POSTANOWIENIE
Dnia 3 lutego 2026 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jacek Błaszczyk
po rozpoznaniu w sprawie z zażalenia M.J.
na postanowienie prokuratora Prokuratury Okręgowej w Świdnicy z dnia 28 listopada 2025 r. o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie o czyn z art. 231 § 1 k.k.
w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 3 lutego 2026 r.,
wniosku zawartego w postanowieniu Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Śródmieścia we Wrocławiu
z dnia 12 stycznia 2026 r., sygn. akt V Kp 5/26
o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu
na podstawie art. 37 § 1 k.p.k.
p o s t a n o w i ł
przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Wałbrzychu.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 12 stycznia 2026 r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia we Wrocławiu, w sprawie sygn. akt V Kp 5/26, wystąpił do Sądu Najwyższego o przekazanie, w trybie art. 37 § 1 k.p.k., innemu sądowi równorzędnemu, sprawy z zażalenia M.J. na postanowienie prokuratora Prokuratury Okręgowej w Świdnicy z dnia 28 listopada 2025 r. o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie o czyn z art. 231 § 1 k.k., sygn. akt 3046-1. Ds. 44. 2025.
W uzasadnieniu postanowienia o wystąpieniu z wnioskiem w trybie art. 37 k.p.k. wskazano, że zarzuty popełnienia czynu z art. 231 § 1 k.k. dotyczącą sędziego Sądu Okręgowego we Wrocławiu X.Y. W ocenie wnioskującego Sądu sytuacja tego rodzaju może stwarzać u postronnego obserwatora, przekonanie o braku warunków do rozpoznania sprawy w Sądzie Rejonowym dla Wrocławia – Śródmieścia we Wrocławiu w sposób obiektywny.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wniosek Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Śródmieścia we Wrocławiu jest zasadny i zasługuje na uwzględnienie. Korzystanie z właściwości z delegacji przewidzianej ustawowo w przepisie art. 37 § 1 k.p.k. może nastąpić wyjątkowo, jako odstępstwo od konstytucyjnej zasady rozpoznania sprawy przez sąd właściwy (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP) – i jedynie w sytuacji, gdy zostanie wykazane, że dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga takiego postąpienia.
Jak wskazano w postanowieniu Sądu Rejonowego zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa dotyczy sędziego Sądu Okręgowego we Wrocławiu X.Y., który jest osobą powszechnie znaną sędziom orzekającym w sądzie właściwym miejscowo. Sędzia X.Y. pełni obowiązki służbowe w […] Wydziale Karnym Odwoławczym Sądu Okręgowego we Wrocławiu, a ponadto jest […] Rzecznika Dyscyplinarnego przy Sądzie Okręgowym we Wrocławiu. Wydanie orzeczenia w tej konkretnej sprawie mogłoby zatem budzić podejrzenia, co do braku sprawiedliwego i obiektywnego rozstrzygnięcia.
Dla uniknięcia w takim wypadku zarzutów, które mogłyby rzutować na brak obiektywizmu i bezstronności przy rozpoznaniu sprawy, celowe jest, by była ona rozpoznana przez inny Sąd Rejonowy. Stanowisko takie jest zgodne z dotychczasową praktyką Sądu Najwyższego (vide: m. in. postanowienie z dnia 7 czerwca 2018 r., V KO 41/18). Mając na względzie zrozumiałą i przekonującą argumentację przedstawioną w uzasadnieniu wystąpienia sądu właściwego miejscowo i rzeczowo do rozpoznania wniesionego środka odwoławczego, uznać należało, że dobro wymiaru sprawiedliwości przemawia za przekazaniem rozpoznania sprawy do innego sądu równorzędnego. Nic nie stoi obecnie na przeszkodzie, aby sądem tym był Sąd Rejonowy w Wałbrzychu, który jest poza obszarem właściwości Sądu Okręgowego we Wrocławiu.
Z tych też powodów orzeczono jak w sentencji.
[WB]
[a.ł]