POSTANOWIENIE
16 kwietnia 2026 r.
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Marcin Łochowski
na posiedzeniu niejawnym 16 kwietnia 2026 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa M.R.
przeciwko L. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w S.
o zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej M.R.
od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu
z 11 sierpnia 2025 r., I AGa 27/24,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Powód M.R. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z 11 sierpnia 2025 r., zaskarżając wyrok w części, wnosząc o jego uchylenie w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i orzeczenia co do istoty sprawy w sposób szczegółowo wskazany w skardze kasacyjnej.
W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący powołał się na potrzebę wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów związanych z: 1) zakresem odpowiedzialności wykonawcy za zobowiązanie podjęte w wyniku zlecenia przez zamawiającego likwidacji szkody w pojeździe, w ramach ubezpieczenia dobrowolnego AC, z uwagi na wskazanie wykonawcy przez ubezpieczyciela; 2) treścią zobowiązania wykonawcy realizującego naprawy na podstawie zlecenia poszkodowanego, w ramach dobrowolnego ubezpieczenia AC.
Wskazał też na występujące w sprawie istotne zagadnienia prawne:
1) Czy w przypadku wyboru przez poszkodowanego naprawy w wariancie serwisowym, warsztat partnerski wskazany poszkodowanemu przez ubezpieczyciela, powinien przywrócić pojazd do stanu sprzed zdarzenia drogowego z użyciem części nowych i oryginalnych, czy też wystarczające jest samo „przywrócenie funkcjonalności pojazdu” bez konieczności użycia części nowych i oryginalnych, czyli de facto w sposób, jaki wykonawca naprawy uznaje za stosowny?
2) Czy na treść zobowiązania wykonawcy, likwidującego szkodę w oparciu o przepisy regulujące umowę o dzieło (art. 627 k.c. w zw. z art. 354 § 1 k.c.), oraz zakres obowiązku naprawienia szkody zamawiającemu przez wykonawcę, regulowany przepisami art. 471 i 472 k.c., wpływają treść i zakres naprawy wynikające z zawartej umowy ubezpieczenia majątkowego, a w szczególności kalkulacje lub inne wyliczenia ubezpieczyciela AC, według których następuje wypłata odszkodowania przewidzianego w umowie ubezpieczenia AC?
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie nowe, nierozwiązane dotychczas w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może przyczynić się do rozwoju prawa. Zagadnienie prawne powinno, przede wszystkim, być sformułowane w oparciu o okoliczności mieszczące się w stanie faktycznym sprawy wynikającym z dokonanych przez sąd ustaleń, a jednocześnie być przedstawione w sposób ogólny i abstrakcyjny tak, aby umożliwić Sądowi Najwyższemu udzielenie uniwersalnej odpowiedzi, niesprowadzającej się do samej subsumpcji i rozstrzygnięcia konkretnego sporu.
Natomiast oparcie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na potrzebie wykładni przepisów prawa budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów (art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.) wymaga wykazania, jaki konkretny przepis prawa, zastosowany w danej sprawie, jest przedmiotem rozbieżnej wykładni w orzecznictwie i na czym rozbieżność ta polega, co wymaga przytoczenia orzeczeń sądów wydanych w takich samych lub istotnie zbliżonych stanach faktycznych, względnie, jaki konkretny przepis prawa, zastosowany w danej sprawie, wymaga interpretacji ze strony Sądu Najwyższego, z czego potrzeba ta wynika i z jakich powodów dotychczasowy dorobek doktryny i orzecznictwa jest w tej mierze niewystarczający. Nieodzowne jest ponadto, podobnie jak w przypadku przyczyny kasacyjnej określonej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., wykazanie związku między oczekiwaną od Sądu Najwyższego wykładnią prawa a wynikiem postępowania kasacyjnego.
Skarżący, mimo powołania się na drugą przesłankę kasacyjną, nie wskazał nawet, jaki konkretnie przepis lub przepisy wymagają dokonania przez Sąd Najwyższy wykładni. Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania odnosi się bowiem jedynie do pierwszej przesłanki kasacyjnej. Przy tym skarżący sporządził jedno, wspólne uzasadnienie dla obu zagadnień prawnych (s. 4-6 skargi). Tymczasem, każde z zagadnień wymagało odrębnego uzasadnienia, które powinno obejmować argumenty wskazujące na istnienie poważnych wątpliwości prawnych, przytoczenie istniejących na tym tle poglądów orzecznictwa i doktryny oraz przedstawienie rozbieżnych interpretacji prawnych i racji jurydycznych stojących za każdą z nich. Tego w lakonicznym uzasadnieniu wniosku skarżącego o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania niewątpliwie zabrakło. Uzasadnienie to sprowadza się bowiem jedynie do wskazania treści zagadnienia i arbitralnego stwierdzenia, że istnieje potrzeba jego rozstrzygnięcia. Taka konstrukcja uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania uniemożliwia jego uwzględnienie.
Ponadto, mimo pozornie abstrakcyjnego charakteru obu przedstawionych zagadnień prawnych, skarżący w istocie nie domaga się rozwiązania uniwersalnych problemów prawnych, ale ustalenia treści zobowiązania na tle konkretnej umowy, w tym dokonania wykładni oświadczeń woli stron. Nie budzi przecież wątpliwości, że co do zasady o tym, jaka jest treść obowiązków podmiotu podejmującego się naprawy uszkodzonego pojazdu decyduje przede wszystkim wola stron stosunku prawnego, będącego podstawą podjęcia czynności naprawczych.
Według Sądu Najwyższego, nie ma przy tym innych przyczyn uzasadniających przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, w szczególności nieważności postępowania (art. 3989 § 1 pkt 3 k.p.c.).
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Marcin Łochowski
(D.Z.)
[a.ł]