POSTANOWIENIE
31 marca 2026 r.
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Dariusz Dończyk
na posiedzeniu niejawnym 31 marca 2026 r. w Warszawie
w sprawie z wniosku K. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K.
z udziałem K. spółki jawnej w K. i Banku spółki akcyjnej w W.
o wykreślenie budynków, ujawnienie budynków, wpis prawa użytkowania wieczystego i prawa własności budynków, wykreślenie hipoteki umownej kaucyjnej,
na skutek skargi kasacyjnej K. spółki jawnej w K.
od postanowienia Sądu Okręgowego w Katowicach
z 20 grudnia 2023 r., IV Ca 189/23,
umarza postępowanie kasacyjne.
UZASADNIENIE
Uczestnik postępowania – K. spółka jawna w K. – wniósł skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w Katowicach z 20 grudnia 2023 r., sygn. akt IV Ca 189/23, wydanego w sprawie z wniosku K. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K., z udziałem K. spółki jawnej w K. i Banku spółki akcyjnej w W., o wykreślenie budynków, ujawnienie budynków, wpis prawa użytkowania wieczystego i prawa własności budynków oraz wykreślenie hipoteki umownej kaucyjnej.
W piśmie procesowym opatrzonym datą 19 lutego 2026 r. pełnomocnik uczestnika – skarżącego oświadczył, że cofa skargę kasacyjną, załączając cztery odpisy pisma.
Nie wniesiono odpowiedzi na skargę kasacyjną. Odpisy pisma o cofnięciu doręczono pełnomocnikowi wnioskodawcy oraz drugiemu uczestnikowi działającemu bez pełnomocnika. Strony nie zajęły stanowiska w przedmiocie cofnięcia.
Wobec cofnięcia skargi kasacyjnej przez skarżącego uczestnika, Sąd Najwyższy obowiązany był umorzyć postępowanie kasacyjne na podstawie art. 391 § 2 w zw. z art. 39821 i art. 13 § 2 k.p.c. Cofnięcie skargi kasacyjnej stanowi bowiem czynność procesową, która – zgodnie z jednolitym orzecznictwem Sądu Najwyższego – wiąże sąd i nie podlega jego kontroli, co skutkuje koniecznością umorzenia postępowania kasacyjnego (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z 3 września 1998 r., I CKN 820/97, z 14 czerwca 2017 r., I CSK 520/16 oraz z 9 października 2013 r., V CSK 444/12).
Dariusz Dończyk
(A.G.)
[SOP]