POSTANOWIENIE
Dnia 29 stycznia 2026 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Piotr Mirek
w sprawie G.K.
skazanego z art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 29 stycznia 2026 r.,
wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia,
p o s t a n o w i ł
odmówić wstrzymania wykonania wyroku Sądu Rejonowego w Piasecznie z dnia 4 lutego 2025 r., sygn. akt II K 1026/24, utrzymanego w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 29 lipca 2025 r., sygn. akt IX K 792/25.
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Piasecznie, wyrokiem z dnia 4 lutego 2025 r., sygn. akt II K 1026/24, utrzymanym w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 29 lipca 2025 r., sygn. akt IX K 792/25, uznał oskarżonego G.K. za winnego popełnienia czynu z art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., za który wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności.
Kasację od wyroku Sądu odwoławczego wywiódł obrońca oskarżonego, podnosząc wystąpienie uchybienia z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. i zarzucając obrazę art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. w zw. z art. 5 § 2 k.p.k.
Mając na względzie powyższe, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi odwoławczemu do ponownego rozpoznania. Kasacja zawierała także wniosek o wstrzymanie wykonania orzeczenia.
Sąd Najwyższy stwierdził, co następuje.
Wniosek obrońcy skazanego nie jest zasadny. Zgodnie z treścią art. 532 § 1 k.p.k., w razie wniesienia kasacji Sąd Najwyższy może wstrzymać wykonanie zaskarżonego orzeczenia. Należy jednak podkreślić, że samo wniesienie kasacji nie uzasadnia odstąpienia od zasady bezzwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń. Konieczne jest bowiem zaistnienie wyjątkowych względów pozwalających na ustalenie, że wykonanie wyroku przed rozpoznaniem kasacji mogłoby spowodować dla skazanego wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki. Stanowisko Sądu Najwyższego, że instytucja wstrzymania wykonania orzeczenia, o której mowa w art. 532 § 1 k.p.k., ma wyjątkowy charakter, jako odstępstwo od zasady sformułowanej w art. 9 § 1 i 2 k.k.w., według której orzeczenie staje się wykonalne z chwilą uprawomocnienia, jest od lat niezmienne. O sytuacji uzasadniającej wstrzymanie wykonania orzeczenia w postępowaniu kasacyjnym można mówić wówczas, gdy dokonując choćby pobieżnej analizy kasacji, można nabrać przekonania o jej zasadności ze względu na rangę podniesionych zarzutów i ich oczywistą zasadność.
Nie przesądzając w tym miejscu o zasadności kasacji, stwierdzić trzeba, że mimo wagi podniesionych w niej uchybień, w realiach rozpoznawanej sprawy nie można mówić o oczywistej, wprost rzucającej się oczy zasadności nadzwyczajnego środka zaskarżenia. Brak jest zatem podstaw do zastosowania instytucji, o której mowa w art. 532 § 1 k.p.k.
[WB]
[a.ł]