|
Izba Wojskowa
Uchwała z dnia 18 sierpnia 2009 r. (sygn. akt WZP 2/09).
W rozumieniu art. 647 § 1 pkt 1 lit. b. k.p.k. przestępstwo "przeciwko innemu żołnierzowi", to przestępstwo przeciwko osobie pełniącej czynną służbę wojskową (art. 115 § 17 k.k.), a zatem takie, które godzi w dobro ściśle osobiste pokrzywdzonego, jak w szczególności w życie, zdrowie, nietykalność cielesną, cześć lub wolność, przy czym obojętne jest, czy dobro to stanowi wyłączny przedmiot ochrony, czy jeden z wielu, również uboczny.
Uzasadnienie
Postanowienie z dnia 12 maja 2009 r. (sygn. akt WZP 1/09).
Po rozpoznaniu zagadnienia prawnego
"Czy przepis art. 306 § 1 k.p.k. przyznajacy uprawnienie do złożenia zażalenia na postanowienie o umorzeniu śledztwa wyłącznie stronom postępowania przygotowawczego stanowi lex specialis w stosunku do normy wyrażonej w treści przepisu art. 459 § 3 k.p.k., zgodnie z którą zażalenie przysługuje stronom, a także osobie, której postanowienie bezpośrednio dotyczy, chyba że ustawa stanowi inaczej i wyłącza możliwość zaskarżenia tej decyzji procesowej przez osobę podejrzaną w sytuacji, gdy wskazanym powodem umorzenia śledztwa znajdującego się formalnie w fazie in rem, wobec prawomocnego zarządzenia Prezesa Sądu Dyscyplinarnego o odmowie przyjecia wniosku o wydanie zezwolenia na pociągniecie sędziego do odpowiedzialności karnej, jest przesłanka określona w art. 17 § 1 pkt 10 k.p.k., a opis czynu zawiera stopień wojskowy, imię i nazwisko oraz funkcję tej osoby."
Sąd Najwyższy na podstawie art. 441 § 5 k.p.k. przejął do rozpoznania sprawę oznaczoną sygn. akt Po.Śl. 17/07 i na mocy art. 437 § 2 k.p.k. zmienił zarządzenie Wojskowego Prokuratora Okręgowego w P. z dnia 12 lutego 2009 r. o odmowie przyjęcia zażalenia poprzez przyjęcie do rozpoznania zażalenia [...] Sławomira P. z dnia 3 lutego 2009 r.
  
|