Sygn. akt III KK 424/20
POSTANOWIENIE
Dnia 16 lutego 2021 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Andrzej Tomczyk
w sprawie M. P. i R. P.
skazanych z art. 56 § 1 k.k.s. w zw. z art. 9 § 2 i 3 k.k.s.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 16 lutego 2021 r.,
na posiedzeniu bez udziału stron,
wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich o wstrzymanie wykonania wyroku
Sądu Okręgowego w G.
z dnia 25 września 2019 r., sygn. akt V Ka (…),
zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w G.
z dnia 17 grudnia 2018 r., sygn. akt II K (…),
postanowił
wstrzymać wykonanie wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 25 września 2019 r. w części utrzymującej w mocy wyrok Sądu Rejonowego w G. z dnia 17 grudnia 2018 r., sygn. akt II K (…) w zakresie rozstrzygnięcia zobowiązującego skazanych do uiszczenia wymagalnej należności publicznoprawnej (pkt VIII i IX).
UZASADNIENIE
W kasacji wywiedzionej w sprawie M. P. i R. P., Rzecznik Praw Obywatelskich wniósł o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 25 września 2019 r., sygn. akt V Ka (…), zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w G. z dnia 17 grudnia 2018 r., sygn. akt II K (…), z uwagi na możliwość wysokiego prawdopodobieństwa uwzględnienia kasacji, przy czym wyrok ten zaskarżył w części utrzymującej w mocy rozstrzygnięcia zawarte w punktach VIII i IX wyroku Sądu Rejonowego w G..
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Żądanie wstrzymania wykonania orzeczenia jest zasadne. Zgodnie
z utrwalonym w doktrynie i orzecznictwie stanowiskiem wniosek w tej materii, powinien być wyraźnie połączony z wykazaniem wysokiego prawdopodobieństwa zasadności zarzutów kasacyjnych i w związku z tym nieodwracalnością dolegliwości, jakie poniósłby skazany, bez wstrzymywania wykonania tego orzeczenia (zob. np. J. Grajewski, L.K. Paprzycki, S. Steinborn, Kodeks postępowania karnego. Komentarz, Zakamycze 2006, t. II, s. 313, P. Hofmański, E. Sadzik, K. Zgryzek, Kodeks postępowania karnego. Komentarz, Warszawa 2004, t. III, s. 194-197 i wskazane tam orzecznictwo). Temu wymogowi wniosek sprostał. Wprawdzie dotyczył on wstrzymania „wykonania wyroku Sądu Rejonowego w G. z dnia 12 grudnia 2018 r. (sygn. akt II K (…)) utrzymanego w mocy zaskarżonym wyrokiem”, a więc był szerszy od zakresu zaskarżenia, ale sąd kasacyjny mógł go rozpoznać tylko w granicach zaskarżenia (art. 536 k.p.k.), ponieważ na tym etapie kontroli nie dostrzegł okoliczności nakazujących rozpoznanie go w szerszym zakresie.
Nie przesądzając, co oczywiste, rozstrzygnięcia jakie zapadnie w następstwie rozpoznania kasacji, charakter sformułowanego w niej zarzutu – wyraźnie adresowanego do motywów zaskarżonego orzeczenia, oddającego sposób analizy zarzutów apelacyjnych przez Sąd ad quem pozwala na wstrzymanie wykonania prawomocnego wyroku w zaskarżonej kasacją części.
Z przytoczonych powodów orzeczono jak na wstępie.