Walerian SANETRA urodził się 13 grudnia 1943 r. w Żywcu. Do ukończeniu studiów mieszkał w Złotym-Stoku.
     Liceum ukończył w Paczkowie. W latach 1961-1966 studiował na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Wrocławskiego.

     Po odbyciu rocznych asystenckich studiów przygotowawczych, 1 października 1967 r. rozpoczął pracę naukową na tym Uniwersytecie, uzyskując w 1970 r. stopień doktora nauk prawnych (na podstawie pracy pod tytułem: „Ryzyko osobowe zakładu pracy”, Warszawa 1971, za którą otrzymał I nagrodę w konkursie Państwa i Prawa na najlepszą pracę doktorską i habilitacyjną), a w 1975 r, stopień doktora habilitowanego ( na podstawie rozprawy pt. „Wina w odpowiedzialności pracowniczej”, Warszawa-Wrocław 1975).

     W roku 1973 był członkiem komisji rządowej do oceny projektu kodeksu pracy, a następnie, aż do chwili obecnej był i jest członkiem Komisji do spraw Kodyfikacji Prawa Pracy oraz Komisji do spraw Reformy Prawa Pracy (w latach 1988-1989 był członkiem Prezydium tej Komisji).

     Był i jest członkiem redakcji różnych czasopism („Wydawnictwa Uniwersyteckie”, „Nowator”, „Prawo Pracy”, „Praca i Zabezpieczenie Społeczne”, „Orzecznictwo Sądów Polskich”).

     Od drugiej połowy lat siedemdziesiątych jest członkiem Międzynarodowego Stowarzyszenia Prawa Pracy i Zabezpieczenia Społecznego (przygotował trzy referaty krajowe na konferencje organizowane przez to Stowarzyszenie). Jest członkiem Prezydium Polskiej Sekcji tego Stowarzyszenia.

     Dwukrotnie był członkiem Komitetu Nauk Prawnych Polskiej Akademii Nauk.

     W drugiej połowie lat osiemdziesiątych był członkiem Rady Legislacyjnej przy Premierze, w tych latach prowadził także zajęcia na Uniwersytecie Szczecińskim.

     W 1975 r. odbył krótki staż w Paryżu, a następnie przez kilka lat uczestniczył w badaniach komparatystycznych, których efektem jest książka pt. „Służba państwowa w krajach Europy Wschodniej i Zachodniej”, opublikowana w Paryżu.

     W latach osiemdziesiątych zajmował się organizacją współpracy naukowej pomiędzy Uniwersytetem Wrocławskim a Uniwersytetami: w Louvin la Neuve, w Pradze i Brnie (jej efektem były wspólne konferencje i publikacje naukowe).

     W roku 1984 otrzymał tytuł profesora, od 1994 r. jest profesorem zwyczajnym.

     W latach 1978-80 pełnił funkcje prodziekana, a w latach 1982-1984 prorektora Uniwersytetu Wrocławskiego. Brał udział w pracach Okrągłego Stołu po stronie rządowej, w podstoliku do spraw związków zawodowych. Zajmuje się prawem pracy i prawem ubezpieczeń społecznych, a także prawem wynalazczym. W drugiej połowie lat siedemdziesiątych był pomysłodawcą i organizatorem Podyplomowego Studium Wynalazczości Pracowniczej, którym kierował przez kilka lat.

     Jest autorem około 350 opublikowanych prac o różnym charakterze i przeznaczeniu (prace naukowe, publikacje dydaktyczne, komentarze, recenzje, a także wypowiedzi o charakterze popularnonaukowym).

     Od 1 października 1994 r. jest profesorem w Uniwersytecie w Białymstoku i kierownikiem Katedry Prawa Pracy w tym Uniwersytecie.

     Od 1 lipca 1990 r. był sędzią Sądu Najwyższego w Izbie Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, a obecnie Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych. Przez 10 lat orzekał także w Komisji Odwoławczej przy Urzędzie Patentowym.

     Z dniem 15 maja 2001 r. powołany został na stanowisko Prezesa SN kierującego Izbą Administracyjną, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych (obecnie Izbą Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych).

     Ma syna, który ukończył studia prawnicze i wnuczkę.

     Zainteresowania: praca zawodowa, sport, taniec.

     Ważniejsze publikacje monograficzne prof. Waleriana Sanetry: „Odpowiedzialność według prawa pracy. Pojęcie, zakres, dyferencjacja”, Wrocław 1991; „Prawo pracy. Zarys wykładu T. 1”, Białystok 1994; „Zasady zatrudniania cudzoziemców w Polsce”, Warszawa 1993; „Problemy stosowania prawa pracy w przedsiębiorstwie przemysłowym”, Wrocław 1976, (we współautorstwie); „Regulaminy i inne regulacje wewnątrzzakładowe w wielkich przedsiębiorstwach”, Wrocław 1976 (we współautorstwie, redakcja całości); „Samorząd załogi przedsiębiorstwa państwowego”, Wrocław 1983 (we współautorstwie, redakcja całości); „Społeczna inspekcja pracy w systemie organów nadzoru nad warunkami pracy”, Wrocław 1985 (we współautorstwie, redakcja całości); „Zatrudnienie i bezrobocie, Przepisy i Komentarz”, Warszawa 1993; „Kodeks Pracy, Komentarz”, Warszawa 1996 (trzecie wydanie 2003, we współautorstwie); redakcja i współautorstwo prac zbiorowych z cyklu Zimowych Szkół Prawa Pracy w Karpaczu (8 tomów), „Prawo Pracy: z zagadnień aktualnych”, Białystok 1999 (współautorstwo, redakcja całości); „Stosunki pracy w służbie cywilnej i w samorządzie terytorialnym”, Białystok 2001 (współautorstwo, redakcja całości); „Europeizacja polskiego prawa pracy”, Warszawa 2004 (współautorstwo, redakcja naukowa).