POSTANOWIENIE
Dnia 14 stycznia 2026 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Elżbieta Karska
w sprawie ze skargi J. W.
na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki
w postępowaniu przed Sądem Okręgowym w Łodzi o sygn. III Ca 2510/24,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 14 stycznia 2026 r.,
stwierdza swoją niewłaściwość i przekazuje sprawę według właściwości Sądowi Apelacyjnemu w Łodzi.
UZASADNIENIE
J. W. pismem z 29 grudnia 2025 r., które wpłynęło do Sądu Najwyższego 30 grudnia 2025 r. wniósł skargę na przewlekłość postępowania toczącego się przed Sądem Okręgowym w Łodzi III Wydziałem Cywilnym Odwoławczym w sprawie o sygn. akt III Ca 2510/24, zobowiązanie do niezwłocznego przekazania skargi kasacyjnej w ww. sprawie do Sądu Najwyższego oraz o zasądzenie kwoty 10 000,00 zł tytułem zarzucanej bezczynności, a także o zasądzenie kosztów postępowania W treści uzasadnienia zawarł zarzut dokonywania czynności w sposób nieefektywny oraz szczegółowo opisał przebieg postępowania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023, poz. 1725, dalej: „ustawa o skardze na przewlekłość”) uregulowano kwestię właściwości rzeczowej Sądu Najwyższego i sądów powszechnych dotyczącej skargi.
Stosownie do art. 4 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość, Sąd Najwyższy jest właściwy do rozpoznania skargi na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki jeżeli skarga dotyczy przewlekłości postępowania przed sądem apelacyjnym lub Sądem Najwyższym. Jeżeli zaś skarga odnosi się do przewlekłości postępowania przed sądem okręgowym i sądem rejonowym – właściwy do jej rozpoznania w całości jest sąd apelacyjny (art. 4 ust. 1a ustawy o skardze na przewlekłość). Przepisy wyznaczające właściwość rzeczową Sądu Najwyższego do rozpatrywania skarg na przewlekłość postępowania, jako normy o charakterze kompetencyjnym, powinny być interpretowane ściśle i literalnie (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 19 grudnia 2019 r., I NSP 175/19).
Sąd Najwyższy, po dokładnej analizie treści skargi, doszedł do przekonania, że zarówno literalny zakres żądania, zarzuty, jak i ujęte w uzasadnieniu: opis przebiegu sprawy dotyczą postępowania przed Sądem Okręgowym w Łodzi oraz Sądem Rejonowym dla Łodzi - Śródmieścia.
Wobec powyższego Sąd Najwyższy na podstawie art. 4 ust. 1a w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę według właściwości Sądowi Apelacyjnemu w Łodzi.
Elżbieta Karska
JW.
[r.g.]