POSTANOWIENIE
12 lutego 2026 r.
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Beata Janiszewska
na posiedzeniu niejawnym 12 lutego 2026 r. w Warszawie
w sprawie ze skargi M.D. o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego dla Warszawy-Śródmieścia
w Warszawie
z 4 kwietnia 2025 r., I C 549/25,
wydanego w sprawie z powództwa M.D.
przeciwko Skarbowi Państwa - Sądowi Apelacyjnemu w Warszawie, Skarbowi Państwa - Sądowi Okręgowemu w Warszawie
o zapłatę,
odrzuca skargę.
UZASADNIENIE
Powód M.D., działając osobiście, wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Sądu Rejonowego dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie wydanego w przedmiocie przedstawienia akt sprawy Sądowi Okręgowemu w Warszawie na podstawie art. 442 pkt 2 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga podlegała odrzuceniu z dwóch niezależnych od siebie przyczyn.
Po pierwsze, zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., można żądać stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego wyroku sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, jeżeli przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie tego wyroku w drodze innych środków prawnych przysługujących stronie na podstawie kodeksu nie było i nie jest możliwe. Wniesiony przez skarżącego środek zaskarżenia przysługuje zatem tylko od orzeczeń kończących postępowanie w sprawie. Zasady tej nie modyfikuje wyjątek od art. 4241 § 1 k.p.c. unormowany w art. 4241 § 2 k.p.c.
Zaskarżone przez powoda postanowienie nie kończy postępowania w sprawie, wobec czego wniesiona w sprawie skarga była niedopuszczalna. Tym samym podlegała ona odrzuceniu na podstawie art. 4246 § 3 k.p.c. Wobec nieodrzucenia jej przez Sąd pierwszej instancji, podlegała ona odrzuceniu przez Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.
Po drugie, zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, z wyjątkami przewidzianymi w art. 871 § 2 k.p.c. Skarżący nie podniósł oraz nie wykazał, by w sprawie wystąpił którykolwiek z tych wyjątków.
Zasadniczo wniesienie pisma z naruszeniem art. 871 § 1 k.p.c. skutkuje jego zwrotem, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 130 § 5 k.p.c.). Odmienny skutek przewiduje m.in. art. 4248 § 1 k.p.c. Nieusuwalna wada skargi, polegająca na wniesieniu jej przez podmiot pozbawiony zdolności postulacyjnej, stanowi inną przyczynę niedopuszczalności tego środka zaskarżenia i powoduje konieczność odrzucenia skargi. Wobec nieodrzucenia skargi przez Sąd pierwszej instancji na podstawie art. 4246 § 3 k.p.c. skarga ta podlegała odrzuceniu przez Sąd Najwyższy.
Z uwagi na powyższe, na podstawie 4248 § 1 k.p.c., orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Beata Janiszewska
[J.T.]
[a.ł]