III KK 225/26

POSTANOWIENIE

Dnia 26 maja 2026 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jarosław Matras

w sprawie E. K. (K.)

po rozpoznaniu

w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron

w dniu 26 maja 2026 r.

wniosku obrońcy skazanego

o wstrzymanie wykonania prawomocnego wyroku

Sądu Okręgowego w Rzeszowie

z dnia 5 listopada 2025 r. sygn. akt III Ka 58/25,

utrzymującego w mocy wyroku Sądu Rejonowego w Rzeszowie

z dnia 22 sierpnia 2024 r. sygn. akt II K 310/21,

na podstawie art. 532 § 1 k.p.k.

postanowił:

1. wstrzymać wykonanie prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 5 listopada 2025 r. sygn. akt III Ka 58/25, utrzymującego w mocy wyroku Sądu Rejonowego w Rzeszowie z dnia 22 sierpnia 2024 r. sygn. akt II K 310/21;

2. na podstawie art. 532 § 2 k.p.k. w zw. z art. 275 § 1 i 2 k.p.k. zastosować wobec E.K. tytułem środka zapobiegawczego dozór Policji z obowiązkiem polegającym na:

- zgłaszaniu się w Komisariacie Policji w G., w odstępach raz na tydzień, w terminie ustalonym ze sprawującym dozór, a ponadto

- zakazie kontaktowania i zbliżania się do pokrzywdzonej D. K. na odległość mniejszą niż 50 metrów.

UZASADNIENIE

W ocenie Sądu Najwyższego w przedmiotowej sprawie koniecznym było wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją wyroku. Na wstępie przypomnieć trzeba, że instytucja określona w art. 532 § 1 k.p.k. ma charakter wyjątkowy i choć w samej treści przepisu nie wskazano przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego kasacją wyroku, to jednak trafnie w orzecznictwie przyjmuje się, iż Sąd Najwyższy może skorzystać z tej instytucji wyłącznie w sytuacji wysokiego prawdopodobieństwa uwzględnienia kasacji. Dlatego też przy rozpoznaniu wniosku o wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia w pierwszej kolejności należy dokonać wstępnej oceny stopnia prawdopodobieństwa uwzględnienia kasacji przez pryzmat podniesionych w niej zarzutów.

W niniejszej sprawie istnienie wysokiego prawdopodobieństwa uchylenia zaskarżonego wyroku z uwagi na zarzut wskazany w punkcie 2.1 kasacji, a dotyczący przedawnienia karalności jednego z zachowań opisanych w treści wyroku skazującego. Podnieść trzeba bowiem, że konstrukcja przyjęta w opisie wyroku wyróżnia cztery oddzielne zachowania odnoszone tak co do różnych osób pokrzywdzonych jak i do odmiennego czasu popełnienia każdego z tych czynów. W tym układzie zarzut kasacji w odniesieniu do jednego z tych zachowań cechuje się wysokim prawdopodobieństwem jego uwzględnienia, choć o jego zasadności rozstrzygnie Sąd Najwyższy na rozprawie kasacyjnej. Jednocześnie, stosownie do dyspozycji art. 275 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 532 § 2 k.p.k., Sąd Najwyższy za celowe uznał zastosowanie wobec skazanego, do czasu rozpoznania kasacji, środka zapobiegawczego w postaci dozoru Policji połączonego z obowiązkiem stosowania się do wymagań zawartych w sentencji tego postanowienia. Zastosowanie tego środka jawi się jako celowe zważywszy na charakter zachowań, które opisane zostały w prawomocnym wyroku

Mając na uwadze powyższe Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia.

[J.J.]

[a.ł]