Sygn. akt V KZ 5/18

POSTANOWIENIE

Dnia 6 marca 2018 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Andrzej Ryński

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron

w dniu 8 marca 2018 r.,

w sprawie R. W.
‎zażalenia skazanego na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego IV Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w Ś.

z dnia 8 stycznia 2018 r., sygn. akt IV Ka […], o odmowie przyjęcia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w Ś. z dnia 10 listopada 2017 r. w sprawie IV Ka […],

na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 422 § 3 k.p.k. i w zw. z art. 457 § 2 k.p.k. oraz art. 528 § 1 a contrario k.p.k.

p o s t a n o w i ł :

utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie

UZASADNIENIE

W dniu 11 grudnia 2017 r. do Sądu Okręgowego w Ś. wpłynął wniosek skazanego R. W. o przesłanie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem (k. 342).

Zarządzeniem z dnia 8 stycznia 2018 r. odmówiono przyjęcia wniosku, z uwagi na fakt, że został on złożony po upływie ustawowego terminu.

Zażalenie na to zarządzenie złożył skazany wskazując, że wniosek złożył natychmiast po otrzymaniu odpisu wyroku, tj. w dniu 6 grudnia 2017 r. Skazany dodał, że nie wiedział jaka jest decyzja Sądu i dlatego nie mógł złożyć wniosku wcześniej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie złożone przez skazanego nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 457 § 1 i § 2 k.p.k. w zw. z art. 422 § 1 k.p.k., jeżeli sąd odwoławczy zmienia lub utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, sąd sporządza uzasadnienie wyroku na wniosek strony złożony w terminie 7 dni od daty ogłoszenia wyroku. Jak stanowi przepis art. 422 § 2a k.p.k., jedynie dla oskarżonego pozbawionego wolności, który nie ma obrońcy i – pomimo złożenia wniosku o doprowadzenie go na termin rozprawy, na którym ogłoszono wyrok – nie był obecny podczas ogłoszenia wyroku, termin wymieniony w § 1 biegnie od daty doręczenia mu wyroku, a nie od daty jego ogłoszenia. Termin do złożenia wniosku o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku Sądu odwoławczego i doręczenie stronie jego odpisu wraz z wyrokiem, jest terminem zawitym, co oznacza, że dokonanie czynności procesowej po jego upływie nie wywołuje skutków prawnych. Natomiast R. W. otrzymał odpis wyroku bez uzasadnienie jedynie informacyjnie. Dlatego czynność ta nie wywołała żadnych dalszych skutków procesowych.

Wobec złożenia przez R. W. wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia w dniu 6 grudnia 2017 r. (k.343), podczas gdy wyrok Sądu odwoławczego ogłoszono w dniu 10 listopada 2017 r., Zastępca Przewodniczącego IV Wydziału Karnego Sądu Okręgowego w Ś. nie mógł wniosku tego przyjąć. Odmowa przyjęcia nie jest zatem dotknięta żadnym naruszeniem prawa, co w konsekwencji prowadzi do utrzymania zaskarżonego zarządzenia w mocy.

Analiza akt przedmiotowej sprawy dowodzi, że skazany został prawidłowo powiadomiony o terminie rozprawy odwoławczej i nie złożył wniosku o doprowadzenie go na tę rozprawę (k. 312, t. II), o którym to prawie został prawidłowo pouczony (k.307). Z kolei z protokołu rozprawy odwoławczej wynika, że na termin stawiła się adw. K. H. z substytucji adw. U. F. (k. 315, t. II). Jednocześnie na rozprawie tej Sąd pouczył obecnych o warunkach formalnych dopuszczalności kasacji (k.315v). Marginalnie należy zauważyć, że skazany zaniechał podjęcia działań zmierzających do złożenia w terminie wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu odwoławczego, poprzez kontakt z jego obrońcą czy też sekretariatem Sądu, chociażby w formie telefonicznej zważywszy, że był pozbawiony wolności.

Wbrew twierdzeniom zażalenia, dla rozstrzygnięcia będącej przedmiotem rozpoznania kwestii nie było istotne to, czy skazany był obecny na ogłoszeniu wyroku. Istotne było jedynie ustalenie, czy zawiadomienie o rozprawie apelacyjnej, zostało trafnie uznane za prawidłowo mu doręczone, a co za tym idzie, że termin do złożenia wniosku o doręczenie orzeczenia wraz z uzasadnieniem rozpoczął swój bieg w dniu ogłoszenia, tj. 10 listopada 2017 r. Takiego ustalenia dokonano w zaskarżonym zarządzeniu a kolejne argumenty zażalenia, podważające trafność tego ustalenia, są niezasadne.

Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.

aw