II NSNk 19/23

POSTANOWIENIE

Dnia 18 marca 2025 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Tomasz Przesławski

w sprawie Ł. K.

oskarżonego o czyn z art. 279 § 1 k.k. i in.,

na posiedzeniu bez udziału stron w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 18 marca 2025 r.

w przedmiocie skargi nadzwyczajnej wniesionej przez Ł. K. od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie z 9 listopada 2022 r., sygn. V K 411/21,

na podstawie art. 95 pkt 2 u.SN w zw. z art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 89 § 2 u.SN a contrario pozostawia skargę nadzwyczajną bez rozpoznania.

UZASADNIENIE

Ł. K. (dalej: „skarżący”) pismem datowanym na 31 stycznia 2023  r. wniósł osobiście skargę nadzwyczajną od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie z 9 listopada 2022 r., sygn. V K 411/21.

Prokurator Generalny w piśmie z 11 maja 2023 r. wskazał, że  skarżący  nie  jest  podmiotem uprawnionym do złożenia skargi nadzwyczajnej. W przekazanym stanowisku Prokurator Generalny wskazał, że skarga powinna zostać pozostawiona bez rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 89 § 2 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (Dz.U. 2024, poz. 622, dalej: „u.SN”), skargę nadzwyczajną może wnieść Prokurator Generalny, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz, w zakresie swojej właściwości, Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, Rzecznik  Praw Dziecka, Rzecznik Praw Pacjenta, Przewodniczący Komisji Nadzoru Finansowego, Rzecznik Finansowy, Rzecznik Małych i Średnich Przedsiębiorców i Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Powyższy  katalog podmiotów legitymowanych jest zamknięty. W związku z tym żaden inny podmiot, poza wymienionymi w przywołanym przepisie, nie może skutecznie wystąpić z tym nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia.

Stosownie do art. 95 pkt 2 u.SN, w zakresie nieuregulowanym przepisami ustawy do skargi nadzwyczajnej, w tym postępowania w sprawie tej skargi, stosuje się w zakresie spraw karnych – przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego dotyczące kasacji.

W świetle art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 §  1  k.p.k., Sąd Najwyższy pozostawia bez rozpoznania kasację, jeżeli została ona wniesiona przez osobę nieuprawnioną, jak również, gdy jest niedopuszczalna z mocy ustawy.

Przenosząc powyższe na grunt analizowanej sprawy przyjąć należy, że  skarżący, z uwagi na to, że znajduje się poza ustawowym katalogiem podmiotów legitymowanych do wniesienia skargi nadzwyczajnej, był osobą nieuprawnioną do wywiedzenia skargi nadzwyczajnej od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie z 9 listopada 2022 r., sygn. V K 411/21.

Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy na podstawie art. 95 pkt 2 u.SN w zw. z art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. w  zw. z art. 89 § 2 u.SN a contrario pozostawić skargę nadzwyczajną bez rozpoznania.

[SOP]

[a.ł]