SN

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 26 listopada 2025 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Michał Laskowski (przewodniczący)
‎SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek (sprawozdawca)
‎SSN Włodzimierz Wróbel

w sprawie R.G.,

w przedmiocie wyroku łącznego,

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 26 listopada 2025 r.,

w trybie art. 535 § 5 k.p.k.,

kasacji Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego,

od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Płocku

z dnia 19 stycznia 2024 r., VII K 513/23,

uchyla zaskarżony wyrok łączny i przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w Płocku do ponownego rozpoznania.

Małgorzata Wąsek-Wiaderek Michał Laskowski Włodzimierz Wróbel

[WB]

UZASADNIENIE

W dniu 19 stycznia 2024 r., VII K 513/23, Sąd Rejonowy w Płocku wydał wyrok łączny w sprawie R.G. W części wstępnej tego wyroku łącznego wymieniono trzy wyroki jednostkowe (punkty I, II i III) oraz wyrok łączny Sądu Rejonowego w Płocku ze sprawy VII K 370/22, który obejmował dziesięć skazań jednostkowych (wymienionych w punktach od 1 do 10). Co do tego wyroku łącznego wskazano wyłącznie, że orzeczono nim dwie kary łączne pozbawienia wolności, nie wskazując za jakie konkretnie zbiegi przestępstw orzeczona została która kara łączna.

Konkretyzując, w części wstępnej wyroku łącznego ze sprawy VII K 513/23 wskazano na następujące skazujące wyroki jednostkowe:

I. Sądu Rejonowego w Płocku z dnia 21 kwietnia 2023 r., II K 330/21, w którym:

a. za ciąg przestępstw z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełniony w okresie od dnia 12 lutego 2021 r. do dnia 1 marca 2021 r., wymierzono karę roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności,

b. za ciąg przestępstw z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełniony w okresie od dnia 14 marca 2021 r. do dnia 1 kwietnia 2021 r., wymierzono karę 2 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności,

a następnie na podstawie art. 85 § 1 k.k. i art. 86 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 2 k.k. orzeczono karę łączną 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności – zgodnie z częścią wstępną wyroku łącznego kara łączna miała być wykonywana w okresie od 1 października 2023 r. do 29 marca 2027 r.;

II. Sądu Rejonowego w Płońsku z dnia 23 maja 2023 r., II K 115/21, za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełnione w okresie od dnia 4 lipca 2020 r. do dnia 8 lipca 2020 r., na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności – zgodnie z częścią wstępną wyroku łącznego wykonanie tej kary miało zakończyć się w dniu 8 lutego 2024 r.;

III. Sądu Rejonowego w Płocku z dnia 16 października 2023 r., VII K 562/20, w którym:

a. za ciąg przestępstw z art. 279 § 1 k.k. w zb. z art. 288 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 k.k. oraz z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k. w zb. z art. 288 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełniony w okresie od dnia 25 maja 2019 r. do dnia 9 sierpnia 2019 r., wymierzono karę 2 lat pozbawienia wolności,

b. za ciąg przestępstw z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełniony w okresie od dnia 4 czerwca 2019 r. do dnia 27 sierpnia 2019 r., orzeczono karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności,

a następnie na podstawie art. 85 § 1 k.k. i art. 86 § 1 k.k. orzeczono karę łączną 3 lat pozbawienia wolności – zgodnie z częścią wstępną wyroku łącznego kara łączna miała być wykonywana w okresie od 14 czerwca 2040 r. do 13 czerwca 2043 r.

W części wstępnej Sąd Rejonowy opisał również wyrok łączny ze sprawy VII K 370/22, wskazując, że Sąd Rejonowy w Płocku w dniu 21 marca 2023 r., VII K 370/22, wydał wyrok łączny obejmujący kary orzeczone następującymi 10 wyrokami:

1. Sądu Rejonowego w Kutnie z dnia 26 września 2019 r., II K 490/19, w którym za przestępstwo z art. 278 § k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełnione w dniu 24 maja 2019 r., wymierzono karę 7 miesięcy pozbawienia wolności – zgodnie z informacją z części wstępnej wyroku łącznego kara została już wykonana;

2. Sądu Rejonowego w Radziejowie z dnia 9 grudnia 2020 r., II K 291/20, w którym za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełnione w okresie od dnia 11 lipca 2020 r. do dnia 20 lipca 2020 r., wymierzono karę 5 miesięcy pozbawienia wolności;

3. Sądu Rejonowego w Płocku z dnia 23 września 2021 r., II K 417/19, w którym za ciąg przestępstw z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełnionych w okresie od dnia 26 lutego 2019 r. do dnia 13 maja 2019 r., wymierzono karę roku pozbawienia wolności;

4. Sądu Rejonowego w Gostyninie z dnia 30 grudnia 2021 r., II K 436/19, zmienionego wyrokiem Sądu Okręgowego w Płocku z dnia 14 września 2022 r., V Ka 255/22, w którym za ciąg przestępstw z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. oraz z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełniony w okresie od dnia 7 września 2019 r. do dnia 11 października 2019 r., orzeczono karę 2 lat pozbawienia wolności; postanowieniem Sądu Rejonowego w Gostyninie z dnia 13 października 2023 r. w sprawie o sygn. akt Ko 922/23 (II K 436/19), na podstawie art. 2a § 1 k.w. odstąpiono od dokonania zmiany orzeczonej kary pozbawienia wolności na karę aresztu przewidzianą w art. 119 § 1 k.w.;

5. Sądu Rejonowego w Sierpcu z dnia 22 kwietnia 2022 r., II K 496/20, w którym za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełnione w dniu 31 lipca 2020 r., wymierzono karę 5 miesięcy pozbawienia wolności; postanowieniem Sądu Rejonowego w Sierpcu z dnia 1 października 2023 r. w sprawie o sygn. akt II Ko 1061/23 (II K 496/20), na podstawie art. 2a § 1 k.w. zamieniono karę 5 miesięcy pozbawienia wolności na karę 30 dni aresztu;

6. Sądu Rejonowego w Płocku z dnia 25 maja 2022 r., VII K 153/22, w którym:

- za ciąg przestępstw z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełniony w okresie od dnia 30 grudnia 2021 r. do dnia 19 stycznia 2022 r., wymierzono karę 3 lat pozbawienia wolności,

- za ciąg przestępstw z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k. w zb. z art. 288 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełniony w okresie od dnia 16 do dnia 23 stycznia 2022 r., wymierzono karę 2 lat pozbawienia wolności,

- za ciąg przestępstw z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełniony w okresie od dnia 28 grudnia 2021 r. do dnia 21 stycznia 2022 r., wymierzono karę 2 lat pozbawienia wolności,

- za przestępstwo z art. 278 § 1 i § 5 k.k. w zb. z art. 275 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełnione w dniu 29 grudnia 2021 r., wymierzono karę 6 miesięcy pozbawienia wolności,

- za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełnione w okresie od dnia 13 lipca 2020 r. do dnia 17 lipca 2020 r., wymierzono karę 4 miesięcy pozbawienia wolności,

- za przestępstwo z art. 62 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 19 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, popełnione w dniu 30 grudnia 2021 r., wymierzono karę 6 miesięcy pozbawienia wolności,

a następnie, na podstawie art. 85 § 1 k.k., art. 86 § 1 k.k. i art. 91 § 2 k.k., orzeczono karę łączną 4 lat pozbawienia wolności; postanowieniem Sądu Rejonowego w Płocku z dnia 4 października 2023 r., VII 2 Ko 1413/23 (VII K 153/22), na podstawie art. 2a § 1 i § 5 k.w. odstąpiono od dokonania zamiany kar jednostkowych pozbawienia wolności orzeczonych za czyny z art. 278 § 1 k.k. na karę aresztu przewidzianą w art. 119 § 1 k.w.;

7. Sądu Rejonowego w Płocku z dnia 13 czerwca 2022 r., VII K 726/19, zmienionego wyrokiem Sądu Okręgowego w Płocku z dnia 30 listopada 2022 r., V Ka 700/22, w którym za ciąg przestępstw z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełniony w okresie od dnia 11 maja 2019 r. do dnia 23 października 2019 r., wymierzono karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności;

8. Sądu Rejonowego w Gostyninie z dnia 22 lipca 2022 r., II K 104/22, w którym za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 2 k.k., popełnione w okresie od dnia 31 grudnia 2021 r. do dnia 18 stycznia 2022 r., wymierzono karę 3 miesięcy pozbawienia wolności;

9. Sądu Rejonowego w Płocku z dnia 24 listopada 2022 r., II K 411/21, w którym:

- za przestępstwo z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełnione w dniu 18 października 2020 r., wymierzono karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności,

- za przestępstwo z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełnione w dniu 3 października 2020 r., wymierzono karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności,

- za przestępstwo z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełnione w dniu 7 października 2020 r., wymierzono karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności,

- za przestępstwo z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełnione w dniu 11 października 2020 r., wymierzono karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności,

- za przestępstwo z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełnione w dniu 12 października 2020 r., wymierzono karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności,

- za przestępstwo z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełnione w dniu 15 października 2020 r., wymierzono karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności,

- za przestępstwo z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k. w zb. z art. 288 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełnione w dniu 11 października 2020 r., wymierzono karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności,

- za przestępstwo z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k. w zb. z art. 288 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełnione w dniu 13 października 2020 r., wymierzono karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności,

- za przestępstwo z art. 178a § 1 k.k. w zb. z art. 178b k.k. w zw. z art. 11 §2 k.k., popełnione w dniu 18 października 2020 r., wymierzono karę 6 miesięcy pozbawienia wolności,

- za przestępstwo z art. 160 § 1 k.k., popełnione w dniu 18 października 2020 r., wymierzono karę 6 miesięcy pozbawienia wolności,

- za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełnione w okresie od dnia 30 lipca 2020 r. do dnia 18 września 2020 r., wymierzono karę roku pozbawienia wolności,

- za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełnione w dniu 19 czerwca 2020 r., wymierzono karę roku pozbawienia wolności,

- za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełnione w dniu 1 lipca 2020 r., wymierzono karę roku pozbawienia wolności,

- za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełnione w dniu 13 sierpnia 2020 r., wymierzono karę roku pozbawienia wolności,

- za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełnione w dniu 2 lipca 2020 r., wymierzono karę roku pozbawienia wolności,

- za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełnione w dniu 20 lipca 2020 r., wymierzono karę roku pozbawienia wolności,

- za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełnione w dniu 26 września 2020 r., wymierzono karę roku pozbawienia wolności,

- za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełnione w dniu 17 czerwca 2020 r., wymierzono karę roku pozbawienia wolności.

- za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełnione w dniu

19 czerwca 2020 r., wymierzono karę roku pozbawienia wolności,

- za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełnione w dniu 27 czerwca 2020 r., wymierzono karę roku pozbawienia wolności,

- za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełnione w dniu

22 lipca 2020 r., wymierzono karę roku pozbawienia wolności,

- za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełnione w dniu 22 lipca 2020 r., wymierzono karę roku pozbawienia wolności,

- za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełnione w dniu 4 lipca 2020 r., wymierzono karę roku pozbawienia wolności,

- za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełnione w dniu 8 lipca 2020 r., wymierzono karę roku pozbawienia wolności,

- za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełnione w dniu 6 października 2020 r., wymierzono karę roku pozbawienia wolności,

- za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełnione w dniu 11 lipca 2020 r., wymierzono karę roku pozbawienia wolności,

- za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełnione w dniu 20 lipca 2020 r., wymierzono karę roku pozbawienia wolności,

- za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełnione w dniu 11 lipca 2020 r., wymierzono karę roku pozbawienia wolności,

- za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełnione w dniu 20 lipca 2020 r., wymierzono karę roku pozbawienia wolności,

- za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełnione w dniu 23 lipca 2020 r., wymierzono karę roku pozbawienia wolności,

- za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełnione w dniu 19 września 2020 r., wymierzono karę roku pozbawienia wolności,

- za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełnione w dniu 23 września 2020 r., wymierzono karę roku pozbawienia wolności,

- za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełnione w dniu 25 września 2020 r., wymierzono karę roku pozbawienia wolności,

- za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełnione w dniu 28 września 2020 r., wymierzono karę roku pozbawienia wolności,

a następnie, na podstawie art. 85 § 1 k.k. i art. 86 § 1 k.k., orzeczono wobec skazanego karę łączną 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności; postanowieniem Sądu Rejonowego w Płocku z dnia 4 października 2023 r., VII 2 Ko 1412/23 (VII K 411/21), na podstawie art. 2a § 1 i 5 k.w., odstąpiono od dokonania zamiany kar jednostkowych pozbawienia wolności orzeczonych za czyny z art. 278 § 1 k.k. na karę aresztu przewidzianą w art. 119 § 1 k.w.;

10. Sądu Rejonowego w Płocku z dnia 8 lutego 2023 r., VII K 483/22, w którym za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełnione w dniu 23 stycznia 2022 r., wymierzono karę 8 miesięcy pozbawienia wolności.

Wspomnianym wyrokiem łącznym ze sprawy VII K 370/22 orzeczono kary łączne 6 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności – zgodnie z częścią wstępną wyroku łącznego kary łączne miały być wykonywane w okresie od 29 marca 2027 r. do 26 maja 2030 r. Pomimo niewskazania tego w części wstępnej wyroku łącznego ze sprawy VII K 513/23, dwie kary łączne orzeczone wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Płocku ze sprawy VII K 370/22 powstały z uwagi na utworzenie przez Sąd Rejonowy dwóch zbiegów przestępstw, opisanych w punktach 2 i 5 tego wyroku łącznego (wyrok łączny ze sprawy VII K 370/22 na k. 362-364 dołączonych akt VII K 370/22).

W sentencji zaskarżonego kasacją wyroku łącznego w sprawie VII K 513/23 Sąd Rejonowy orzekł następująco:

1. na podstawie art. 575 § 1 k.p.k. stwierdził, że prawomocny wyrok łączny Sądu Rejonowego w Płocku z dnia 21 marca 2023 r., VII K 370/22, utracił moc;

2. rozwiązał kary łączne pozbawienia wolności orzeczone wyrokami:

- Sądu Rejonowego w Płocku z dnia 25 maja 2022 r., VII K 153/22,

- Sądu Rejonowego w Płocku z dnia 24 listopada 2022 r., II K 411/21,

- Sądu Rejonowego w Płocku z dnia 21 kwietnia 2023 r., II K 330/21,

- Sądu Rejonowego w Płocku z dnia 16 października 2023 r., VII K 562/20;

3. na podstawie art. 85 § 1 k.k. i art. 86 § 1 k.k. połączył kary jednostkowe pozbawienia wolności orzeczone wobec skazanego wyrokami:

- Sądu Rejonowego w Płocku z dnia 23 września 2021 r., II K 417/19,

- Sądu Rejonowego w Gostyninie z dnia 30 grudnia 2021 r., II K 436/19,

- Sądu Rejonowego w Płocku z dnia 13 czerwca 2022 r., VII K 726/19,

- Sądu Rejonowego w Płocku z dnia 24 listopada 2022 r., II K 411/21,

- Sądu Rejonowego w Płońsku z dnia 23 maja 2023 r., II K 115/21,

- Sądu Rejonowego w Płocku z dnia 16 października 2023 r., VII K 562/20,

i orzekł wobec skazanego R.G. karę łączną 7 lat i 10 miesięcy pozbawienia wolności;

4. na podstawie art. 577 k.p.k. na poczet orzeczonej w pkt 3 kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył:

- okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie o sygn. akt VII K 417/19 od dnia 15 maja 2019 r. godz. 7:00 do dnia 16 maja 2019 r. godz. 12:10 oraz okres wykonywania kary pozbawienia wolności od dnia 9 maja 2022 r. do dnia 13 czerwca 2023 r.,

- okres rzeczywistego pozbawienia wolności w dniu 17 października 2019 r. w sprawie o sygn. akt VII K 726/19,

- okres odbywania kary pozbawienia wolności w sprawie o sygn. akt II K 115/21 od dnia 13 czerwca 2023 r. do dnia 19 stycznia 2024 r.;

5. na podstawie art. 576 § 1 k.p.k. stwierdził, że w pozostałej części połączone wyroki wymienione w pkt. 3 podlegają odrębnemu wykonaniu;

6. na podstawie art. 85 § 1 k.k. i art. 86 § 1 k.k. połączył kary jednostkowe pozbawienia wolności orzeczone wobec skazanego wyrokami:

- Sądu Rejonowego w Płocku z dnia 25 maja 2022 r., VII K 153/22,

- Sądu Rejonowego w Gostyninie z dnia 22 lipca 2022 r., II K 104/22,

- Sądu Rejonowego w Płocku z dnia 8 lutego 2023 r., VII K 483/22,

- Sądu Rejonowego w Płocku z dnia 21 kwietnia 2023 r., II K 330/21,

i orzekł wobec skazanego R.G. karę łączną 6 lat pozbawienia wolności;

7. na podstawie art. 577 k.p.k. na poczet orzeczonej w pkt. 6 kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył:

- okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie o sygn. akt VII K 153/22 w dniu 30 grudnia 2021 r. od godz. 3:20 do godz. 15:30 oraz od dnia 24 stycznia 2022 r. do dnia 19 kwietnia 2022 r.,

- okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie o sygn. akt II K 330/21, od dnia 14 kwietnia 2021 r. godz. 10:00 do dnia 15 kwietnia 2021 r. godz. 14:07;

8. na podstawie art. 576 § 1 k.p.k. stwierdził, iż w pozostałej części połączone wyroki wymienione w pkt. 6 podlegają odrębnemu wykonaniu;

na podstawie art. 572 k.p.k. umorzył postępowanie w przedmiocie objęcia wyrokiem łącznym kar pozbawienia wolności orzeczonych wyrokami: Sądu Rejonowego w Kutnie z dnia 26 września 2019 r., II K 490/19, Sądu Rejonowego w Radziejowie z dnia 9 grudnia 2020 r., II K 291/20 oraz Sądu Rejonowego w Sierpcu z dnia 22 kwietnia 2022 r., II K 496/20;

9. kosztami postępowania w przedmiocie wydania wyroku łącznego obciążył Skarb Państwa.

Powyżej opisany wyrok łączny nie został zaskarżony i uprawomocnił się w dniu 27 stycznia 2024 r. Nie sporządzono pisemnego uzasadnienia tego wyroku łącznego (k. 32-35).

Kasację od tego wyroku, w trybie art. 521 § 1 k.p.k., na korzyść skazanego, wniósł Prokurator Generalny, zaskarżając go w całości i zarzucając:

„I. rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku łącznego naruszenie przepisów prawa procesowego i materialnego, to jest art. 366 § 1 k.p.k. i art. 413 § 1 pkt 4 i pkt 6 k.p.k. w zw. z art. 574 k.p.k. i art. 572 k.p.k. oraz art. 85 § 1 k.k. i art. 91 § 2 k.k., polegające na:

- oparciu orzeczenia na niepełnym materiale dowodowym i niewyjaśnieniu wszystkich istotnych okoliczności sprawy, dotyczących przebiegu postępowania wykonawczego w zakresie wykonania kary 8 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczonej przez Sąd Rejonowy w Płońsku w wyroku z dnia 23 maja 2023 r., II K 115/21, co skutkowało wadliwym jej opisem w części wstępnej wyroku łącznego, a następnie objęciem jej węzłem kary łącznej 7 lat i 10 miesięcy pozbawienia wolności (utworzonym w pkt. 3) w sytuacji, w której kara ta nie istniała już w obrocie prawnym, gdyż postanowieniem Sądu Rejonowego w Płońsku z dnia 1 października 2023 r., II Ko 1236/23, na podstawie art. 2a § 1 k.w., została zamieniona na karę 30 dni aresztu i wobec braku warunków do objęcia jej karą łączną postępowanie w tym zakresie należało umorzyć;

- pominięciu w podstawach wymiaru kar łącznych, zarówno w pkt. 3, jak i 6 sentencji wyroku łącznego, przepisu art. 91 § 2 k.k. w sytuacji, gdy w ich skład weszły kary orzeczone za ciąg przestępstw, a więc wymierzone przy zastosowaniu art. 91 § 1 k.k., co obligowało Sąd do zastosowania przepisów regulujących łączenie kar wymierzonych za ciąg przestępstw;

II. rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku łącznego naruszenie przepisów prawa materialnego, to jest art. 85 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 2 k.k., a w konsekwencji również prawa procesowego – art. 572 k.p.k. poprzez:

A. wadliwe połączenie kar jednostkowych pozbawienia wolności, wymierzonych za przestępstwa i ciągi przestępstw niepozostające ze sobą w realnym zbiegu i utworzenie w ich miejsce dwóch kar łącznych pozbawienia wolności w wysokości: 7 lat i 10 miesięcy (w wyniku połączenia kar z wyroków: Sądu Rejonowego w Płocku II K 417/19 z dnia 23 września 2021 r. – uznanego za chronologicznie pierwszy, VII K 726/19, II K 411/21, II K 115/21 i VII K 562/20 oraz Sądu Rejonowego w Gostyninie, II K 436/19) i 6 lat (w wyniku połączenia kar z wyroków: Sądu Rejonowego w Płocku z dnia 25 maja 2022 r., VII K 153/22 – uznanego za chronologicznie pierwszy, VII K 483/22 i II K 330/21 oraz Sądu Rejonowego w Gostyninie II K 104/22) w sytuacji, gdy przy prawidłowym ustaleniu realnego zbiegu przestępstw i ciągu przestępstw należało utworzyć, według zastosowanych przepisów prawnych trzy, a nie dwa węzły kary łącznej i to w innej konfiguracji,

B. błędne stwierdzenie braku warunków do wydania wyroku łącznego i bezpodstawne umorzenie postępowania, w sprawach:

1. Sądu Rejonowego w Kutnie, II K 490/19 w sytuacji, gdy przypisane skazanemu wyrokiem z dnia 26 września 2019 r. (będącym zarazem chronologicznie pierwszym orzeczeniem – w rozumieniu art. 85 § 1 k.k.) przestępstwo, za które wymierzono karę 7 miesięcy pozbawienia wolności, pozostawało w realnym zbiegu z trzema ciągami przestępstw (popełnionymi przed wydaniem rozstrzygnięcia w tej sprawie), przypisanymi wyrokami Sądu Rejonowego w Płocku z dnia: 23 września 2021 r., II K 417/19 (ciąg przestępstw popełniony w okresie od dnia 26 lutego 2019 r. do dnia 13 maja 2019 r.) i 16 października 2023 r., VII K 562/20 (dwa ciągi przestępstw popełnione w okresie: od dnia 25 maja 2019 r. do dnia 9 sierpnia 2019 r. i od dnia 4 czerwca 2019 r. do dnia 25 maja 2019 r.), za które wymierzono kary jednostkowe pozbawienia wolności w wysokości (odpowiednio): roku, 2 lat oraz roku i 6 miesięcy, a więc kary nadające się do utworzenia pierwszego (z trzech możliwych do powstania) węzła kary łącznej pozbawienia wolności;

2. Sądu Rejonowego w Radziejowie, II K 291/20 w sytuacji, gdy przypisane skazanemu wyrokiem z dnia 9 grudnia 2020 r. (kolejnym chronologicznie pierwszym orzeczeniem) przestępstwo, za które wymierzono karę 5 miesięcy pozbawienia wolności, pozostawało w realnym zbiegu z przestępstwami i ciągami przestępstw (popełnionymi przed wydaniem rozstrzygnięcia w tej sprawie), przypisanymi wymienionemu wyrokami:

- Sądu Rejonowego w Gostyninie z dnia 30 grudnia 2021 r., II K 436/19, za ciąg przestępstw popełniony w okresie od dnia 7 września 2019 r. do dnia 11 października 2019 r, za który wymierzono karę 2 lat pozbawienia wolności,

- Sądu Rejonowego w Płocku z dnia 25 maja 2022 r., VII K 153/22, za przestępstwo opisane w pkt. V sentencji wyroku i popełnione w okresie od dnia 13 lipca 2020 r. do dnia 17 lipca 2020 r., za które wymierzono karę 4 miesięcy pozbawienia wolności,

- Sądu Rejonowego w Płocku z dnia 13 czerwca 2022 r., VII K 726/19, za ciąg przestępstw popełnionych w okresie od dnia 11 maja 2019 r. do dnia 23 października 2019 r., za który wymierzono karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności,

- Sądu Rejonowego w Płocku z dnia 24 listopada 2022 r., II K 411/21, za 37 przestępstw popełnionych w okresie od dnia 17 czerwca 2020 r. do dnia 18 października 2020 r., za które orzeczono kary jednostkowe pozbawienia wolności w wymiarze: 8 kar w wysokości roku i 6 miesięcy, 27 kar w wysokości roku i 2 kary w wysokości 6 miesięcy, a więc kary nadające się do utworzenia drugiego węzła kary łącznej pozbawienia wolności;

III. rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku łącznego naruszenie art. 4 § 1 k.k., art. 85 § 1 i § 2 k.k. w zw. z art. 91 § 2 k.k. w brzmieniu obowiązującym do dnia 23 czerwca 2020 r., poprzez ich niezastosowanie i wadliwe połączenie kar jednostkowych pozbawienia wolności, orzeczonych wobec R.G. (za przestępstwa i ciągi przestępstw), na podstawie przepisów obowiązujących w dniu orzekania i wymierzenie dwóch kar łącznych pozbawienia wolności w wysokości 7 lat i 10 miesięcy (pkt 3) oraz 6 lat (pkt 6) w sytuacji, gdy przepisy obowiązujące wcześniej, to jest do dnia 23 czerwca 2020 r., były dla skazanego względniejsze i pozwalały połączyć zarówno orzeczone wobec niego kary jednostkowe, jak i kary łączne, niewykonane jeszcze w całości, a w ich miejsce utworzyć jedną karę łączną pozbawienia wolności”.

Prokurator Generalny wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku łącznego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Płocku, w postępowaniu pierwszoinstancyjnym.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja okazała się oczywiście zasadna, co umożliwiło jej uwzględnienie na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.

Przedmiotowy wyrok łączny został wydany z rażącą obrazą przepisów wskazanych w zarzutach kasacyjnych.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że już w części wstępnej wyroku znalazły się błędy w zakresie zrelacjonowania wyroków podlegających łączeniu, szczegółowo opisane w uzasadnieniu kasacji. W części wstępnej wyroku łącznego (tzw. komparycja) powinny być opisane w prawidłowy sposób wszystkie skazania, które stanowiły przedmiot rozstrzygnięcia (art. 413 § 1 pkt 4 k.p.k. w zw. z art. 574 k.p.k.). Powinno zatem wymienić się w tej części wyroku: daty wydania wyroków objętych postępowaniem o wydanie wyroku łącznego, sygnatury tych postępowań, daty przypisanych przestępstw, podstawy prawne skazania i wymierzone za nie kary jednostkowe, a także kary łączne, gdy zostały orzeczone. To właśnie ta część wyroku łącznego określa przedmiot rozstrzygania w trybie wyroku łącznego. Oznacza to, że co do tych skazań wymienionych w komparycji orzeczenia sąd meriti winien wydać rozstrzygnięcie w części dyspozytywnej wyroku (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 sierpnia 2023 r., V KK 272/23).

Tymczasem w części wstępnej zaskarżonego kasacją wyroku łącznego ujęto wyrok łączny ze sprawy VII K 370/22, którego punkt 2 utracił moc z mocy prawa z chwilą kontrawencjonalizacji objętego nim skazania jednostkowego w sprawie II K 496/20 Sądu Rejonowego w Sierpcu. To właśnie ta kontrawencjonalizacja stanowiła przyczynek do wszczęcia nowego postępowania o wyrok łączny (k. 1). Sąd Rejonowy w części wstępnej wyroku łącznego zawarł wzmiankę, że skazanie w sprawie II K 496/20 uległo kontrawencjonalizacji, a karę 5 miesięcy pozbawienia wolności zamieniono na karę 30 dni aresztu (postanowienie o kontrawencjonalizacji k. 371 akt VII K 370/22) i co do tej sprawy umorzył postępowanie o wyrok łączny (pkt 8 rozstrzygnięcia). Jednakże pomimo tego, to pozostałe skazania jednostkowe objęte punktem 2 wyroku łącznego ze sprawy VII K 370/22 powinny być wyszczególnione jako stanowiące przedmiot postępowania o wyrok łączny, a nie cały poprzedni wyrok łączny, którego punkt 2 nie miał już mocy prawnej.

Jednak kluczowym uchybieniem związanym z tą sferą jest objęcie wyrokiem łącznym kary nieistniejącej. Mianowicie w opisie wyroku Sądu Rejonowego w Płońsku z dnia 23 maja 2023 r., II K 115/21 (punkt II części wstępnej zaskarżonego wyroku łącznego) nie odnotowano przeprowadzonej w tej sprawie kontrawencjonalizacji kary 8 miesięcy pozbawienia wolności, na podstawie art. 2a § 1 k.w., i jej zamiany na karę 30 dni aresztu, zgodnie z postanowieniem tego Sądu z dnia 1 października 2023 r., II Ko 1236/23 (k. 41-42). Doprowadziło to do połączenia nieistniejącej w obrocie prawnym kary 8 miesięcy pozbawienia wolności (ponieważ zamienionej na karę 30 dni aresztu), z wyroku Sądu Rejonowego w Płońsku, II K 115/21, z innymi karami pozbawienia wolności, wskazanymi w punkcie 3 sentencji wyroku łącznego, a w konsekwencji objęcie kary nieistniejącej karą łączną 7 lat i 10 miesięcy pozbawienia wolności. Zgodnie z art. 85 § 1 k.k. łączeniu podlegają kary „wymierzone”, a na dzień orzekania za popełnione przestępstwo w sprawie o sygn. akt II K 115/21, taka kara (8 miesięcy pozbawienia wolności) nie była wymierzona wobec skazanego. Pominięcie kontrawencjonalizacji i objęcie węzłem kary łącznej kary nieistniejącej niewątpliwie stanowiło rażące naruszenie prawa, mające istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku łącznego.

Po drugie, należy również zgodzić się ze skarżącym, że przedstawione w części wstępnej wyroku łącznego opisy poszczególnych rozstrzygnięć nie zawsze są kompletne. W wyrokach jednostkowych o sygn. akt: II K 417/19, II K 436/19, VII K 153/22, VII K 726/19, II K 330/21 i VII K 562/20, przy przypisaniu skazanemu popełnienia ciągów przestępstw, nie zawarto istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy informacji, że wymierzono za nie kary pozbawienia wolności przy zastosowaniu art. 91 § 1 k.k. Nierzetelność ta doprowadziła do niewskazania w sentencji wyroku łącznego, w podstawie orzeczonych kar łącznych (w pkt. 3 i 6) art. 91 § 2 k.k. Zgodnie z tym unormowaniem, jeżeli sprawca w warunkach określonych w art. 85 § 1 k.k. popełnia dwa lub więcej ciągów przestępstw określonych w art. 91 § 1 k.k. lub ciąg przestępstw oraz inne przestępstwo, sąd orzeka karę łączną, stosując odpowiednio przepisy tego rozdziału. Tak więc, jedynie na podstawie powyższej regulacji dopuszczalne jest łączenie kar orzeczonych za popełnienie ciągów przestępstw.

Ponadto, kluczowe uchybienia dotyczą naruszenia prawa procesowego i materialnego w zakresie błędnego połączenia lub braku połączenia konkretnych kar jednostkowych węzłem kary łącznej. Sąd Rejonowy w Płocku, nie stosując się do reguł zawartych w art. 85 § 1 k.k. (w brzmieniu z dnia wyrokowania) i dotyczących warunków orzekania kary łącznej, błędnie utworzył węzły kary łącznej, opisane w pkt. 3 i 6 sentencji wyroku łącznego.

W punkcie 3 sentencji wyroku łącznego Sąd Rejonowy błędnie przyjął, że kary pozbawienia wolności orzeczone za przypisane skazanemu przestępstwa i ciągi przestępstw pozostają ze sobą w realnym zbiegu, co wynikało z błędnego uznania, że wyrok Sądu Rejonowego w Płocku z dnia 23 września 2021 r., II K 417/19, jest chronologicznie pierwszym rozstrzygnięciem, w rozumieniu art. 85 § 1 k.k.

Natomiast pierwszym takim orzeczeniem był wyrok Sądu Rejonowego w Kutnie z dnia 26 września 2019 r., II K 490/19 (w którym wymierzono karę 7 miesięcy pozbawienia wolności, wykonaną w całości z dniem 7 czerwca 2020 r.), a przed jego wydaniem skazany popełnił ciągi przestępstw przypisane mu wyrokami Sądu Rejonowego w Płocku z dnia: 23 września 2021 r., II K 417/19 (popełnione w okresie od dnia 26 lutego 2019 r. do dnia 13 maja 2019 r.) i 16 października 2023 r., VII K 562/20 (dwa ciągi przestępstw popełnione w okresie: od dnia 25 maja 2019 r. do dnia 9 sierpnia 2019 r. i od dnia 4 czerwca 2019 r. do dnia 27 sierpnia 2019 r.), za które wymierzono kary jednostkowe pozbawienia wolności w wysokości (odpowiednio): roku, 2 lat oraz roku i 6 miesięcy. Kara łączna, na podstawie art. 85 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 2 k.k., mogła być wymierzona w przedziale: od 2 lat i 1 miesiąca do 5 lat i 1 miesiąca pozbawienia wolności.

Następnym chronologicznie wyrokiem wyznaczającym kolejny zbieg był wyrok Sądu Rejonowego w Radziejowie z dnia 9 grudnia 2020 r., II K 291/20, w którym orzeczono karę 5 miesięcy pozbawienia wolności (kara wykonana w całości z dniem 11 września 2021 r.), a przed jego wydaniem skazany popełnił przestępstwa i ciągi przestępstw przypisane mu wyrokami: Sądu Rejonowego w Gostyninie z dnia 30 grudnia 2021 r., II K 436/19, za ciąg przestępstw popełniony w okresie od dnia 7 września 2019 r. do dnia 11 października 2019 r, za który wymierzono karę 2 lat pozbawienia wolności oraz Sądu Rejonowego w Płocku z dnia 25 maja 2022 r., VII K 153/22, za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełnione w okresie od dnia 13 lipca 2020 r. do dnia 17 lipca 2020 r., za które wymierzono karę 4 miesięcy pozbawienia wolności; Sądu Rejonowego w Płocku z dnia 13 czerwca 2022 r., VII K 726/19, za ciąg przestępstw popełnionych w okresie od dnia 11 maja 2019 r. do dnia 23 października 2019 r., za który wymierzono karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności; Sądu Rejonowego w Płocku z dnia 24 listopada 2022 r., II K 411/21, za 37 przestępstw popełnionych w okresie od dnia 17 czerwca 2020 r. do dnia 18 października 2020 r., za które orzeczono kary jednostkowe pozbawienia wolności w wymiarze: osiem kar w wysokości roku i 6 miesięcy, dwadzieścia siedem kar w wysokości roku i dwie kary w wysokości 6 miesięcy. Druga kara łączna mogła być ukształtowana w wymiarze: od 2 lat i 7 miesięcy do 30 lat (suma kar jednostkowych przekraczała górną granicę kary łącznej wskazaną w ustawie) pozbawienia wolności, zgodnie z art. 86 § 1 k.k. w brzmieniu z dnia wyrokowania.

Podsumowując, ma rację Prokurator Generalny, że Sąd w zaskarżonym wyroku łącznym błędnie zidentyfikował wyroki, które uznał za pierwsze chronologicznie w rozumieniu art. 85 § 1 k.k. (o sygn. akt II K 417/19 i VII K 153/22), równocześnie bezzasadnie stwierdzając, że wyroki, które miały ten przymiot (o sygn. akt II K 490/19 i II K 291/20) nie spełniają warunków do wydania wyroku łącznego i w tym zakresie, na podstawie art. 572 k.p.k., postępowanie umorzył. Powyższe stanowiło rażącą obrazę tego przepisu prawa procesowego, mającą istotny wpływ na treść wyroku łącznego.

Ma też rację Prokurator Generalny, że przy prawidłowym procedowaniu, zgodnie z przyjętym stanem prawnym (z daty orzekania), należało utworzyć trzeci węzeł kary łącznej. Ostatnią karę łączną dałoby się bowiem utworzyć poprzez połączenie z karami pozbawienia wolności Sądu Rejonowego w Płocku z dnia 25 maja 2022 r., VII K 153/22, wymierzonymi za przestępstwa i ciągi przestępstw opisane w komparycji wyroku łącznego jako tiret: jeden (kara 3 lat), dwa (kara 2 lat), trzy (kara 2 lat), cztery (kara 6 miesięcy) i sześć (kara 6 miesięcy), kary tego samego rodzaju z wyroków: Sądu Rejonowego w Gostyninie z dnia 22 lipca 2022 r., II K 104/22 w wymiarze 3 miesięcy; Sądu Rejonowego w Płocku z dnia 8 lutego 2023 r., VII K 483/22 w wymiarze 8 miesięcy i Sądu Rejonowego w Płocku z dnia 21 kwietnia 2021 r., II K 330/21, w wymiarze: roku i 4 miesięcy oraz 2 lat i 8 miesięcy. Węzeł kary łącznej można byłoby wówczas utworzyć w granicach: od 3 lat i 1 miesiąca do 12 lat i 11 miesięcy pozbawienia wolności.

Ma także rację Prokurator Generalny, że z zaskarżonego wyroku nie wynika, iżby Sąd meriti rozważył, który stan prawny będzie względniejszy dla sprawcy, zgodnie z obowiązkiem zawartym w art. 4 § 1 k.k. Przepis ten stanowi, że jeżeli w czasie orzekania obowiązuje ustawa inna niż w czasie popełnienia przestępstwa, stosuje się ustawę nową, jednakże należy stosować ustawę obowiązującą poprzednio, jeżeli jest względniejsza dla sprawcy.

Jak wskazano w części historycznej uzasadnienia, przedmiotem analizy objęto 14 wyroków, przy czym jeden z nich, wyrok Sądu Rejonowego w Kutnie z dnia 26 września 2019 r., II K 490/19, uprawomocnił się w dniu 4 października 2019 r., a więc przed wejściem w życie, w dniu 24 czerwca 2020 r., istotnej nowelizacji Rozdziału IX Kodeksu karnego. Zmienione przepisy w sposób odmienny uregulowały zasady łączenia kar. Przepis art. 81 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami COVID-19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem COVID-19 (Dz. U. z 2022 r., poz. 2141; dalej: Tarcza 4.0.) przesądzał, w jakim brzmieniu unormowania należy stosować, to znaczy przed czy po nowelizacji. W ust. 1 tego artykułu przewidział bowiem stosowanie dotychczasowych przepisów do kar prawomocnie orzeczonych przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 19 czerwca 2020 r., a w ust. 2 nakazał stosowanie nowych regulacji do kar prawomocnie orzeczonych po dniu wejścia jej w życie. Jak trafnie wskazano w orzecznictwie Sądu Najwyższego, choć przepisy art. 81 Tarczy 4.0 mają w stosunku do art. 4 § 1 k.k. charakter przepisów wyjątkowych, to jednak nie odnoszą się do kwestii łączenia kar prawomocnie orzeczonych do dnia 23 czerwca 2020 r. z karami prawomocnie orzeczonymi po tej dacie. Wyjątkowy charakter regulacji art. 81 Tarczy 4.0 nakazuje ich wąską interpretację. Innymi słowy wprowadzone tam wyjątki od zasady określonej w art. 4 § 1 k.k., nie podlegają wykładni rozszerzającej, rozciągającej zakres zastosowania na przypadki, które nie zostały tam wyraźnie opisane. W konsekwencji przepisy art. 81 ust. 1 i 2 Tarczy 4.0 nie wyłączają stosowania art. 4 § 1 k.k. w sytuacji, gdy tylko jedna z kar, których połączenie sąd rozważa w postępowaniu w przedmiocie wydania wyroku łącznego, została prawomocnie orzeczona do dnia 23 czerwca 2020 r. albo po tej dacie (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 października 2021 r., I KZP 2/21, OSNK 2021, z. 11-12, poz. 44; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 marca 2024 r., IV KK 61/24; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 kwietnia 2025 r., III KK 131/25).

Wobec powyższego Sąd Rejonowy był zobligowany do zbadania i ustalenia, które przepisy regulujące orzekanie o karze łącznej były względniejsze dla skazanego. Dodać należy, że nie tylko czyn objęty wyrokiem jednostkowym wydanym w sprawie II K 490/19 został popełniony przed datą wejścia w życie ww. ustawy nowelizującej przepisy o karze łącznej. Najstarsze przestępstwo, przypisane skazanemu wyrokiem Sądu Rejonowego w Płocku, II K 417/19 (w ramach ciągu przestępstw z art. 278 § 1 k.k.), zostało popełnione w dniu 26 lutego 2019 r. Podsumowując, w tej sprawie Sąd Rejonowy powinien rozważyć, czy stosowanie przepisów obowiązujących przed ww. nowelizacją nie byłoby względniejsze dla sprawcy.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności należy stwierdzić, że przedstawione uchybienia Sądu Rejonowego w Płocku rażąco naruszyły wymienione w zarzutach przepisy prawa procesowego i materialnego, które miały istotny, niekorzystny dla skazanego wpływ na treść wyroku łącznego.

Rozpoznając sprawę ponownie, Sąd Rejonowy wnikliwie przeanalizuje dotychczasową karalność skazanego, rozważy, który stan prawny należy w tej sprawie zastosować i mając za podstawę właściwe przepisy prawa materialnego oraz respektując reguły proceduralne, rozstrzygnie w przedmiocie możliwej do orzeczenia kary łącznej w wyroku łącznym.

Mając na uwadze powyższe, należało orzec jak w sentencji wyroku.

Małgorzata Wąsek-Wiaderek Michał Laskowski Włodzimierz Wróbel

[wb]

[a.ł]

V KK 108/25