Sygn. akt IV KZ 65/19

POSTANOWIENIE

Dnia 19 lutego 2020 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Barbara Skoczkowska

na posiedzeniu w Izbie Karnej, bez udziału stron

po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2020 r.,

w sprawie A. M.

zażalenia obrońcy oskarżonego, na zarządzenie sędziego Sądu Okręgowego w K. z dnia 30 października 2019 r., sygn. akt VII Ka (...) o odmowie przyjęcia skargi

postanawia:

1) utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie;

2) nie uwzględnić wniosku adw. R. M. o

zasądzenie kosztów obrony z urzędu udzielonej w

postępowaniu zażaleniowym.

UZASADNIENIE

Wskazanym wyżej zarządzeniem, na podstawie art. 539f k.p.k., art. 530 § 2 i 3 k.p.k., art. 429 § 1 k.p.k., odmówiono A. M. przyjęcia skargi na wyrok Sądu Okręgowego w K. z dnia 22 lutego 2019 r., sygn. akt VII Ka (...), uchylający wyrok Sądu Rejonowego w D. z dnia 16 października 2018 r., sygn. akt II K (...) i przekazujący sprawę do ponownego rozpoznania temu Sądowi, z uwagi na wniesienie jej po terminie.

Na to zrządzenie zażalenie złożył obrońca oskarżonego zarzucając rażące naruszenie przepisów art. 140 k.p.k. w zw. z art. 539b § 1 k.p.k. w zw. z art. 539f k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k., poprzez ich niewłaściwe zastosowanie skutkujące odmową przyjęcia skargi oskarżonego z uwagi na wniesienie jej po terminie i przyjęciu, że termin do wniesienia skargi rozpoczął swój bieg z dniem doręczenia obrońcy oskarżonego wyroku wraz z uzasadnieniem, tj. 15 marca 2019 r. i upłynął w dniu 22 marca 2019 r., zaś skarga została wniesiona przez oskarżonego dopiero w dniu 3 października 2019 r., a więc po upływie tygodniowego terminu do wniesienia skargi, podczas gdy termin do wniesienia skargi należało liczyć od dnia doręczenia oskarżonemu odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, tj. od dnia 27 września 2019 r., zaś wobec wniesienia skargi przez oskarżonego w dniu 3 października 2019 r. zasadnie należało przyjąć, że skarga wniesiona została z zachowaniem przewidzianego w art. 539b § 1 k.p.k. terminu do jej wniesienia.

Podnosząc taki zarzut skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia oraz wniósł o zasądzenie na jego rzecz kosztów obrony z urzędu udzielonej w postępowaniu zażaleniowym.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie obrońcy oskarżonego A. M. nie jest zasadne.

Zgodnie z art. 539b § 1 k.p.k. skargę wnosi się w terminie 7 dni od daty doręczenia wyroku z uzasadnieniem.

Jak wynika z akt sprawy, na ogłoszeniu wyroku Sądu Okręgowego w K. w dniu 22 lutego 2019 r. obecny był zarówno A. M. jak i jego obrońca adw. R. M. (protokół rozprawy, k. 402). Obrońca oskarżonego w dniu 25 lutego 2019 r. (k. 407 i 406) złożył do Sądu wniosek o doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. Z treści tego wniosku jednoznacznie wynika, iż ów obrońca zastrzegł, że odpis wyroku ma zostać doręczony oskarżonemu oraz obrońcy oskarżonego na adres wskazany w nagłówku pisma, czyli na adres Kancelarii Adwokackiej, ul. G., D. Odpis wyroku z uzasadnieniem - został zgodnie z wnioskiem obrońcy - doręczony na ten adres w dniu 15 marca 2019 r. (k. 414a). W terminie 7 dni od doręczenia wyroku z uzasadnieniem obrońca ani też oskarżony nie złożyli skargi na wyrok Sądu odwoławczego uchylający wyrok Sądu I instancji i przekazujący sprawę do ponownego rozpoznania. W takiej sytuacji procesowej zasadnie odmówiono oskarżonemu przyjęcia skargi wniesionej w dniu 3 października 2019 r. Nie ma bowiem racji skarżący, iż termin 7 dni liczony winien być od doręczenia oskarżonemu w dniu 27 września 2019 r. wyroku Sądu odwoławczego. Zauważyć należy, że Sąd Rejonowy w D. rozpoczął ponowne rozpoznawanie sprawy i z faktu uwzględnienia przez ten Sąd wniosku oskarżonego o doręczenie mu wyroku z uzasadnieniem nie można wyciągać wniosku, że termin do wniesienia skargi został przywrócony czy też wydłużony. Sąd I instancji nie jest bowiem uprawniony do wykonywania jakichkolwiek czynności i wydawania decyzji procesowych bezpośrednio związanych ze skargą na orzeczenie Sądu odwoławczego.

Należy również podkreślić, że twierdzenie oskarżonego, że dowiedział się o uchyleniu wyroku dopiero z chwilą zawiadomienia go o terminie rozprawy przed Sądem Rejonowym, nie polega na prawdzie. Oskarżony był bowiem na ogłoszeniu wyroku Sądu Okręgowego w K., co jednoznacznie wynika z protokołu rozprawy apelacyjnej.

Wniosek obrońcy o przyznanie kosztów udzielonej pomocy prawnej z urzędu oskarżonemu nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż tego rodzaju zażalenie jest czynnością incydentalną w trakcie trwania postępowania sądowego. Z chwilą wydania w sprawie orzeczenia kończącego dany etap rozpoznawania sprawy, lub też z chwilą zwolnienia obrońcy z urzędu z pełnienia tej funkcji, obrońca będzie mógł wnosić o przyznanie mu kosztów. Wskazać należy, że obrońca w tej sprawie nie został wyznaczony do wykonania jedynie określonej czynności, ale do obrony oskarżonego w trakcie postępowania sądowego. Obrońca nie wskazał też podstawy prawnej uzasadniającej jego wniosek.

Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak na wstępie postanowienia.