępowania i rozstrzygnięcia sprawy, pomimo iż sąd ten nadal uznaje, że dalszy tak postępowania i końcowe rozstrzygnięcie uzależnione są od udzielenia przez TSUE odpowiedzi na pytania prejudycjalne,

    5. Czy przepisy art. 267 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz art. 22 § 1 k.p.k. i art. 404 § 2 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że dopuszczają one możliwość odroczenia lub zawieszenia przez Sąd postępowania w sprawie, w przypadku uznania, że prowadzenie postępowania uzależnione jest od udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane przez sąd krajowy do TSUE w innej sprawie, bez konieczności kierowania do TSUE tożsamych pytań prejudycjalnych.

    szczegóły dla sygnatury I KZP 20/26...

  • I KZP 19/26

    Skład 3 sędziów
    Data wpływu: 18 czerwca 2026 r.

    ​1. Czy art. 7 Konstytucji RP, art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, art. 178 ust. 1 Konstytucji RP, art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej, art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, art. 9b ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych, art. 79 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych oraz art. 22a § 5 i 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych należy interpretować w ten sposób, że:

    - nie jest sądem właściwym, niezależnym, bezstronnym i niezawisłym (w rozumieniu art. 45 ust. 1 Konstytucji RP),

    - nie jest sądem niezawisłym, bezstronnym i ustanowionym uprzednio na mocy ustawy i zapewniającym skuteczną ochronę prawną (w rozumieniu art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej),

    - nie jest sądem niezawisłym, bezstronnym i ustanowionym ustawą (w rozumieniu art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności)

    sąd, do którego jednoosobowego składu należy sędzia tego sądu, który podejmowanymi z naruszeniem art. 9b ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych zarządzeniami prezesa sądu obligowany jest do rozpoznawania sprawy wbrew bezwzględnie obowiązującym przepisom rangi ustawowej (art. 22a § 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych), a tym samym wbrew przepisom art. 178 ust. 1 Konstytucji RP, a także wbrew ostatecznym uchwałom Krajowej Rady Sądownictwa (art. 22a § 5 i 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych),

    2. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej, przepisy art. 22 § 1 k.p.k. oraz przepisy art. 41 § 1 k.p.k. i art. 42 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że sędzia, którego zakresu obowiązków dotyczyły nieprawidłowości oraz naruszenia obowiązujących przepisów prawa krajowego (prawa polskiego), stanowiące podstawę skierowania przez sąd krajowy do TSUE pytań prejudycjalnych, podlega (jako sędzia, co do którego istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności) wyłączeniu od udziału w sprawie, w której sąd krajowy wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi oraz od udziału w sprawie, w której sąd krajowy, chcąc uniknąć zbędnej multiplikacji postępowań przed TSUE, nie wystąpił do TSUE z odrębnymi pytaniami prejudycjalnymi, lecz odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane już wcześniej do TSUE w innej sprawie,

    3. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz przepisy art. 41 § 1 k.p.k. i art. 42 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że sędzia, który należy jak przewodniczący lub zastępca przewodniczącego wydziału do kadry kierowniczej sądu odpowiedzialnej za nieprawidłowości oraz naruszenia obowiązujących przepisów prawa krajowego (prawa polskiego), stanowiące podstawę skierowania przez sąd krajowy do TSUE pytań prejudycjalnych, podlega (jako sędzia, co do którego istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności) wyłączeniu od udziału w sprawie, w której sąd krajowy wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi oraz od udziału w sprawie, w której sąd krajowy, chcąc uniknąć zbędnej multiplikacji postępowań przed TSUE, nie wystąpił do TSUE z odrębnymi pytaniami prejudycjalnymi, lecz odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane wcześniej do TSUE w innej sprawie,

    4. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz przepisy art. 22 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że wyłączają one możliwość dokonywania przez sąd krajowy wiążącej dla sądu, który albo wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi, albo odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania skierowane już wcześniej do TSUE w innej sprawie, oceny znaczenia tych pytań dla rozstrzygnięcia sprawy, jak też w ten sposób, że wyłączają one możliwość zobowiązywania przez sąd wyższej instancji sądu krajowego do prowadzenia postępowania i rozstrzygnięcia sprawy, pomimo iż sąd ten nadal uznaje, że dalszy tak postępowania i końcowe rozstrzygnięcie uzależnione są od udzielenia przez TSUE odpowiedzi na pytania prejudycjalne,

    5. Czy przepisy art. 267 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz art. 22 § 1 k.p.k. i art. 404 § 2 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że dopuszczają one możliwość odroczenia lub zawieszenia przez Sąd postępowania w sprawie, w przypadku uznania, że prowadzenie postępowania uzależnione jest od udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane przez sąd krajowy do TSUE w innej sprawie, bez konieczności kierowania do TSUE tożsamych pytań prejudycjalnych.

    szczegóły dla sygnatury I KZP 19/26...

  • I KZP 18/26

    Skład 3 sędziów
    Data wpływu: 18 czerwca 2026 r.

    ​1. Czy art. 7 Konstytucji RP, art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, art. 178 ust. 1 Konstytucji RP, art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej, art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, art. 9b ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych, art. 79 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych oraz art. 22a § 5 i 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych należy interpretować w ten sposób, że:

    - nie jest sądem właściwym, niezależnym, bezstronnym i niezawisłym (w rozumieniu art. 45 ust. 1 Konstytucji RP),

    - nie jest sądem niezawisłym, bezstronnym i ustanowionym uprzednio na mocy ustawy i zapewniającym skuteczną ochronę prawną (w rozumieniu art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej),

    - nie jest sądem niezawisłym, bezstronnym i ustanowionym ustawą (w rozumieniu art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności)

    sąd, do którego jednoosobowego składu należy sędzia tego sądu, który podejmowanymi z naruszeniem art. 9b ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych zarządzeniami prezesa sądu obligowany jest do rozpoznawania sprawy wbrew bezwzględnie obowiązującym przepisom rangi ustawowej (art. 22a § 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych), a tym samym wbrew przepisom art. 178 ust. 1 Konstytucji RP, a także wbrew ostatecznym uchwałom Krajowej Rady Sądownictwa (art. 22a § 5 i 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych),

    2. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej, przepisy art. 22 § 1 k.p.k. oraz przepisy art. 41 § 1 k.p.k. i art. 42 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że sędzia, którego zakresu obowiązków dotyczyły nieprawidłowości oraz naruszenia obowiązujących przepisów prawa krajowego (prawa polskiego), stanowiące podstawę skierowania przez sąd krajowy do TSUE pytań prejudycjalnych, podlega (jako sędzia, co do którego istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności) wyłączeniu od udziału w sprawie, w której sąd krajowy wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi oraz od udziału w sprawie, w której sąd krajowy, chcąc uniknąć zbędnej multiplikacji postępowań przed TSUE, nie wystąpił do TSUE z odrębnymi pytaniami prejudycjalnymi, lecz odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane już wcześniej do TSUE w innej sprawie,

    3. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz przepisy art. 41 § 1 k.p.k. i art. 42 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że sędzia, który należy jak przewodniczący lub zastępca przewodniczącego wydziału do kadry kierowniczej sądu odpowiedzialnej za nieprawidłowości oraz naruszenia obowiązujących przepisów prawa krajowego (prawa polskiego), stanowiące podstawę skierowania przez sąd krajowy do TSUE pytań prejudycjalnych, podlega (jako sędzia, co do którego istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności) wyłączeniu od udziału w sprawie, w której sąd krajowy wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi oraz od udziału w sprawie, w której sąd krajowy, chcąc uniknąć zbędnej multiplikacji postępowań przed TSUE, nie wystąpił do TSUE z odrębnymi pytaniami prejudycjalnymi, lecz odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane wcześniej do TSUE w innej sprawie,

    4. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz przepisy art. 22 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że wyłączają one możliwość dokonywania przez sąd krajowy wiążącej dla sądu, który albo wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi, albo odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania skierowane już wcześniej do TSUE w innej sprawie, oceny znaczenia tych pytań dla rozstrzygnięcia sprawy, jak też w ten sposób, że wyłączają one możliwość zobowiązywania przez sąd wyższej instancji sądu krajowego do prowadzenia postępowania i rozstrzygnięcia sprawy, pomimo iż sąd ten nadal uznaje, że dalszy tak postępowania i końcowe rozstrzygnięcie uzależnione są od udzielenia przez TSUE odpowiedzi na pytania prejudycjalne,

    5. Czy przepisy art. 267 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz art. 22 § 1 k.p.k. i art. 404 § 2 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że dopuszczają one możliwość odroczenia lub zawieszenia przez Sąd postępowania w sprawie, w przypadku uznania, że prowadzenie postępowania uzależnione jest od udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane przez sąd krajowy do TSUE w innej sprawie, bez konieczności kierowania do TSUE tożsamych pytań prejudycjalnych.

    szczegóły dla sygnatury I KZP 18/26...

  • I KZP 17/26

    Skład 3 sędziów
    Data wpływu: 18 czerwca 2026 r.

    ​1. Czy art. 7 Konstytucji RP, art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, art. 178 ust. 1 Konstytucji RP, art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej, art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, art. 9b ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych, art. 79 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych oraz art. 22a § 5 i 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych należy interpretować w ten sposób, że:

    - nie jest sądem właściwym, niezależnym, bezstronnym i niezawisłym (w rozumieniu art. 45 ust. 1 Konstytucji RP),

    - nie jest sądem niezawisłym, bezstronnym i ustanowionym uprzednio na mocy ustawy i zapewniającym skuteczną ochronę prawną (w rozumieniu art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej),

    - nie jest sądem niezawisłym, bezstronnym i ustanowionym ustawą (w rozumieniu art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności)

    sąd, do którego jednoosobowego składu należy sędzia tego sądu, który podejmowanymi z naruszeniem art. 9b ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych zarządzeniami prezesa sądu obligowany jest do rozpoznawania sprawy wbrew bezwzględnie obowiązującym przepisom rangi ustawowej (art. 22a § 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych), a tym samym wbrew przepisom art. 178 ust. 1 Konstytucji RP, a także wbrew ostatecznym uchwałom Krajowej Rady Sądownictwa (art. 22a § 5 i 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych),

    2. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej, przepisy art. 22 § 1 k.p.k. oraz przepisy art. 41 § 1 k.p.k. i art. 42 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że sędzia, którego zakresu obowiązków dotyczyły nieprawidłowości oraz naruszenia obowiązujących przepisów prawa krajowego (prawa polskiego), stanowiące podstawę skierowania przez sąd krajowy do TSUE pytań prejudycjalnych, podlega (jako sędzia, co do którego istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności) wyłączeniu od udziału w sprawie, w której sąd krajowy wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi oraz od udziału w sprawie, w której sąd krajowy, chcąc uniknąć zbędnej multiplikacji postępowań przed TSUE, nie wystąpił do TSUE z odrębnymi pytaniami prejudycjalnymi, lecz odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane już wcześniej do TSUE w innej sprawie,

    3. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz przepisy art. 41 § 1 k.p.k. i art. 42 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że sędzia, który należy jak przewodniczący lub zastępca przewodniczącego wydziału do kadry kierowniczej sądu odpowiedzialnej za nieprawidłowości oraz naruszenia obowiązujących przepisów prawa krajowego (prawa polskiego), stanowiące podstawę skierowania przez sąd krajowy do TSUE pytań prejudycjalnych, podlega (jako sędzia, co do którego istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności) wyłączeniu od udziału w sprawie, w której sąd krajowy wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi oraz od udziału w sprawie, w której sąd krajowy, chcąc uniknąć zbędnej multiplikacji postępowań przed TSUE, nie wystąpił do TSUE z odrębnymi pytaniami prejudycjalnymi, lecz odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane wcześniej do TSUE w innej sprawie,

    4. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz przepisy art. 22 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że wyłączają one możliwość dokonywania przez sąd krajowy wiążącej dla sądu, który albo wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi, albo odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania skierowane już wcześniej do TSUE w innej sprawie, oceny znaczenia tych pytań dla rozstrzygnięcia sprawy, jak też w ten sposób, że wyłączają one możliwość zobowiązywania przez sąd wyższej instancji sądu krajowego do prowadzenia postępowania i rozstrzygnięcia sprawy, pomimo iż sąd ten nadal uznaje, że dalszy tak postępowania i końcowe rozstrzygnięcie uzależnione są od udzielenia przez TSUE odpowiedzi na pytania prejudycjalne,

    5. Czy przepisy art. 267 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz art. 22 § 1 k.p.k. i art. 404 § 2 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że dopuszczają one możliwość odroczenia lub zawieszenia przez Sąd postępowania w sprawie, w przypadku uznania, że prowadzenie postępowania uzależnione jest od udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane przez sąd krajowy do TSUE w innej sprawie, bez konieczności kierowania do TSUE tożsamych pytań prejudycjalnych.

    szczegóły dla sygnatury I KZP 17/26...

  • I KZP 16/26

    Skład 3 sędziów
    Data wpływu: 18 czerwca 2026 r.

    ​1. Czy art. 7 Konstytucji RP, art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, art. 178 ust. 1 Konstytucji RP, art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej, art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, art. 9b ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych, art. 79 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych oraz art. 22a § 5 i 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych należy interpretować w ten sposób, że:

    - nie jest sądem właściwym, niezależnym, bezstronnym i niezawisłym (w rozumieniu art. 45 ust. 1 Konstytucji RP),

    - nie jest sądem niezawisłym, bezstronnym i ustanowionym uprzednio na mocy ustawy i zapewniającym skuteczną ochronę prawną (w rozumieniu art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej),

    - nie jest sądem niezawisłym, bezstronnym i ustanowionym ustawą (w rozumieniu art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności)

    sąd, do którego jednoosobowego składu należy sędzia tego sądu, który podejmowanymi z naruszeniem art. 9b ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych zarządzeniami prezesa sądu obligowany jest do rozpoznawania sprawy wbrew bezwzględnie obowiązującym przepisom rangi ustawowej (art. 22a § 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych), a tym samym wbrew przepisom art. 178 ust. 1 Konstytucji RP, a także wbrew ostatecznym uchwałom Krajowej Rady Sądownictwa (art. 22a § 5 i 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych),

    2. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej, przepisy art. 22 § 1 k.p.k. oraz przepisy art. 41 § 1 k.p.k. i art. 42 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że sędzia, którego zakresu obowiązków dotyczyły nieprawidłowości oraz naruszenia obowiązujących przepisów prawa krajowego (prawa polskiego), stanowiące podstawę skierowania przez sąd krajowy do TSUE pytań prejudycjalnych, podlega (jako sędzia, co do którego istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności) wyłączeniu od udziału w sprawie, w której sąd krajowy wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi oraz od udziału w sprawie, w której sąd krajowy, chcąc uniknąć zbędnej multiplikacji postępowań przed TSUE, nie wystąpił do TSUE z odrębnymi pytaniami prejudycjalnymi, lecz odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane już wcześniej do TSUE w innej sprawie,

    3. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz przepisy art. 41 § 1 k.p.k. i art. 42 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że sędzia, który należy jak przewodniczący lub zastępca przewodniczącego wydziału do kadry kierowniczej sądu odpowiedzialnej za nieprawidłowości oraz naruszenia obowiązujących przepisów prawa krajowego (prawa polskiego), stanowiące podstawę skierowania przez sąd krajowy do TSUE pytań prejudycjalnych, podlega (jako sędzia, co do którego istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności) wyłączeniu od udziału w sprawie, w której sąd krajowy wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi oraz od udziału w sprawie, w której sąd krajowy, chcąc uniknąć zbędnej multiplikacji postępowań przed TSUE, nie wystąpił do TSUE z odrębnymi pytaniami prejudycjalnymi, lecz odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane wcześniej do TSUE w innej sprawie,

    4. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz przepisy art. 22 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że wyłączają one możliwość dokonywania przez sąd krajowy wiążącej dla sądu, który albo wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi, albo odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania skierowane już wcześniej do TSUE w innej sprawie, oceny znaczenia tych pytań dla rozstrzygnięcia sprawy, jak też w ten sposób, że wyłączają one możliwość zobowiązywania przez sąd wyższej instancji sądu krajowego do prowadzenia postępowania i rozstrzygnięcia sprawy, pomimo iż sąd ten nadal uznaje, że dalszy tak postępowania i końcowe rozstrzygnięcie uzależnione są od udzielenia przez TSUE odpowiedzi na pytania prejudycjalne,

    5. Czy przepisy art. 267 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz art. 22 § 1 k.p.k. i art. 404 § 2 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że dopuszczają one możliwość odroczenia lub zawieszenia przez Sąd postępowania w sprawie, w przypadku uznania, że prowadzenie postępowania uzależnione jest od udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane przez sąd krajowy do TSUE w innej sprawie, bez konieczności kierowania do TSUE tożsamych pytań prejudycjalnych.

    szczegóły dla sygnatury I KZP 16/26...

  • I KZP 15/26

    Skład 3 sędziów
    Data wpływu: 16 czerwca 2026 r.

    ​1. Czy art. 7 Konstytucji RP, art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, art. 178 ust. 1 Konstytucji RP, art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej, art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, art. 9b ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych, art. 79 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych oraz art. 22a § 5 i 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych należy interpretować w ten sposób, że:

    - nie jest sądem właściwym, niezależnym, bezstronnym i niezawisłym (w rozumieniu art. 45 ust. 1 Konstytucji RP),

    - nie jest sądem niezawisłym, bezstronnym i ustanowionym uprzednio na mocy ustawy i zapewniającym skuteczną ochronę prawną (w rozumieniu art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej),

    - nie jest sądem niezawisłym, bezstronnym i ustanowionym ustawą (w rozumieniu art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności)

    sąd, do którego jednoosobowego składu należy sędzia tego sądu, który podejmowanymi z naruszeniem art. 9b ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych zarządzeniami prezesa sądu obligowany jest do rozpoznawania sprawy wbrew bezwzględnie obowiązującym przepisom rangi ustawowej (art. 22a § 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych), a tym samym wbrew przepisom art. 178 ust. 1 Konstytucji RP, a także wbrew ostatecznym uchwałom Krajowej Rady Sądownictwa (art. 22a § 5 i 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych),

    2. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej, przepisy art. 22 § 1 k.p.k. oraz przepisy art. 41 § 1 k.p.k. i art. 42 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że sędzia, którego zakresu obowiązków dotyczyły nieprawidłowości oraz naruszenia obowiązujących przepisów prawa krajowego (prawa polskiego), stanowiące podstawę skierowania przez sąd krajowy do TSUE pytań prejudycjalnych, podlega (jako sędzia, co do którego istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności) wyłączeniu od udziału w sprawie, w której sąd krajowy wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi oraz od udziału w sprawie, w której sąd krajowy, chcąc uniknąć zbędnej multiplikacji postępowań przed TSUE, nie wystąpił do TSUE z odrębnymi pytaniami prejudycjalnymi, lecz odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane już wcześniej do TSUE w innej sprawie,

    3. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz przepisy art. 41 § 1 k.p.k. i art. 42 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że sędzia, który należy jak przewodniczący lub zastępca przewodniczącego wydziału do kadry kierowniczej sądu odpowiedzialnej za nieprawidłowości oraz naruszenia obowiązujących przepisów prawa krajowego (prawa polskiego), stanowiące podstawę skierowania przez sąd krajowy do TSUE pytań prejudycjalnych, podlega (jako sędzia, co do którego istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności) wyłączeniu od udziału w sprawie, w której sąd krajowy wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi oraz od udziału w sprawie, w której sąd krajowy, chcąc uniknąć zbędnej multiplikacji postępowań przed TSUE, nie wystąpił do TSUE z odrębnymi pytaniami prejudycjalnymi, lecz odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane wcześniej do TSUE w innej sprawie,

    4. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz przepisy art. 22 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że wyłączają one możliwość dokonywania przez sąd krajowy wiążącej dla sądu, który albo wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi, albo odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania skierowane już wcześniej do TSUE w innej sprawie, oceny znaczenia tych pytań dla rozstrzygnięcia sprawy, jak też w ten sposób, że wyłączają one możliwość zobowiązywania przez sąd wyższej instancji sądu krajowego do prowadzenia postępowania i rozstrzygnięcia sprawy, pomimo iż sąd ten nadal uznaje, że dalszy tak postępowania i końcowe rozstrzygnięcie uzależnione są od udzielenia przez TSUE odpowiedzi na pytania prejudycjalne,

    5. Czy przepisy art. 267 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz art. 22 § 1 k.p.k. i art. 404 § 2 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że dopuszczają one możliwość odroczenia lub zawieszenia przez Sąd postępowania w sprawie, w przypadku uznania, że prowadzenie postępowania uzależnione jest od udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane przez sąd krajowy do TSUE w innej sprawie, bez konieczności kierowania do TSUE tożsamych pytań prejudycjalnych.

    szczegóły dla sygnatury I KZP 15/26...

  • I KZP 14/26

    Skład 3 sędziów
    Data wpływu: 16 czerwca 2026 r.

    ​1. Czy art. 7 Konstytucji RP, art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, art. 178 ust. 1 Konstytucji RP, art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej, art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, art. 9b ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych, art. 79 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych oraz art. 22a § 5 i 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych należy interpretować w ten sposób, że:

    - nie jest sądem właściwym, niezależnym, bezstronnym i niezawisłym (w rozumieniu art. 45 ust. 1 Konstytucji RP),

    - nie jest sądem niezawisłym, bezstronnym i ustanowionym uprzednio na mocy ustawy i zapewniającym skuteczną ochronę prawną (w rozumieniu art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej),

    - nie jest sądem niezawisłym, bezstronnym i ustanowionym ustawą (w rozumieniu art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności)

    sąd, do którego jednoosobowego składu należy sędzia tego sądu, który podejmowanymi z naruszeniem art. 9b ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych zarządzeniami prezesa sądu obligowany jest do rozpoznawania sprawy wbrew bezwzględnie obowiązującym przepisom rangi ustawowej (art. 22a § 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych), a tym samym wbrew przepisom art. 178 ust. 1 Konstytucji RP, a także wbrew ostatecznym uchwałom Krajowej Rady Sądownictwa (art. 22a § 5 i 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych),

    2. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej, przepisy art. 22 § 1 k.p.k. oraz przepisy art. 41 § 1 k.p.k. i art. 42 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że sędzia, którego zakresu obowiązków dotyczyły nieprawidłowości oraz naruszenia obowiązujących przepisów prawa krajowego (prawa polskiego), stanowiące podstawę skierowania przez sąd krajowy do TSUE pytań prejudycjalnych, podlega (jako sędzia, co do którego istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności) wyłączeniu od udziału w sprawie, w której sąd krajowy wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi oraz od udziału w sprawie, w której sąd krajowy, chcąc uniknąć zbędnej multiplikacji postępowań przed TSUE, nie wystąpił do TSUE z odrębnymi pytaniami prejudycjalnymi, lecz odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane już wcześniej do TSUE w innej sprawie,

    3. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz przepisy art. 41 § 1 k.p.k. i art. 42 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że sędzia, który należy jak przewodniczący lub zastępca przewodniczącego wydziału do kadry kierowniczej sądu odpowiedzialnej za nieprawidłowości oraz naruszenia obowiązujących przepisów prawa krajowego (prawa polskiego), stanowiące podstawę skierowania przez sąd krajowy do TSUE pytań prejudycjalnych, podlega (jako sędzia, co do którego istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności) wyłączeniu od udziału w sprawie, w której sąd krajowy wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi oraz od udziału w sprawie, w której sąd krajowy, chcąc uniknąć zbędnej multiplikacji postępowań przed TSUE, nie wystąpił do TSUE z odrębnymi pytaniami prejudycjalnymi, lecz odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane wcześniej do TSUE w innej sprawie,

    4. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz przepisy art. 22 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że wyłączają one możliwość dokonywania przez sąd krajowy wiążącej dla sądu, który albo wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi, albo odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania skierowane już wcześniej do TSUE w innej sprawie, oceny znaczenia tych pytań dla rozstrzygnięcia sprawy, jak też w ten sposób, że wyłączają one możliwość zobowiązywania przez sąd wyższej instancji sądu krajowego do prowadzenia postępowania i rozstrzygnięcia sprawy, pomimo iż sąd ten nadal uznaje, że dalszy tak postępowania i końcowe rozstrzygnięcie uzależnione są od udzielenia przez TSUE odpowiedzi na pytania prejudycjalne,

    5. Czy przepisy art. 267 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz art. 22 § 1 k.p.k. i art. 404 § 2 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że dopuszczają one możliwość odroczenia lub zawieszenia przez Sąd postępowania w sprawie, w przypadku uznania, że prowadzenie postępowania uzależnione jest od udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane przez sąd krajowy do TSUE w innej sprawie, bez konieczności kierowania do TSUE tożsamych pytań prejudycjalnych.

    szczegóły dla sygnatury I KZP 14/26...

  • I KZP 13/26

    Skład 3 sędziów
    Data wpływu: 16 czerwca 2026 r.

    ​1. Czy art. 7 Konstytucji RP, art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, art. 178 ust. 1 Konstytucji RP, art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej, art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, art. 9b ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych, art. 79 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych oraz art. 22a § 5 i 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych należy interpretować w ten sposób, że:

    - nie jest sądem właściwym, niezależnym, bezstronnym i niezawisłym (w rozumieniu art. 45 ust. 1 Konstytucji RP),

    - nie jest sądem niezawisłym, bezstronnym i ustanowionym uprzednio na mocy ustawy i zapewniającym skuteczną ochronę prawną (w rozumieniu art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej),

    - nie jest sądem niezawisłym, bezstronnym i ustanowionym ustawą (w rozumieniu art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności)

    sąd, do którego jednoosobowego składu należy sędzia tego sądu, który podejmowanymi z naruszeniem art. 9b ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych zarządzeniami prezesa sądu obligowany jest do rozpoznawania sprawy wbrew bezwzględnie obowiązującym przepisom rangi ustawowej (art. 22a § 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych), a tym samym wbrew przepisom art. 178 ust. 1 Konstytucji RP, a także wbrew ostatecznym uchwałom Krajowej Rady Sądownictwa (art. 22a § 5 i 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych),

    2. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej, przepisy art. 22 § 1 k.p.k. oraz przepisy art. 41 § 1 k.p.k. i art. 42 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że sędzia, którego zakresu obowiązków dotyczyły nieprawidłowości oraz naruszenia obowiązujących przepisów prawa krajowego (prawa polskiego), stanowiące podstawę skierowania przez sąd krajowy do TSUE pytań prejudycjalnych, podlega (jako sędzia, co do którego istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności) wyłączeniu od udziału w sprawie, w której sąd krajowy wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi oraz od udziału w sprawie, w której sąd krajowy, chcąc uniknąć zbędnej multiplikacji postępowań przed TSUE, nie wystąpił do TSUE z odrębnymi pytaniami prejudycjalnymi, lecz odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane już wcześniej do TSUE w innej sprawie,

    3. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz przepisy art. 41 § 1 k.p.k. i art. 42 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że sędzia, który należy jak przewodniczący lub zastępca przewodniczącego wydziału do kadry kierowniczej sądu odpowiedzialnej za nieprawidłowości oraz naruszenia obowiązujących przepisów prawa krajowego (prawa polskiego), stanowiące podstawę skierowania przez sąd krajowy do TSUE pytań prejudycjalnych, podlega (jako sędzia, co do którego istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności) wyłączeniu od udziału w sprawie, w której sąd krajowy wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi oraz od udziału w sprawie, w której sąd krajowy, chcąc uniknąć zbędnej multiplikacji postępowań przed TSUE, nie wystąpił do TSUE z odrębnymi pytaniami prejudycjalnymi, lecz odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane wcześniej do TSUE w innej sprawie,

    4. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz przepisy art. 22 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że wyłączają one możliwość dokonywania przez sąd krajowy wiążącej dla sądu, który albo wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi, albo odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania skierowane już wcześniej do TSUE w innej sprawie, oceny znaczenia tych pytań dla rozstrzygnięcia sprawy, jak też w ten sposób, że wyłączają one możliwość zobowiązywania przez sąd wyższej instancji sądu krajowego do prowadzenia postępowania i rozstrzygnięcia sprawy, pomimo iż sąd ten nadal uznaje, że dalszy tak postępowania i końcowe rozstrzygnięcie uzależnione są od udzielenia przez TSUE odpowiedzi na pytania prejudycjalne,

    5. Czy przepisy art. 267 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz art. 22 § 1 k.p.k. i art. 404 § 2 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że dopuszczają one możliwość odroczenia lub zawieszenia przez Sąd postępowania w sprawie, w przypadku uznania, że prowadzenie postępowania uzależnione jest od udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane przez sąd krajowy do TSUE w innej sprawie, bez konieczności kierowania do TSUE tożsamych pytań prejudycjalnych.

    szczegóły dla sygnatury I KZP 13/26...

  • I KZP 12/26

    Skład 3 sędziów
    Data wpływu: 16 czerwca 2026 r.

    ​1. Czy art. 7 Konstytucji RP, art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, art. 178 ust. 1 Konstytucji RP, art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej, art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, art. 9b ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych, art. 79 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych oraz art. 22a § 5 i 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych należy interpretować w ten sposób, że:

    - nie jest sądem właściwym, niezależnym, bezstronnym i niezawisłym (w rozumieniu art. 45 ust. 1 Konstytucji RP),

    - nie jest sądem niezawisłym, bezstronnym i ustanowionym uprzednio na mocy ustawy i zapewniającym skuteczną ochronę prawną (w rozumieniu art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej),

    - nie jest sądem niezawisłym, bezstronnym i ustanowionym ustawą (w rozumieniu art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności)

    sąd, do którego jednoosobowego składu należy sędzia tego sądu, który podejmowanymi z naruszeniem art. 9b ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych zarządzeniami prezesa sądu obligowany jest do rozpoznawania sprawy wbrew bezwzględnie obowiązującym przepisom rangi ustawowej (art. 22a § 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych), a tym samym wbrew przepisom art. 178 ust. 1 Konstytucji RP, a także wbrew ostatecznym uchwałom Krajowej Rady Sądownictwa (art. 22a § 5 i 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych),

    2. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej, przepisy art. 22 § 1 k.p.k. oraz przepisy art. 41 § 1 k.p.k. i art. 42 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że sędzia, którego zakresu obowiązków dotyczyły nieprawidłowości oraz naruszenia obowiązujących przepisów prawa krajowego (prawa polskiego), stanowiące podstawę skierowania przez sąd krajowy do TSUE pytań prejudycjalnych, podlega (jako sędzia, co do którego istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności) wyłączeniu od udziału w sprawie, w której sąd krajowy wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi oraz od udziału w sprawie, w której sąd krajowy, chcąc uniknąć zbędnej multiplikacji postępowań przed TSUE, nie wystąpił do TSUE z odrębnymi pytaniami prejudycjalnymi, lecz odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane już wcześniej do TSUE w innej sprawie,

    3. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz przepisy art. 41 § 1 k.p.k. i art. 42 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że sędzia, który należy jak przewodniczący lub zastępca przewodniczącego wydziału do kadry kierowniczej sądu odpowiedzialnej za nieprawidłowości oraz naruszenia obowiązujących przepisów prawa krajowego (prawa polskiego), stanowiące podstawę skierowania przez sąd krajowy do TSUE pytań prejudycjalnych, podlega (jako sędzia, co do którego istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności) wyłączeniu od udziału w sprawie, w której sąd krajowy wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi oraz od udziału w sprawie, w której sąd krajowy, chcąc uniknąć zbędnej multiplikacji postępowań przed TSUE, nie wystąpił do TSUE z odrębnymi pytaniami prejudycjalnymi, lecz odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane wcześniej do TSUE w innej sprawie,

    4. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz przepisy art. 22 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że wyłączają one możliwość dokonywania przez sąd krajowy wiążącej dla sądu, który albo wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi, albo odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania skierowane już wcześniej do TSUE w innej sprawie, oceny znaczenia tych pytań dla rozstrzygnięcia sprawy, jak też w ten sposób, że wyłączają one możliwość zobowiązywania przez sąd wyższej instancji sądu krajowego do prowadzenia postępowania i rozstrzygnięcia sprawy, pomimo iż sąd ten nadal uznaje, że dalszy tak postępowania i końcowe rozstrzygnięcie uzależnione są od udzielenia przez TSUE odpowiedzi na pytania prejudycjalne,

    5. Czy przepisy art. 267 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz art. 22 § 1 k.p.k. i art. 404 § 2 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że dopuszczają one możliwość odroczenia lub zawieszenia przez Sąd postępowania w sprawie, w przypadku uznania, że prowadzenie postępowania uzależnione jest od udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane przez sąd krajowy do TSUE w innej sprawie, bez konieczności kierowania do TSUE tożsamych pytań prejudycjalnych.

    szczegóły dla sygnatury I KZP 12/26...

  • I KZP 11/26

    Skład 3 sędziów
    Data wpływu: 16 czerwca 2026 r.

    ​1. Czy art. 7 Konstytucji RP, art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, art. 178 ust. 1 Konstytucji RP, art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej, art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, art. 9b ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych, art. 79 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych oraz art. 22a § 5 i 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych należy interpretować w ten sposób, że:

    - nie jest sądem właściwym, niezależnym, bezstronnym i niezawisłym (w rozumieniu art. 45 ust. 1 Konstytucji RP),

    - nie jest sądem niezawisłym, bezstronnym i ustanowionym uprzednio na mocy ustawy i zapewniającym skuteczną ochronę prawną (w rozumieniu art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej),

    - nie jest sądem niezawisłym, bezstronnym i ustanowionym ustawą (w rozumieniu art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności)

    sąd, do którego jednoosobowego składu należy sędzia tego sądu, który podejmowanymi z naruszeniem art. 9b ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych zarządzeniami prezesa sądu obligowany jest do rozpoznawania sprawy wbrew bezwzględnie obowiązującym przepisom rangi ustawowej (art. 22a § 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych), a tym samym wbrew przepisom art. 178 ust. 1 Konstytucji RP, a także wbrew ostatecznym uchwałom Krajowej Rady Sądownictwa (art. 22a § 5 i 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych),

    2. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej, przepisy art. 22 § 1 k.p.k. oraz przepisy art. 41 § 1 k.p.k. i art. 42 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że sędzia, którego zakresu obowiązków dotyczyły nieprawidłowości oraz naruszenia obowiązujących przepisów prawa krajowego (prawa polskiego), stanowiące podstawę skierowania przez sąd krajowy do TSUE pytań prejudycjalnych, podlega (jako sędzia, co do którego istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności) wyłączeniu od udziału w sprawie, w której sąd krajowy wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi oraz od udziału w sprawie, w której sąd krajowy, chcąc uniknąć zbędnej multiplikacji postępowań przed TSUE, nie wystąpił do TSUE z odrębnymi pytaniami prejudycjalnymi, lecz odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane już wcześniej do TSUE w innej sprawie,

    3. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz przepisy art. 41 § 1 k.p.k. i art. 42 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że sędzia, który należy jak przewodniczący lub zastępca przewodniczącego wydziału do kadry kierowniczej sądu odpowiedzialnej za nieprawidłowości oraz naruszenia obowiązujących przepisów prawa krajowego (prawa polskiego), stanowiące podstawę skierowania przez sąd krajowy do TSUE pytań prejudycjalnych, podlega (jako sędzia, co do którego istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności) wyłączeniu od udziału w sprawie, w której sąd krajowy wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi oraz od udziału w sprawie, w której sąd krajowy, chcąc uniknąć zbędnej multiplikacji postępowań przed TSUE, nie wystąpił do TSUE z odrębnymi pytaniami prejudycjalnymi, lecz odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane wcześniej do TSUE w innej sprawie,

    4. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz przepisy art. 22 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że wyłączają one możliwość dokonywania przez sąd krajowy wiążącej dla sądu, który albo wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi, albo odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania skierowane już wcześniej do TSUE w innej sprawie, oceny znaczenia tych pytań dla rozstrzygnięcia sprawy, jak też w ten sposób, że wyłączają one możliwość zobowiązywania przez sąd wyższej instancji sądu krajowego do prowadzenia postępowania i rozstrzygnięcia sprawy, pomimo iż sąd ten nadal uznaje, że dalszy tak postępowania i końcowe rozstrzygnięcie uzależnione są od udzielenia przez TSUE odpowiedzi na pytania prejudycjalne,

    5. Czy przepisy art. 267 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz art. 22 § 1 k.p.k. i art. 404 § 2 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że dopuszczają one możliwość odroczenia lub zawieszenia przez Sąd postępowania w sprawie, w przypadku uznania, że prowadzenie postępowania uzależnione jest od udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane przez sąd krajowy do TSUE w innej sprawie, bez konieczności kierowania do TSUE tożsamych pytań prejudycjalnych.

    szczegóły dla sygnatury I KZP 11/26...

  • I KZP 9/26

    Skład 3 sędziów
    Data wpływu: 11 czerwca 2026 r.

    ​1. Czy art. 7 Konstytucji RP, art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, art. 178 ust. 1 Konstytucji RP, art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej, art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, art. 9b ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych, art. 79 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych oraz art. 22a § 5 i 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych należy interpretować w ten sposób, że:

    - nie jest sądem właściwym, niezależnym, bezstronnym i niezawisłym (w rozumieniu art. 45 ust. 1 Konstytucji RP),

    - nie jest sądem niezawisłym, bezstronnym i ustanowionym uprzednio na mocy ustawy i zapewniającym skuteczną ochronę prawną (w rozumieniu art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej),

    - nie jest sądem niezawisłym, bezstronnym i ustanowionym ustawą (w rozumieniu art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności)

    sąd, do którego jednoosobowego składu należy sędzia tego sądu, który podejmowanymi z naruszeniem art. 9b ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych zarządzeniami prezesa sądu obligowany jest do rozpoznawania sprawy wbrew bezwzględnie obowiązującym przepisom rangi ustawowej (art. 22a § 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych), a tym samym wbrew przepisom art. 178 ust. 1 Konstytucji RP, a także wbrew ostatecznym uchwałom Krajowej Rady Sądownictwa (art. 22a § 5 i 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych),

    2. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej, przepisy art. 22 § 1 k.p.k. oraz przepisy art. 41 § 1 k.p.k. i art. 42 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że sędzia, którego zakresu obowiązków dotyczyły nieprawidłowości oraz naruszenia obowiązujących przepisów prawa krajowego (prawa polskiego), stanowiące podstawę skierowania przez sąd krajowy do TSUE pytań prejudycjalnych, podlega (jako sędzia, co do którego istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności) wyłączeniu od udziału w sprawie, w której sąd krajowy wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi oraz od udziału w sprawie, w której sąd krajowy, chcąc uniknąć zbędnej multiplikacji postępowań przed TSUE, nie wystąpił do TSUE z odrębnymi pytaniami prejudycjalnymi, lecz odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane już wcześniej do TSUE w innej sprawie,

    3. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz przepisy art. 41 § 1 k.p.k. i art. 42 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że sędzia, który należy jak przewodniczący lub zastępca przewodniczącego wydziału do kadry kierowniczej sądu odpowiedzialnej za nieprawidłowości oraz naruszenia obowiązujących przepisów prawa krajowego (prawa polskiego), stanowiące podstawę skierowania przez sąd krajowy do TSUE pytań prejudycjalnych, podlega (jako sędzia, co do którego istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności) wyłączeniu od udziału w sprawie, w której sąd krajowy wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi oraz od udziału w sprawie, w której sąd krajowy, chcąc uniknąć zbędnej multiplikacji postępowań przed TSUE, nie wystąpił do TSUE z odrębnymi pytaniami prejudycjalnymi, lecz odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane wcześniej do TSUE w innej sprawie,

    4. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz przepisy art. 22 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że wyłączają one możliwość dokonywania przez sąd krajowy wiążącej dla sądu, który albo wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi, albo odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania skierowane już wcześniej do TSUE w innej sprawie, oceny znaczenia tych pytań dla rozstrzygnięcia sprawy, jak też w ten sposób, że wyłączają one możliwość zobowiązywania przez sąd wyższej instancji sądu krajowego do prowadzenia postępowania i rozstrzygnięcia sprawy, pomimo iż sąd ten nadal uznaje, że dalszy tak postępowania i końcowe rozstrzygnięcie uzależnione są od udzielenia przez TSUE odpowiedzi na pytania prejudycjalne,

    5. Czy przepisy art. 267 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz art. 22 § 1 k.p.k. i art. 404 § 2 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że dopuszczają one możliwość odroczenia lub zawieszenia przez Sąd postępowania w sprawie, w przypadku uznania, że prowadzenie postępowania uzależnione jest od udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane przez sąd krajowy do TSUE w innej sprawie, bez konieczności kierowania do TSUE tożsamych pytań prejudycjalnych.

    szczegóły dla sygnatury I KZP 9/26...

  • I KZP 8/26

    Skład 3 sędziów
    Data wpływu: 11 czerwca 2026 r.

    ​1. Czy art. 7 Konstytucji RP, art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, art. 178 ust. 1 Konstytucji RP, art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej, art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, art. 9b ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych, art. 79 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych oraz art. 22a § 5 i 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych należy interpretować w ten sposób, że:

    - nie jest sądem właściwym, niezależnym, bezstronnym i niezawisłym (w rozumieniu art. 45 ust. 1 Konstytucji RP),

    - nie jest sądem niezawisłym, bezstronnym i ustanowionym uprzednio na mocy ustawy i zapewniającym skuteczną ochronę prawną (w rozumieniu art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej),

    - nie jest sądem niezawisłym, bezstronnym i ustanowionym ustawą (w rozumieniu art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności)

    sąd, do którego jednoosobowego składu należy sędzia tego sądu, który podejmowanymi z naruszeniem art. 9b ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych zarządzeniami prezesa sądu obligowany jest do rozpoznawania sprawy wbrew bezwzględnie obowiązującym przepisom rangi ustawowej (art. 22a § 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych), a tym samym wbrew przepisom art. 178 ust. 1 Konstytucji RP, a także wbrew ostatecznym uchwałom Krajowej Rady Sądownictwa (art. 22a § 5 i 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych),

    2. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej, przepisy art. 22 § 1 k.p.k. oraz przepisy art. 41 § 1 k.p.k. i art. 42 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że sędzia, którego zakresu obowiązków dotyczyły nieprawidłowości oraz naruszenia obowiązujących przepisów prawa krajowego (prawa polskiego), stanowiące podstawę skierowania przez sąd krajowy do TSUE pytań prejudycjalnych, podlega (jako sędzia, co do którego istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności) wyłączeniu od udziału w sprawie, w której sąd krajowy wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi oraz od udziału w sprawie, w której sąd krajowy, chcąc uniknąć zbędnej multiplikacji postępowań przed TSUE, nie wystąpił do TSUE z odrębnymi pytaniami prejudycjalnymi, lecz odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane już wcześniej do TSUE w innej sprawie,

    3. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz przepisy art. 41 § 1 k.p.k. i art. 42 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że sędzia, który należy jak przewodniczący lub zastępca przewodniczącego wydziału do kadry kierowniczej sądu odpowiedzialnej za nieprawidłowości oraz naruszenia obowiązujących przepisów prawa krajowego (prawa polskiego), stanowiące podstawę skierowania przez sąd krajowy do TSUE pytań prejudycjalnych, podlega (jako sędzia, co do którego istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności) wyłączeniu od udziału w sprawie, w której sąd krajowy wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi oraz od udziału w sprawie, w której sąd krajowy, chcąc uniknąć zbędnej multiplikacji postępowań przed TSUE, nie wystąpił do TSUE z odrębnymi pytaniami prejudycjalnymi, lecz odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane wcześniej do TSUE w innej sprawie,

    4. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz przepisy art. 22 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że wyłączają one możliwość dokonywania przez sąd krajowy wiążącej dla sądu, który albo wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi, albo odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania skierowane już wcześniej do TSUE w innej sprawie, oceny znaczenia tych pytań dla rozstrzygnięcia sprawy, jak też w ten sposób, że wyłączają one możliwość zobowiązywania przez sąd wyższej instancji sądu krajowego do prowadzenia postępowania i rozstrzygnięcia sprawy, pomimo iż sąd ten nadal uznaje, że dalszy tak postępowania i końcowe rozstrzygnięcie uzależnione są od udzielenia przez TSUE odpowiedzi na pytania prejudycjalne,

    5. Czy przepisy art. 267 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz art. 22 § 1 k.p.k. i art. 404 § 2 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że dopuszczają one możliwość odroczenia lub zawieszenia przez Sąd postępowania w sprawie, w przypadku uznania, że prowadzenie postępowania uzależnione jest od udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane przez sąd krajowy do TSUE w innej sprawie, bez konieczności kierowania do TSUE tożsamych pytań prejudycjalnych.

    szczegóły dla sygnatury I KZP 8/26...

  • I KZP 10/26

    Skład 3 sędziów
    Data wpływu: 11 czerwca 2026 r.

    ​1. Czy art. 7 Konstytucji RP, art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, art. 178 ust. 1 Konstytucji RP, art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej, art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, art. 9b ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych, art. 79 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych oraz art. 22a § 5 i 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych należy interpretować w ten sposób, że:

    - nie jest sądem właściwym, niezależnym, bezstronnym i niezawisłym (w rozumieniu art. 45 ust. 1 Konstytucji RP),

    - nie jest sądem niezawisłym, bezstronnym i ustanowionym uprzednio na mocy ustawy i zapewniającym skuteczną ochronę prawną (w rozumieniu art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej),

    - nie jest sądem niezawisłym, bezstronnym i ustanowionym ustawą (w rozumieniu art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności)

    sąd, do którego jednoosobowego składu należy sędzia tego sądu, który podejmowanymi z naruszeniem art. 9b ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych zarządzeniami prezesa sądu obligowany jest do rozpoznawania sprawy wbrew bezwzględnie obowiązującym przepisom rangi ustawowej (art. 22a § 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych), a tym samym wbrew przepisom art. 178 ust. 1 Konstytucji RP, a także wbrew ostatecznym uchwałom Krajowej Rady Sądownictwa (art. 22a § 5 i 6 ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych),

    2. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej, przepisy art. 22 § 1 k.p.k. oraz przepisy art. 41 § 1 k.p.k. i art. 42 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że sędzia, którego zakresu obowiązków dotyczyły nieprawidłowości oraz naruszenia obowiązujących przepisów prawa krajowego (prawa polskiego), stanowiące podstawę skierowania przez sąd krajowy do TSUE pytań prejudycjalnych, podlega (jako sędzia, co do którego istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności) wyłączeniu od udziału w sprawie, w której sąd krajowy wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi oraz od udziału w sprawie, w której sąd krajowy, chcąc uniknąć zbędnej multiplikacji postępowań przed TSUE, nie wystąpił do TSUE z odrębnymi pytaniami prejudycjalnymi, lecz odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane już wcześniej do TSUE w innej sprawie,

    3. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz przepisy art. 41 § 1 k.p.k. i art. 42 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że sędzia, który należy jak przewodniczący lub zastępca przewodniczącego wydziału do kadry kierowniczej sądu odpowiedzialnej za nieprawidłowości oraz naruszenia obowiązujących przepisów prawa krajowego (prawa polskiego), stanowiące podstawę skierowania przez sąd krajowy do TSUE pytań prejudycjalnych, podlega (jako sędzia, co do którego istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności) wyłączeniu od udziału w sprawie, w której sąd krajowy wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi oraz od udziału w sprawie, w której sąd krajowy, chcąc uniknąć zbędnej multiplikacji postępowań przed TSUE, nie wystąpił do TSUE z odrębnymi pytaniami prejudycjalnymi, lecz odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane wcześniej do TSUE w innej sprawie,

    4. Czy przepisy art. 267 i art. 344 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz przepisy art. 22 § 1 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że wyłączają one możliwość dokonywania przez sąd krajowy wiążącej dla sądu, który albo wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi, albo odroczył lub zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi na pytania skierowane już wcześniej do TSUE w innej sprawie, oceny znaczenia tych pytań dla rozstrzygnięcia sprawy, jak też w ten sposób, że wyłączają one możliwość zobowiązywania przez sąd wyższej instancji sądu krajowego do prowadzenia postępowania i rozstrzygnięcia sprawy, pomimo iż sąd ten nadal uznaje, że dalszy tak postępowania i końcowe rozstrzygnięcie uzależnione są od udzielenia przez TSUE odpowiedzi na pytania prejudycjalne,

    5. Czy przepisy art. 267 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz art. 22 § 1 k.p.k. i art. 404 § 2 k.p.k. należy interpretować w ten sposób, że dopuszczają one możliwość odroczenia lub zawieszenia przez Sąd postępowania w sprawie, w przypadku uznania, że prowadzenie postępowania uzależnione jest od udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane przez sąd krajowy do TSUE w innej sprawie, bez konieczności kierowania do TSUE tożsamych pytań prejudycjalnych.

    szczegóły dla sygnatury I KZP 10/26...

  • I KZP 7/26

    Skład 3 sędziów
    Data wpływu: 10 czerwca 2026 r.

    ​1. Czy art. 17 § 1 pkt 11 k.p.k. w zw. z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP w zw. z art. 7 Konstytucji RP i art. 19 ust. 1 TUE w zw. z art. 47 KPP jest podstawą do umorzenia postępowania odwoławczego w przypadku, gdyby sąd odwoławczy ustalił, że co najmniej jeden członek składu orzekającego Sądu Najwyższego uchylającego wyrok sądu odwoławczego do ponownego rozpoznania sądowi odwoławczemu nie spełniał kryteriów niezawisłości i bezstronności od organu władzy wykonawczej?

    2. W przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie 1, czy umorzenie postępowania na podstawie art. 17 § 1 pkt 11 k.p.k. w zw. z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP w zw. z art. 7 Konstytucji RP i art. 19 ust. 1 TUE w zw. z art. 47 KPP skutkuje koniecznością przedstawienia Sądowi Najwyższemu uprzednio wniesionej kasacji do ponownego rozpoznania w innym składzie Sądu Najwyższego spełniającego standard sądu niezależnego, składającego się z sędziów niezawisłych i bezstronnych od organu władzy wykonawczej, czy też umorzenie postępowania odwoławczego ma charakter definitywny wobec treści art. 522 k.p.k.?

    szczegóły dla sygnatury I KZP 7/26...

  • I KZP 6/26

    Skład 3 sędziów
    Data wpływu: 1 czerwca 2026 r.

    Czy art. 7 Konstytucji RP, art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, art. 178 ust. 1 Konstytucji RP, art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej, art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, art. 9b ustawy – prawo o ustroju sądów powszechnych, art. 79 ustawy – prawo o ustroju sądów powszechnych oraz art. 22a § 5 i 6 ustawy – prawo o ustroju sądów powszechnych należy interpretować w ten sposób, że:

    – nie jest sądem właściwym, niezależnym, bezstronnym i niezawisłym (w rozumieniu art. 45 ust. 1 Konstytucji RP),

    – nie jest sądem niezawisłym, bezstronnym i ustanowionym uprzednio na mocy ustawy i zapewniającym skuteczną ochronę prawną (w rozumieniu art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej),

    – nie jest sądem niezawisłym, bezstronnym i ustanowionym ustawą (w rozumieniu art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności)

    sąd, do którego jednoosobowego składu należy sędzia, który podejmowanymi z naruszeniem art. 9b ustawy – prawo o ustroju sądów powszechnych zarządzeniami prezesa sądu obligowany jest do rozpoznawania sprawy wbrew bezwzględnie obowiązującym przepisom rangi ustawowej (art. 22a § 6 ustawy – prawo o ustroju sądów powszechnych), a tym samym wbrew przepisom art. 178 ust. 1 Konstytucji RP, a także wbrew ostatecznym uchwałom Krajowej Rady Sądownictwa (art. 22a § 5 i 6 ustawy – prawo o ustroju sądów powszechnych)?

    szczegóły dla sygnatury I KZP 6/26...
Przejdź do początku