W postanowieniu z dnia 30 sierpnia 2018 r., Sąd Najwyższy wskazał, że po wejściu w życie przepisów art. 89 i n. ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (Dz.U. z 2018 r., poz. 5 ze zm.), wprowadzających do polskiego porządku prawnego skargę nadzwyczajną, której celem jest eliminacja prawomocnych orzeczeń naruszających zasady lub wolności i prawa człowieka i obywatela określone w Konstytucji albo w sposób rażący naruszających prawo przez błędną jego wykładnię, strona wnosząca skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia unormowaną w art. 424[1] i n. k.p.c. – wypełniając obowiązek przewidziany w art. 424[5] § 1 pkt 5 k.p.c. – musi także wykazać, że nie było i nie jest możliwe wniesienie skargi nadzwyczajnej.
Skarga niespełniająca tego wymagania podlega odrzuceniu na podstawie art. 424[8] § 1 k.p.c.
| Udostępniony: 25 października 2018 | Poprawiono: 03 lipca 2026 | |
| Opublikował: | Udostępnił: | |
| Licznik odwiedzin: 45 | ||
| Wersje: | ||
| 2026-07-03 15:22:21 | Edycja przeprowadzona przez: Administrator | |
| 2026-05-08 10:32:38 | Edycja przeprowadzona przez: Administrator | |
| 2025-11-19 15:37:56 | Edycja przeprowadzona przez: | |