POSTANOWIENIE

Dnia 11 lutego 2026 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Kazimierz Klugiewicz

w sprawie S.M.,

skazanego z art. 197 § 1 k.k.,

po rozpoznaniu w Izbie Karnej, na posiedzeniu w dniu 11 lutego 2026 r.,

wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania

wyroku Sądu Okręgowego w Słupsku

z dnia 15 lipca 2025 r., sygn. akt VI Ka 70/25,

utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Człuchowie

z dnia 12 grudnia 2024 r., sygn. akt II K 164/24,

na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario,

p o s t a n o w i ł:

wniosku nie uwzględnić.

UZASADNIENIE

W kasacji obrońcy oskarżonego sformułowano wniosek o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego w Słupsku z dnia 15 lipca 2025 r., sygn. akt VI Ka 70/25, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Człuchowie z dnia 12 grudnia 2024 r., sygn. akt II K 164/24. Umotywowano go jedynie ogólnym stwierdzeniem, że „wykonanie kary pozbawienia wolności byłoby niecelowe i rodziłoby nieodwracalne negatywne skutki dla skazanego w przypadku uchylenia zaskarżonego wyroku, bądź wydania wyroku uniewinniającego” (s. 4 kasacji).

Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.

Wniosek o wstrzymanie wykonania wyroku nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 532 § 1 k.p.k., w razie wniesienia kasacji Sąd Najwyższy może wstrzymać wykonanie zaskarżonego orzeczenia, jak i innego orzeczenia, którego wykonanie zależy od rozstrzygnięcia kasacji. Jak wskazuje się w orzecznictwie, wstrzymanie wykonania orzeczenia w związku z wniesieniem kasacji wchodzi w grę wyjątkowo, w razie zaistnienia szczególnych okolicznościach, a to z tego względu, że kontrola kasacyjna dotyczy prawomocnego wyroku sądu odwoławczego, a więc wyroku objętego domniemaniem trafności zawartych w nim rozstrzygnięć, który podlegają bezzwłocznemu wykonaniu. Do owych szczególnych okoliczności należy zaliczyć rangę zarzutów podniesionych w kasacji i ich widoczną zasadność, a w związku z tym wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 sierpnia 2014 r., V KK 145/14, LEX nr 1566739; zob. też np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia: 14 czerwca 2018 r., II KK 178/18, LEX nr 2506098; 4 października 2012 r., II KK 56/12, LEX nr 1220820, z dnia 25 stycznia 2006 r., V KK 476/05, OSNwSK 2006/1/196, z dnia 8 września 2004, V KK 214/04, OSNwSK 2004/1/1513). Ponadto należy mieć na względzie to, czy wykonywanie orzeczenia nie narazi skazanego na poważne i w zasadzie niepowetowane dolegliwości, co w pierwszej kolejności odnosi się do odbywania kary pozbawienia wolności i może zaistnieć zwłaszcza w wypadku, gdy realnie rysuje się perspektywa uniewinnienia skazanego, względnie umorzenia wobec niego postępowania (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 lutego 2018 r., II KK 23/18, LEX nr 2449778).

W świetle zaprezentowanych poglądów judykatury, nie przesądzając kwestii trafności zarzutów podniesionych w kasacji, należy uznać, że na obecnym, wstępnym etapie postępowania ich zasadność nie jawi się jako oczywista bądź w wysokim stopniu prawdopodobna, lecz wymaga szczegółowej analizy, co nastąpi na rozprawie. Wolno na marginesie zauważyć, że oskarżyciel publiczny, w odpowiedzi na kasację, wniósł o uznanie jej za oczywiście bezzasadną. Trzeba też zaznaczyć, że sam fakt wystąpienia poważnych, negatywnych konsekwencji wobec skazanego, wynikający z wykonania prawomocnego wyroku, nie może stanowić samodzielnej podstawy dla skorzystania przez Sąd Najwyższy z uprawnienia przewidzianego w art. 532 k.p.k.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.

[WB]

[a.ł]

      
‎