Komunikaty o sprawach

​20 stycznia 2021 r. Sąd Najwyższy w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych odrzucił skargę pełnomocnika Komitetu Inicjatywy Ustawodawczej "STOP LGBT" na rzecz ustawy o zmianie ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. Prawo o zgromadzeniach oraz niektórych innych ustaw złożoną na postanowienie nr 23 Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z 23 listopada 2020 r. o odmowie przyjęcia projektu ustawy o zmianie ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. Prawo o zgromadzeniach oraz niektórych innych ustaw.

Zdaniem Sądu Najwyższego, z treści art. 6 ust. 5 zd. 4 ustawy o wykonywaniu inicjatywy ustawodawczej przez obywateli wynika, że w postępowaniu sądowym toczącym się ze skargi na postanowienie Marszałka Sejmu istnieje granica temporalna stosowania przepisów Kodeksu postępowania cywilnego. Zawarte w tym przepisie sformułowanie „Sąd Najwyższy rozpatruje skargę (…) w postępowaniu nieprocesowym” powinno być interpretowane jako wskazujące na konieczność zastosowania w tym postępowaniu przepisów Kodeksu postępowania cywilnego od chwili wpływu skargi do Sądu Najwyższego. Kwestie związane z etapami poprzedzającymi wpływ skargi do sądu, dotyczące m.in. nadania skargi za pośrednictwem operatora pocztowego, powinny natomiast podlegać przepisom autonomicznym. Oznacza to, że za datę złożenia skargi do Sądu Najwyższego należało w tym przypadku uznać datę jej rzeczywistego, fizycznego wpływu do sądu, a nie datę nadania jej za pośrednictwem operatora pocztowego. W przepisach ustawy o wykonywaniu inicjatywy ustawodawczej przez obywateli brak jest bowiem regulacji, która uznawałaby datę oddania skargi w polskiej placówce pocztowej za równoznaczną z datą wniesienia jej do sądu. p>

Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy przyjął, że omawiana skarga pełnomocnika Komitetu Inicjatywy Ustawodawczej "STOP LGBT"  wpłynęła do Sądu Najwyższego z uchybieniem czternastodniowego terminu przewidzianego w ww. ustawie na zaskarżenie postanowienia Marszałka Sejmu, liczonego od daty doręczenia skarżonego postanowienia pełnomocnikowi Komitetu. Postanowienie nr 23 Marszałka Sejmu zostało bowiem doręczone pełnomocnikowi Komitetowi 3 grudnia 2020 r. Termin do wniesienia skargi upływał zatem 17 grudnia 2020 r. Tymczasem skarga pełnomocnika Komitetu wpłynęła fizycznie do Sądu Najwyższego dopiero 21 grudnia 2020 r.