III KK 414/25

W dniu 17 lipca 2025 r. wpłynęła do Sądu Najwyższego kasacja obrońcy skazanej E.K. wywiedziona od wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 23 stycznia 2025 r., sygn. akt IV Ka1740/24. Sprawa zainicjowana ww. środkiem zaskarżenia została zarejestrowana w Sądzie Najwyższym pod sygnaturą III KK 414/25 i przydzielona do rozpoznania SSN A.D. (k.20). Zawiadomienie o składzie orzekającym w osobie ww. sędzi skazana otrzymała w dniu 1 sierpnia 2025 r., a jej obrońca w dniu 5 sierpnia 2025 r.

Pismem z dnia 12 sierpnia 2025 r., obrońca skazanej, na podstawie art. 29 § 5 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym, wniósł o zbadanie czy SSN A.D. spełnia wymogi niezawisłości i bezstronności.

Wniosek ten został odrzucony zarządzeniem z dnia 17 września 2025 r., sygn. akt III KB 120/25.

Postanowieniem z dnia 1 października 2025 r., sygn. akt III KK 414/25, Sąd Najwyższy w składzie SSN A.D., oddalił kasację obrońcy jako oczywiście bezzasadną i orzekł o kosztach procesu.

W dniu 6 października 2025 r. (data nadania pisma) obrońca skazanej, powołując się na przepisy art. 41 § 1 k.p.k. oraz art. 42 § 1 i 4 k.p.k. oraz art. 40 § 1 pkt 1 k.p.k. złożył wniosek o wyłączenie SSN A.D. od udziału w sprawie III KK 414/25.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wniosek obrońcy należało pozostawić bez rozpoznania, albowiem w okolicznościach przedmiotowej sprawy stał się bezprzedmiotowy.

Na wstępie należy przypomnieć, że mająca znaczenie gwarancyjne instytucja wyłączenia sędziego polega na odsunięciu sędziego od udziału w sprawie. Oznacza to, że wniosek o wyłączenie sędziego winien zostać złożony przed zakończeniem postępowania z udziałem sędziego, którego wniosek dotyczy. W analizowanej sprawie wniosek o wyłączenie sędziego został zaś złożony już po wydaniu przez Sąd Najwyższy postanowienia o oddaleniu kasacji jako oczywiście bezzasadnej. Z chwilą wydania tego orzeczenia zakończył się zaś udział SSN A.D. w rozpoznaniu sprawy kasacyjnej III KK 414/25. Ewentualna czynność sporządzenia uzasadnienia postanowienia musi być bowiem traktowana jedynie jako konsekwencja wydania orzeczenia.

Nie może również ujść uwadze, że z przepisu art. 42 § 3 k.p.k. jednoznacznie wynika, że z chwilą wyłączenia sędziego czynności procesowe dokonane z jego udziałem po złożeniu wniosku (podkreślenie SN) stają się bezskuteczne. Już choćby z tego powodu – mając na uwadze datę złożenia wniosku o wyłączenie sędziego - nie mogłoby dojść do uznania czynności podjętych z udziałem SSN A.D. w sprawie kasacyjnej III KK 414/25 za bezskuteczne.

Kierując się powyższą argumentacją, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.

[WB]

[a.ł]