IV KK 562/25

POSTANOWIENIE

Dnia 12 marca 2026 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek

w sprawie Z.S.,

skazanego za czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. i in.,

po rozpoznaniu w Izbie Karnej,

na posiedzeniu w dniu 12 marca 2026 r.,

wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją

wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach

z dnia 10 czerwca 2025 r., II AKa 490/24,

zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Częstochowie

z dnia 13 maja 2024 r., II K 67/22,

p o s t a n o w i ł

wniosku nie uwzględnić.

UZASADNIENIE

Na skutek kasacji obrońcy skazanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 10 czerwca 2025 r., II AKa 490/24, zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 13 maja 2024 r., II K 67/22, przed Sądem Najwyższym zawisła sprawa Z.S. Za przypisane mu przestępstwa został on skazany na karę łączną 3 lat pozbawienia wolności i karę 500 stawek dziennych grzywny, po 100 zł każda.

W kasacji obrońcy został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego nią wyroku, albowiem natychmiastowe jego wykonanie mogłoby spowodować poważne skutki dla życia i zdrowia skazanego oraz zbyt poważne skutki w kontekście osobistym skazanego, jak również względem jego rodziny. W ocenie skarżącego wywiedziona kasacja jest oczywiście zasadna, bowiem wyrok Sądu II instancji został wydany z naruszeniem przepisów procedury karnej, które miało istotny wpływ na treść orzeczenia, co powoduje, że orzeczona kara nie powinna zostać wdrożona do wykonania przed merytorycznym rozpoznaniem kasacji. W uzasadnieniu wniosku skarżący powołał stosowne orzecznictwo Sądu Najwyższego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wniosek okazał się niezasadny.

W orzecznictwie słusznie przyjmuje się, że Sąd Najwyższy może wstrzymać wykonanie prawomocnego wyroku wyłącznie w wyjątkowych przypadkach. Za podjęciem takiej decyzji muszą przemawiać: bardzo wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji, nietrafność merytoryczna wyroku oraz ustalenie, że wykonanie kary przed rozpoznaniem kasacji spowodowałoby dla skazanego wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki. Zasadnie podkreśla się więc, że można wstrzymać wykonanie zaskarżonego kasacją wyroku, jeżeli wyraźnie rysuje się perspektywa uniewinnienia skazanego, względnie umorzenia wobec niego postępowania na skutek uwzględnienia kasacji (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 lutego 2018 r., II KK 23/18; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 lipca 2025 r., II KK 83/25). Niezbędne jest więc ustalenie, że postawione orzeczeniu sądu odwoławczego zarzuty (i argumentacja zaprezentowana na ich poparcie) dają asumpt do przyjęcia poglądu o niemal pewnej wadliwości zaskarżonego wyroku sądu odwoławczego (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 3 kwietnia 2025 r., IV KK 55/25; z dnia 27 marca 2025 r., III KK 84/25).

W tej sprawie nie zachodzi przedmiotowa oczywistość i jednoznaczność uchybień sygnalizowanych w kasacji obrońcy.

Powodu do wstrzymania wykonania wyroku nie stanowi również sytuacja osobista, zdrowotna czy rodzinna skazanego, jedynie wzmiankowana i nierozwinięta w uzasadnieniu wniosku. Może ona bowiem być uwzględniona w ramach instytucji dotyczących wykonywania kary pozbawienia wolności, uregulowanych w art. 151 k.k.w. lub art. 153 k.k.w., na zasadach tam przewidzianych.

Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, że nie zachodzą w tej sprawie wystarczające podstawy do zastosowania nadzwyczajnej instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k. Dodać należy, że decyzja w tym względzie w żadnym razie nie przesądza ostatecznego rozstrzygnięcia kwestii zasadności kasacji skarżącego od prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach.

Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytywnej postanowienia.

[WB]

[a.ł]