POSTANOWIENIE
Dnia 11 kwietnia 2025 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Marek Motuk
w sprawie Ł. S.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 11 kwietnia 2025 r.
na posiedzeniu bez udziału stron
wniosku Ł. S. o wyłączenie sędziów: SSN Dariusza Świeckiego,
SSN Jacka Błaszczaka i SSN Waldemara Płóciennika
od udziału w rozpoznaniu sprawy o sygn. akt III KK 31/25
na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. a contrario.
postanowił
nie uwzględnić wniosku.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 41 § 1 k.p.k. sędzia ulega wyłączeniu, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjęto, że należy ją rozumieć jako obiektywną bezstronność sędziego, w tym zarówno subiektywne poczucie sędziego co do własnej bezstronności, jak i jego bezstronność w odbiorze zewnętrznym, opartą na zobiektywizowanych przesłankach oraz analizowaną przez odwołanie się do oceny sytuacji dokonanej przez przeciętnego, rozsądnie rozumującego obserwatora procesu (zob. uchwała SN z dnia 26 kwietnia 2007 r., I KZP 9/07, OSNKW 2007/5/39; wyrok SN z dnia 8 stycznia 2009 r„ III KK 257/08, LEX nr 532400; wyrok SN z dnia 18 marca 2009 r., IV KK 380/08, LEX nr 491543). Wątpliwość co do bezstronności sędziego powinna być więc należycie, a zatem wystarczająco „uzasadniona".
Także w świetle orzecznictwa Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, w prowadzonym postępowaniu obowiązuje zasada domniemania, że sąd jest wolny od osobistych uprzedzeń lub stronniczości (por. sprawa Le Compte, Van Leuven i De Meyere p-ko Belgii, § 58; Driza p-ko Albanii, § 75). Aby zatem wykazać konieczność wyłączenia sędziego od udziału w sprawie, należy podać określone okoliczności należycie uzasadniające przedstawianą obawę.
Tymczasem wnioskodawca domagając się wyłączenia sędziów wyznaczonych do rozpoznania sprawy o sygn. akt III 31/25 nie podniósł żadnego konkretnego argumentu, uzasadniającego żądanie.
Z tego też względu Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.
[J.J.]
[a.ł]