Komunikaty o sprawach

Postanowieniem z 27 lutego 2026 r. Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną pozwanego w sprawie o zapłatę z powództwa dwóch osób fizycznych, uznając skargę za niedopuszczalną z powodu niespełnienia wymagania minimalnego, wynoszącego 50 000 zł, progu wartości przedmiotu sporu wynikającego z art. 3982 § 1 zd. 2 k.p.c.

W związku ze szczególnym zainteresowaniem środków masowego przekazu sprawą o sygn. akt I ZZ 5/25, dotyczącą sędziego sądu rejonowego X.Y., należy wyjaśnić, że ...

Sąd Najwyższy uchylił wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie, który z urzędu stwierdził nieważność postępowania z powodu rzekomo wadliwego powołania sędziego pierwszej instancji. W uzasadnieniu Sąd Najwyższy jednoznacznie sprzeciwił się praktyce kwestionowania statusu sędziego w drodze pozaproceduralnej kontroli sądowej, wskazując na brak podstaw prawnych oraz poważne zagrożenia ustrojowe i systemowe takiego podejścia. 

W dniu 21 stycznia 2026 roku, działając w sprawie o sygn. I KZP 3/25, Sąd Najwyższy przed rozpoczęciem posiedzenia dotyczącego tego zagadnienia prawnego wydał postanowienie pozostawiające bez rozpoznania złożony w godzinach popołudniowych dnia poprzedzającego wniosek o wyłączenie wszystkich siedmiorga sędziów – członków tego składu orzekającego.

​Sąd Najwyższy rozpoznał dwa odwołania od uchwał Państwowej Komisji Wyborczej (dalej: PKW): o odrzuceniu informacji finansowej partii politycznej Konfederacja Wolność i Niepodległość o otrzymanej subwencji oraz wydatkach poniesionych z subwencji w 2024 r. oraz o odrzuceniu sprawozdania finansowego Komitetu Wyborczego Konfederacja Wolność i Niepodległość.

W wyroku z 4 grudnia 2025 r. (II NSNc 192/24) Sąd Najwyższy w sprawie z powództwa spółki przeciwko obywatelowi o zapłatę, na skutek skargi nadzwyczajnej Prokuratora Generalnego uchylił zaskarżony skargą nadzwyczajną nakaz zapłaty i przekazał go Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania. Wyrok Sądu Najwyższego w tej sprawie poprzedziło przedstawienie składowi połączonych izb Sadu Najwyższego (Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oraz Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych) zagadnienia prawnego zmierzającego do odstąpienia od zasady prawnej III PZP 1/25 uchwalonej w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych 24 września b.r., która miała na celu zablokowanie rozpoznawania skarg nadzwyczajnych przez Sąd Najwyższy.

​Sąd Najwyższy w składzie połączonych Izb: Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych oraz Pracy i Ubezpieczeń Społecznych odstąpił od zasady prawnej sformułowanej przez skład siedmiu sędziów Izby Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z 24 września 2025 r., sygn. akt III PZP 1/25.

W wyroku z 5 czerwca 2025 r. Sąd Najwyższy wypowiedział się na temat zawartego w art. 1206 § 2 pkt 2 k.p.c. pojęcia sprzeczności wyroku sądu polubownego z podstawowymi zasadami porządku prawnego Rzeczypospolitej Polskiej (tzw. klauzuli porządku publicznego).

Sąd Najwyższy rozpoznając w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych (IKNiSP) skargę nadzwyczajną Prokuratora Generalnego względem prawomocnego nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym, wydanego przez Sąd Rejonowy w Bytomiu, podjął postanowienie inicjujące procedurę odstąpienia od zasady prawnej podjętej 24 września b.r. uchwałą składu siedmiu sędziów Izby Pracy i Ubezpieczeń Społecznych (IPiUS) III PZP 1/25.

Postanowieniem z 29 września 2025 r. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej wnioskodawców od postanowienia Sądu Okręgowego w Lublinie, którym – na skutek apelacji uczestników – zmieniono orzeczenie Sądu pierwszej instancji i oddalono wniosek w sprawie o ustanowienie służebności drogi koniecznej (art. 145 § 1 k.c.).