W dniu 10 lipca 2019 r. Sąd Najwyższy w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych rozpoznał skargę kasacyjną w sprawie dotyczącej nadużywania pozycji dominującej, polegającego na narzucaniu nieuczciwych cen w zakresie odprowadzania ścieków, ogłaszając wyrok w sprawie dnia 16 lipca 2019 r. (sygn. I NSK 5/19).
Sąd Najwyższy uwzględnił skargę kasacyjną, wskazując, że w sytuacji, gdy do narzucenia nieuczciwych cen w myśl art. 9 ust. 2 pkt 1 ustawy antymonopolowej dochodzi w drodze umowy, w szczególności, gdy zbiór kontrahentów jest określony i zamknięty, za relewantne należy uznać to samo kryterium, co w przypadku art. 9 ust. 2 pkt 6, tj. moment zawarcia umowy. Za przyjęciem takiej interpretacji w niniejszej sprawie przemawia geograficzne zdefiniowanie przez Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów rynku właściwego, w wyniku którego wyczerpano zakres potencjalnych kontrahentów, a tym samym możliwość kontynuowania praktyki narzucania nieuczciwych cen.
Powyższe zagadnienie ma istotne znaczenie w kontekście art. 93 ust. 1 ustawy antymonopolowej, w świetle którego nie wszczyna się postępowania w sprawie praktyk ograniczających konkurencję, jeżeli od końca roku, w którym zaprzestano ich stosowania, upłynęło 5 lat.
| Udostępniony: 16 lipca 2019 | Poprawiono: 03 lipca 2026 | |
| Opublikował: | Udostępnił: | |
| Licznik odwiedzin: 55 | ||
| Wersje: | ||
| 2026-07-03 15:22:21 | Edycja przeprowadzona przez: Administrator | |
| 2026-05-08 08:48:19 | Edycja przeprowadzona przez: Administrator | |
| 2025-11-20 09:14:59 | Edycja przeprowadzona przez: | |