I CNP 112/24

POSTANOWIENIE

16 grudnia 2025 r.

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:

SSN Krzysztof Grzesiowski

na posiedzeniu niejawnym 16 grudnia 2025 r. w Warszawie
w sprawie ze skargi C.N. o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego Poznań-Stare Miasto w Poznaniu
z 8 listopada 2012 r., IX GC 1300/12,
wydanego w sprawie z powództwa K. spółki akcyjnej w P.
przeciwko P.N. i C.N.
o zapłatę,

odrzuca skargę.

(G.N.-J.)

UZASADNIENIE

1. Wyrokiem z 8 listopada 2012 r. Sąd Rejonowy Poznań - Stare Miasto w Poznaniu zasądził od pozwanych P.N. i C.N. solidarnie na rzecz powoda K. spółka akcyjna w P. kwotę 12 616,37 zł z bliżej określonymi odsetkami ustawowymi oraz orzekł w sprawie kosztów procesu.

2. Pozwany C.N. osobiście wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Sądu Rejonowego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

3. Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, a w sprawach własności intelektualnej także przez rzeczników patentowych, obejmuje ono również czynności procesowe związane z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowane przed sądem niższej instancji. Wskazanego przepisu nie stosuje się jedynie w postępowaniu o zwolnienie o kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata z urzędu lub radcy prawnego oraz gdy stroną, jej organem, jej przedstawicielem ustawowym lub pełnomocnikiem jest sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, a także gdy stroną, jej organem lub jej przedstawicielem ustawowym jest adwokat lub radca prawny lub radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (art. 871 § 2 k.p.c.). Przepisu nie stosuje się także wtedy, gdy zastępstwo procesowe Skarbu Państwa jest wykonywane przez Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa (art. 871 § 3 k.p.c.).

4. Przymus adwokacko - radcowski dotyczy każdego postępowania przed Sądem Najwyższym, a więc także zainicjowanego skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sądu.

5. Przewidziany w art. 871 § 1 k.p.c. przymus adwokacko - radcowski pozbawia strony zdolności postulacyjnej i wyłącza możliwość strony do samodzielnego (osobistego) podejmowania czynności procesowych. Oznacza to, że czynności samej strony lub pełnomocnika niebędącego adwokatem lub radcą prawnym nie wywołują żadnych skutków prawnych.

6. W związku z powyższym wniesiona przez skarżącego skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem podlegała odrzuceniu a limine jako niedopuszczalna (art. 4248 § 1 k.p.c.).

Krzysztof Grzesiowski

(G.N.-J.)

[a.ł]