Sygn. akt II CNP 11/18
POSTANOWIENIE
Dnia 22 czerwca 2018 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Grzegorz Misiurek
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 czerwca 2018 r.,
skargi R. S.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia
Sądu Rejonowego w Ś. z dnia 17 maja 2010 r., sygn. akt I Co (…),
wydanego w sprawie ze skargi R. S. na czynności Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Ś. sygn. akt Km (…)
w sprawie egzekucyjnej z wniosku wierzyciela Gminy Ś.
przeciwko dłużnikowi R. S.
o egzekucję świadczeń pieniężnych,
odrzuca skargę i oddala wnioski pełnomocników skarżącego o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu w postępowaniu wywołanym skargą.
UZASADNIENIE
Przewidziana w art. 4241 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku sądu drugiej instancji kończącego postępowanie jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, którego celem jest uzyskanie prejudykatu, umożliwiającego stronie dochodzenie od Skarbu Państwa naprawienia szkody wyrządzonej przez niezgodne z prawem wykonywanie władzy publicznej (art. 4171 § 2 k.c.).
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia została w niniejszej sprawie wniesiona od postanowienia Sądu Rejonowego oddalającego skargę dłużnika na czynność komornika.
Orzeczenie w przedmiocie skargi na czynność komornika nie należy do kategorii orzeczeń, o których mowa w art. 4241 k.p.c. W art. 7674 § 3 k.p.c. jednoznacznie wskazano, że w sprawach egzekucyjnych skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie przysługuje. Uzyskanie zatem prejudykatu pochodzącego od Sądu Najwyższego nie jest warunkiem dochodzenia ewentualnej odpowiedzialności odszkodowawczej Skarbu Państwa (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 lutego 2015 r., V CNP 10/15, nie publ.).
Zgodnie z art. 4248 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę, jeżeli ulegała ona odrzuceniu przez sąd niższej instancji, a także skargę wniesioną po upływie terminu, skargę niespełniającą wymagań określonych w art. 4245 § 1 k.p.c., jak również skargę z innych przyczyn niedopuszczalną.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji.
jw