Janusz GODYŃ urodził się 22 grudnia 1949 roku w Wałbrzychu. Żonaty, ma jednego syna.
     W latach 1967-1971 studiował na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego, uzyskując w 1971 r. dyplom magistra prawa. W styczniu 1972 r. został powołany do zawodowej służby wojskowej, początkowo w Wojskach Ochrony Pogranicza, a od października 1972 r. w sądownictwie wojskowym. Po odbyciu aplikacji zdał egzamin sędziowski i od 1974 r. orzekał jako asesor, a następnie sędzia w sądach wojskowych.
     W latach 1978-1982 był zastępcą prezesa w wojskowych sądach garnizonowych w Koszalinie i Katowicach, a w latach 1982-1987 prezesem sądu w Katowicach.
     W latach 1987-1990 pełnił obowiązki prezesa Sądu Warszawskiego Okręgu Wojskowego w Warszawie.
     Z dniem 1 lipca 1990 r. powołany na stanowisko sędziego Sądu Najwyższego i prezesa Sądu Najwyższego kierującego pracami Izby Wojskowej.
     W 1997 r. mianowany na stopień generała dywizji.
     W latach 1990-1998 był członkiem Krajowej Rady Sądownictwa.
     W dniu 30 kwietnia 2003 r. zwolniony z zawodowej służby wojskowej ze względu na zmiany ustrojowe Sądu Najwyższego.
     Jako prezes Izby Wojskowej wnosił rewizje nadzwyczajne na korzyść osób skazanych ze względów politycznych w latach 1944-1989 r.
     Brał udział w pracach legislacyjnych nad nowym modelem postępowania karnego przed sądami wojskowymi oraz prawem o ustroju tych sądów.