POSTANOWIENIE
Dnia 9 kwietnia 2026 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Janusz Niczyporuk
w sprawie ze skargi J. W.
na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki
w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Łodzi
w sprawie o stwierdzenie bezczynności Sądu Okręgowego w Łodzi,
III Wydział Cywilny Odwoławczy w sprawie o sygn. akt III Ca 2510/24,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych
w dniu 9 kwietnia 2026 r.,
odrzuca skargę
UZASADNIENIE
Pismem z dnia 5 marca 20206 r. J. W. (dalej: „skarżący”) złożył do Sądu Najwyższego skargę na bezczynność Sądu Apelacyjnego w Łodzi w sprawie o stwierdzenie bezczynności Sądu Okręgowego w Łodzi, III Wydział Cywilny Odwoławczy w sprawie o sygn. akt III Ca 2510/24 w zakresie przekazania skargi kasacyjnej do Sądu Najwyższego.
Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (dalej: u.s.p.p., tekst jedn. Dz.U. 2023, poz. 1725) nie przewidują możliwości wniesienia skargi na przewlekłość postępowania, które samo dotyczy skargi na przewlekłość postępowania (m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z 8 marca 2023 r., I NSP 309/22; z 3 listopada 2021 r., I NSP 185/21; z 11 lutego 2015 r., KSP 1/15; z 3 października 2013 r., III SPP 209/13).
Skarga na przewlekłość nie przysługuje bowiem w każdym postępowaniu, ale - przeciwnie - dotyczy tylko postępowań wymienionych w art. 3 u.s.p.p. Katalog ten ma charakter zamknięty (m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z: 1 czerwca 2022 r., I NSP 177/22; 11 maja 2022 r., I NSP 134/22; 11 maja 2022 r.; I NSP 101/22; 20 kwietnia 2022 r., I NSP 98/22; 12 września 2019 r.; I NSP 97/19; 8 maja 2020 r., I NSP 47/20).
Należy wyjaśnić, że postanowieniem Sądu Najwyższego z 14 stycznia 2026 r. w sprawie o sygn. akt I NSP 580/25 skarga (z dnia 29 grudnia 2025 r.) J. W. na bezczynność Sądu Okręgowego w Łodzi jak i Sądu Rejonowego dla Łodzi – Śródmieścia została przekazana do rozpatrzenia przez Sąd Apelacyjny w Łodzi. Aktualnie, w przedmiotowej sprawie skarżący wniósł o stwierdzenie bezczynności Sądu Apelacyjnego w Łodzi (bez wskazania sygnatury sprawy) niepełna dwa miesiące od wydania przez Sąd Najwyższy postanowienia o przekazaniu.
Mając na względzie utrwalone orzecznictwo Sądu Najwyższego oraz poczynione ustalenia faktyczne w sprawie należało rozpoznawaną skargę J. W. z 5 marca 2026 r. uznać za niedopuszczalną (zob. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z 28 października 2020 r., I NSP 140/20; z 12 marca 2019 r., I NSP 100/18; z 14 lipca 2011 r., III SPP 16/11; z 20 lipca 2010 r., III SPP 16/10). Według art. 8 ust. 2 u.s.p.p. w sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania toczącego się na skutek skargi sąd stosuje odpowiednio przepisy o postępowaniu zażaleniowym obowiązujące w postępowaniu, którego skarga dotyczy.
Sąd Najwyższy odrzucił skargę na podstawie art. 8 ust. 2 u.s.p.p. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39821 k.p.c. w zw. z art. 373 § 1 k.p.c. w zw. z art. 3 ust. 1 u.s.p.p. i art. 5 ust. 1 u.s.p.p.
Janusz Niczyporuk
[r.g.]