POSTANOWIENIE
Dnia 15 maja 2026 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Dariusz Kala
w sprawie I. S.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 15 maja 2026 r.
wniosku obrońcy skazanego o wyłączenie SSN Anny Dziergawki od udziału w sprawie III KK 537/25
na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. w zw. z art. 42 § 1 i 4 k.p.k.
postanowił
wyłączyć sędziego Sądu Najwyższego Annę Dziergawkę od udziału w sprawie kasacyjnej III KK 537/25.
UZASADNIENIE
W kasacji, wywiedzionej przez obrońcę skazanego I. S. od wyroku Sądu Okręgowego w Tarnobrzegu z dnia 11 lipca 2024 r., sygn. akt II Ka 72/24, podniesiono m.in. zarzut wskazujący na zaistnienie bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. wynikłej z faktu, że w składzie sądu, który wydał ww. wyrok zasiadał SSO X.Y., powołany na swój urząd na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 3). Sprawa zainicjowana ww. kasacją została zarejestrowana w Sądzie Najwyższym w repertorium KK pod numerem 537/25, a następnie - zarządzeniem z dnia 12 marca 2026 r. - przydzielona do referatu SSN Anny Dziergawki.
Pismem z dnia 12 marca 2026 r., uzupełnionym pismami z dnia 17 marca 2026 r. oraz z dnia 12 maja 2026 r., obrońca skazanego, powołując się na przepisy art. 40 § 1 pkt 1 k.p.k. oraz art. 41 § 1 k.p.k., wniósł o wyłączenie SSN Anny Dziergawki od udziału w ww. sprawie kasacyjnej. Wnioskodawca podniósł m.in., że SSN Anna Dziergawka została powołana na swój urząd w tożsamej procedurze nominacyjnej, co kwestionowana w kasacji procedura nominacyjna SSO X.Y..
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wniosek okazał się zasadny w tym sensie, że doprowadził do wyłączenia SSN Anny Dziergawki od udziału w sprawie kasacyjnej III KK 537/25.
Przepis art. 41 § 1 k.p.k. stanowi, iż sędzia ulega wyłączeniu, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Bez wątpienia sytuacja, w której sędziego Sądu Najwyższego, wyznaczonego do rozpoznania sprawy kasacyjnej, dotyczyłaby ta sama okoliczność, która stała się podstawą jednego z zarzutów kasacyjnych, nie tylko mogłaby wywołać tak u stron, jak i w odbiorze społecznym, uzasadnione wątpliwości co do bezstronności Sądu Najwyższego, ale nadto pozostawałaby w kolizji z zakazem nemo iudex in causa sua. Taki pogląd należy uznać za ugruntowany w dotychczasowym orzecznictwie Sądu Najwyższego (zob. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 5 lutego 2025 r. IV KK 130/24 oraz z dnia 3 lipca 2024 r., III KO 61/24).
Wzgląd na konieczność urzeczywistnienia standardu bezstronności w aspekcie obiektywnym, nakazywał zatem uwzględnienie wniosku.
Z uwagi na powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytywnej. postanowienia.
[J.J.]
[a.ł]